nederlands.nl
Gebruikersnaam of e-mail:  Wachtwoord:    Registreren
















Top-5 hartenkreten:

1.
2.
3.
4.
5.


Categorieën:

actualiteit (145)
adel (5)
afscheid (124)
algemeen (64)
bedankt (44)
biologie (3)
dieren (89)
discriminatie (46)
drank (13)
economie (17)
eenzaamheid (124)
emoties (197)
erotiek (8)
ex-liefde (31)
familie (60)
feest (22)
film (18)
filosofie (62)
fotografie (5)
geboorte (8)
geld (29)
geschiedenis (6)
geweld (29)
heelal (5)
hobby (15)
humor (256)
huwelijk (10)
idool (33)
individu (104)
internet (27)
jaargetijden (22)
kerstmis (27)
kinderen (69)
koningshuis (24)
kunst (33)
landschap (6)
lichaam (45)
liefde (179)
literatuur (66)
maatschappij (161)
mannen (17)
milieu (7)
misdaad (47)
moederdag (5)
moraal (65)
muziek (130)
natuur (92)
oorlog (43)
ouderen (39)
ouders (18)
overig (32)
overlijden (43)
partner (4)
pesten (9)
planten (11)
poesiealbum (1)
politiek (86)
psychologie (111)
rampen (20)
reizen (24)
religie (87)
schilderkunst (24)
school (15)
sinterklaas (3)
sms (1)
songtekst (1)
spijt (25)
sport (47)
sterkte (6)
taal (33)
tijd (33)
toneel (5)
vakantie (22)
valentijn (1)
verdriet (84)
verhuizen (3)
verjaardag (14)
verkeer (17)
voedsel (19)
vriendschap (64)
vrijheid (45)
vrouwen (34)
welzijn (61)
wereld (41)
werk (50)
wetenschap (12)
woede (70)
woonoord (48)
ziekte (84)


gedichten.nl


Garnier Projects





tabblad: hartenkreten

< vorige | alles | volgende >

hartenkreet (nr. 542):

Niet meer van je houden

Je bent nu een bijna een maand weg, ik kan niet geloven dat er alweer bijna 4 weken zijn verstreken. Onlangs heb ik je nog even gezien. Maar ik moest je weer laten gaan. Je voelde je ongemakkelijk en je wist je geen houding te geven. Dat iemand zo kan veranderen. Onlangs hield je mijn hand nog vast, zei je dat je van me hield en knuffelde je me als je thuiskwam uit je werk. Nu zag ik iemand die ik niet ken. Iemand die zijn emoties heeft verstopt en een torenhoge muur heeft gebouwd.

Je kan alleen maar afstandelijk en koel doen, dat is je manier om ermee om te gaan omdat je bent weggegaan. Dit maakt het voor mij alleen maar moeilijker. Ik vraag me af hoe het kan dat die luchtbel zo onverdraagzaam is geworden. Waarom heb je het zo ver laten komen?

Foto’s, ons huis, herinneringen en liedjes op de radio: ze maken zoveel bij me los. Mijn tranen laat ik de vrije loop. Ik kan mijn verdriet niet ontkennen en ik stop het ook niet weg. Je was een deel van mijn leven en nu opeens niet meer. Vandaag aan mijn nieuwe baan begonnen. Je flitste regelmatig door mijn hoofd. Toen de dag voorbij was en ik naar huis mocht gaan bekroop me een intens verdriet. Ik mag niet meer van je houden, ik kan niets meer met je delen. Vertellen hoe mijn werkdag is gegaan. De katten verzachtten mijn thuiskomst iets. Ik ben niet alleen. Maar de belangrijkste persoon was er niet en zal er ook nooit meer zijn.

Mijn verdriet, mijn tranen en hoe mijn dagen verlopen interesseren je niet meer. Geen deel meer van je leven. Had ik het maar geweten. Ik had niets aan je gevoelens kunnen veranderen want je hebt er te lang mee gelopen en voor jezelf gehouden. Als iemand er niet aan wil werken dan houdt het op.

Maar als ik wist dat je op 26 juli 2008 weg zou gaan, op de dag dat we anderhalf jaar samen waren, en 4 maanden en nog wat dagen in ons nieuwe huis woonden, dan had ik meer van de laatste dagen genoten. Want ik wist simpelweg niet dat die bewuste zaterdag onze laatste dag zou worden.

Ik mis je…

schrijver

Schrijver: Claudia van Eck, 21-08-2008

cvaneckatwanadoo.nl



balBiografie van deze schrijver





Geplaatst in de categorie: eenzaamheid

Deze inzending is 766 keer bekeken

3/5 sterren met 14 stemmen.


Print   |   E-kaart   |  







Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

Naam:       E-mail:  

Bericht:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)









vragen  |   links  |   zoek  |   contact  |   disclaimer  |   inhoud  |   rijmwoordenboek  |   gedichten.nl