nederlands.nl
Gebruikersnaam of e-mail:  Wachtwoord:    Registreren
















Top-5 hartenkreten:

1.
2.
3.
4.
5.


Categorieën:

actualiteit (145)
adel (5)
afscheid (125)
algemeen (64)
bedankt (45)
biologie (3)
dieren (89)
discriminatie (46)
drank (13)
economie (17)
eenzaamheid (124)
emoties (197)
erotiek (8)
ex-liefde (31)
familie (60)
feest (22)
film (18)
filosofie (62)
fotografie (5)
geboorte (8)
geld (29)
geschiedenis (6)
geweld (29)
heelal (5)
hobby (15)
humor (257)
huwelijk (10)
idool (33)
individu (104)
internet (27)
jaargetijden (22)
kerstmis (27)
kinderen (69)
koningshuis (24)
kunst (33)
landschap (6)
lichaam (45)
liefde (179)
literatuur (66)
maatschappij (162)
mannen (17)
milieu (7)
misdaad (48)
moederdag (5)
moraal (65)
muziek (130)
natuur (92)
oorlog (43)
ouderen (41)
ouders (18)
overig (32)
overlijden (43)
partner (4)
pesten (9)
planten (11)
poesiealbum (1)
politiek (86)
psychologie (111)
rampen (20)
reizen (24)
religie (87)
schilderkunst (24)
school (15)
sinterklaas (3)
sms (1)
songtekst (1)
spijt (25)
sport (47)
sterkte (6)
taal (33)
tijd (33)
toneel (5)
vakantie (22)
valentijn (1)
verdriet (84)
verhuizen (3)
verjaardag (14)
verkeer (17)
voedsel (19)
vriendschap (65)
vrijheid (45)
vrouwen (34)
welzijn (61)
wereld (41)
werk (50)
wetenschap (12)
woede (70)
woonoord (48)
ziekte (84)


gedichten.nl


Garnier Projects





tabblad: hartenkreten

< vorige | alles | volgende >

hartenkreet (nr. 821):

Gezegend ben je!

Het is heerlijk weer buiten. Tom vindt dat hij wel weer genoeg huiswerk heeft gemaakt voor vandaag en besluit te gaan skateboarden.
Zo’n twee uur later komt hij binnenvallen, gooit zijn skateboard in de gang en ploft op de bank.

“Mam, wat ik nou heb meegemaakt, niet te geloven, echt niet te geloven! Ik ben naar de half-pipe geweest, je weet wel een eind hier verderop, het ging trouwens goed dat skaten, vandaag!”
“Dat is fijn, maar vertel eens wat heb je dan meegemaakt,” zeg ik nieuwsgierig.
“O, ja,” zegt hij. Dan begint hij zijn wonderbaarlijke verhaal.

“Drie oudere kerels keken naar mijn ‘skate-kunsten’. Na een tijdje kwamen ze dichterbij. “Hoe oud waren die kerels, hoe zagen ze er uit”, vraag ik Tom.
“Ik denk een jaar of zestig. Eén van die mannen was denk ik Indonesisch en de andere twee waren Nederlanders: een met wit haar en de andere grijs. Ik stop dus met skaten en houd mijn board onder mijn arm. Die Indonesische man vraagt: “weet je dat er ‘Speed Demon’ op jouw skateboard staat? Weet je wat dat betekent en is dat een bewuste keus?”
“Natuurlijk weet ik dat het duivel betekent. Het staat er op maar een bewuste keus? Niet echt dus,” antwoord ik.
“Geloof jij in God?” vraagt die man met het witte haar. “Nee, niet echt."
“Hoe heet je,” vraagt hij verder. “Eigenlijk Thomas, maar iedereen noemt mij Tom.”

“We zijn op dat bankje gaan zitten vlak bij de half-pipe.”
“Is je moeder gelovig,” vraagt er een. “Ja, dat wel. Niet dat ze naar de kerk gaat of zo, maar gelovig is ze wel.”
“Hoe komt het dan, dat jij niet gelooft” vraagt de man met het grijze haar.
“Ik vind niet dat het bewezen kan worden. Het bijbelverhaal klopt technisch niet, ik studeer in exacte vakken, ben dus meer iemand die van wetenschappelijke verklaringen uitgaat. Waarom geloven jullie dat alles wat in de bijbel staat de waarheid is,” vraag ik op mijn beurt.

Er volgt een rustig, maar toch stevige discussie over het ontstaan van de wereld. God en Darwin hebben het zwaar te verduren!
Op zijn beurt vraagt Tom aan de drie mannen of ze ooit iets hebben meegemaakt, waardoor ze er vast van overtuigd zijn dat God bestaat.
De Indonesiër geeft antwoord. Hij vertelt een verhaal over een huis in Indonesië, waar hij eens logeerde. In dat huis voelde hij sterk de aanwezigheid van kwade geesten. Door zijn geloof in God was hij er vast van overtuigd dat de kwade geesten hem niets konden doen. God stond aan zijn zijde en zijn geloof in Hem fungeerde als schild. Deze ervaring gaf hem de overtuiging dat God bestaat.

“Wat zei je toen?” vroeg ik.
“Ik zie het verband niet zo.” Tom ‘de wetenschapper’ kijkt me grijnzend aan.
Tom vervolgt zijn verhaal: een van die mannen zegt: “Kom, wij moesten maar weer eens gaan, we hebben zo dadelijk nog een afspraak.”
Ik wil opstaan en ze bedanken voor de interessante discussie, maar die Indonesiër vraagt: “vind je het goed als we voor je bidden, Tom?”
“Ik zeg: Ja, dat is goed."

De drie mannen vouwen hun handen en Tom volgt hun voorbeeld. De man vraagt God zijn zegening uit te brengen over Thomas, hem voor het kwaad te behoeden en ook of God hem de weg naar het geloof wil wijzen. Terwijl hij het gebed uitspreekt, mompelt een van de mannen een paar maal, hm, ja, ja, hm, alsof hij daar mee zijn goedkeuring en bevestiging wil aangeven.
Daarna verdwijnen de heren van het ‘toneel’.

Ik vraag aan Tom: “heb je dit als bedreigend of imponerend ervaren?”
“Nee, mam, helemaal niet! gek genoeg vond ik het eigenlijk wel een aparte.”

Toen hij ons in het oog kreeg, kwam hij met wild zwaaiende armen op ons af en zei: "Hé, je mag hier niet fietsen!"
Even is het stil en dan flap ik er spontaan uit: “Ongelovige Thomas, mijn jongen: Gezegend ben je!” “Kwamen die drie soms uit het Oosten, dat jij weet?”

----------------------------------------------------------------
Met de toenemende negatieve berichten die je zo vaak in de krant leest en op tv ziet over geweld, en niet te vergeten het Sire spotje “Zonder dat we het door hebben worden we steeds asocialer,” wil ik dit verhaal graag met u delen.
Als positieve tegenhanger zal ik maar zeggen...

Schrijver: Els van Gaalen, 22-07-2009

eam.vangaalenattelfort.nl


Geplaatst in de categorie: emoties

Deze inzending is 224 keer bekeken

4/5 sterren met 6 stemmen.


Print   |   E-kaart   |  



Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

Naam:       E-mail:  

Bericht:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)









vragen  |   links  |   zoek  |   contact  |   disclaimer  |   inhoud  |   rijmwoordenboek  |   gedichten.nl