nederlands.nl
Gebruikersnaam of e-mail:  Wachtwoord:    Registreren
















Top-5 hartenkreten:

1.
2.
3.
4.
5.


Categorieën:

actualiteit (145)
adel (5)
afscheid (124)
algemeen (64)
bedankt (44)
biologie (3)
dieren (89)
discriminatie (46)
drank (13)
economie (17)
eenzaamheid (124)
emoties (197)
erotiek (8)
ex-liefde (31)
familie (60)
feest (22)
film (18)
filosofie (62)
fotografie (5)
geboorte (8)
geld (29)
geschiedenis (6)
geweld (29)
heelal (5)
hobby (15)
humor (257)
huwelijk (10)
idool (33)
individu (104)
internet (27)
jaargetijden (22)
kerstmis (27)
kinderen (69)
koningshuis (24)
kunst (33)
landschap (6)
lichaam (45)
liefde (179)
literatuur (66)
maatschappij (161)
mannen (17)
milieu (7)
misdaad (48)
moederdag (5)
moraal (65)
muziek (130)
natuur (92)
oorlog (43)
ouderen (41)
ouders (18)
overig (32)
overlijden (43)
partner (4)
pesten (9)
planten (11)
poesiealbum (1)
politiek (86)
psychologie (111)
rampen (20)
reizen (24)
religie (87)
schilderkunst (24)
school (15)
sinterklaas (3)
sms (1)
songtekst (1)
spijt (25)
sport (47)
sterkte (6)
taal (33)
tijd (33)
toneel (5)
vakantie (22)
valentijn (1)
verdriet (84)
verhuizen (3)
verjaardag (14)
verkeer (17)
voedsel (19)
vriendschap (65)
vrijheid (45)
vrouwen (34)
welzijn (61)
wereld (41)
werk (50)
wetenschap (12)
woede (70)
woonoord (48)
ziekte (84)


gedichten.nl


Garnier Projects





tabblad: hartenkreten

< vorige | alles | volgende >

hartenkreet (nr. 385):

Begrepen woorden

Ik schrijf naar vermogen, soms kwaad onverbloemd de realiteit benoemend, soms omkijkend naar wat eens was.

Voor mij best wel belangrijk, voor anderen een gepasseerd station, soms zelfs een sneer waard vanaf de zijlijn.

Wandelend ontwaar ik de winterakoniet, een dode vos ingeslapen in de wortels van een omgevallen boom, een miljoen sneeuwklokjes en een veel te vroeg bloeiende leverbloem. Vaak is de natuur onnavolgbaar.

Soms begrijp ik niet wat er van mij moet worden.

Illustratie: een miljoen sneeuwklokjes

schrijver

Schrijver: Fred, 26-01-2008


Geplaatst in de categorie: overig

Deze inzending is 1223 keer bekeken

2/5 sterren met 11 stemmen.


Print   |   E-kaart   |  







Er zijn 11 reacties op deze inzending:

Naam:Frederik
Datum:06-02-2008
Emailadres:roelofathotmail.com
Bericht:Reageren is plezierig. Neuroses zijn niet plezierig. Jij weet niets van plezier en niets van neuroses. Literatuur? Ook al geen kaas van gegeten. En je moet schrijven, "jij schrijft jezelf dwangmatig een neurose" (krom Nederlands, wederom, Fredje).



Naam:Fred
Datum:05-02-2008
Bericht:Je kunt het gewoon niet laten, je moet reageren, die drang in jou is sterker dan jezelf, dwangmatig lees jij je een neurose.....



Naam:Frederik
Datum:04-02-2008
Emailadres:roelofathotmail.com
Bericht:Sinds wanneer is lezen een neurotische bezigheid? Dit is jouw eerste interessante stelling sinds 8 jaar, maar merkwaardig is ie wel. :-)



Naam:Fred
Datum:03-02-2008
Bericht:Maar je blijft toch lezen, dwangmatig neurootje van me.....



Naam:Frederik
Datum:02-02-2008
Emailadres:roelofathotmail.com
Bericht:Jouw bijdragen zijn zeer zeker weinig subtiel, bijzonder debiel en van een verregaande kinderachtigheid. Nu nog wat zelfreflectie :-)



Naam:Fred
Datum:01-02-2008
Bericht:Infantiel



Naam:Frederik
Datum:31-01-2008
Emailadres:roelofathotmail.com
Bericht:Deze mono-syllaben bleken niet in staat te zijn het schrijnende gebrek aan talent te verhullen. :-)
Arme, arme Fred.



Naam:Fred
Datum:28-01-2008
Bericht:Debiel



Naam:Frederik
Datum:28-01-2008
Emailadres:roelofathotmail.com
Bericht:Verkeerd zelfbeeld heb je, Fred.



Naam:Fred
Datum:28-01-2008
Bericht:Subtiel



Naam:Frederik
Datum:27-01-2008
Emailadres:roelofathotmail.com
Bericht:Wat moet er van je worden, Fred, als je het hoofd in de schoot werpt? Waarom zou je je schrijfkeutels openbaar maken? Hou het toch lekker voor jezelf.




Geef je reactie op deze inzending:

Naam:       E-mail:  

Bericht:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)









vragen  |   links  |   zoek  |   contact  |   disclaimer  |   inhoud  |   rijmwoordenboek  |   gedichten.nl