nederlands.nl
Gebruikersnaam of e-mail:  Wachtwoord:    Registreren
















Top-5 hartenkreten:

1.
2.
3.
4.
5.


Categorieën:

actualiteit (148)
adel (5)
afscheid (126)
algemeen (66)
bedankt (45)
biologie (3)
dieren (90)
discriminatie (47)
drank (13)
economie (17)
eenzaamheid (125)
emoties (197)
erotiek (8)
ex-liefde (31)
familie (60)
feest (24)
film (18)
filosofie (62)
fotografie (5)
geboorte (8)
geld (30)
geschiedenis (6)
geweld (29)
heelal (5)
hobby (15)
humor (261)
huwelijk (10)
idool (33)
individu (106)
internet (28)
jaargetijden (23)
kerstmis (27)
kinderen (69)
koningshuis (24)
kunst (33)
landschap (6)
lichaam (45)
liefde (180)
literatuur (66)
maatschappij (164)
mannen (17)
milieu (7)
misdaad (48)
moederdag (5)
moraal (65)
muziek (131)
natuur (92)
oorlog (43)
ouderen (42)
ouders (18)
overig (32)
overlijden (43)
partner (4)
pesten (9)
planten (11)
poesiealbum (1)
politiek (86)
psychologie (111)
rampen (20)
reizen (24)
religie (87)
schilderkunst (24)
school (15)
sinterklaas (3)
sms (1)
songtekst (1)
spijt (26)
sport (48)
sterkte (6)
taal (33)
tijd (34)
toneel (5)
vakantie (22)
valentijn (1)
verdriet (85)
verhuizen (3)
verjaardag (14)
verkeer (17)
voedsel (19)
vriendschap (65)
vrijheid (45)
vrouwen (34)
welzijn (61)
wereld (41)
werk (52)
wetenschap (12)
woede (70)
woonoord (49)
ziekte (90)


gedichten.nl


Garnier Projects





tabblad: hartenkreten

< vorige | alles | volgende >

hartenkreet (nr. 1048):

Verwantschap met de wereld

Zijn we allemaal aan elkaar verwant?
Ze dacht soms op een wel heel kleine wereld te leven.
Zo kwam haar broer die zonder vaste reisplannen door Europa reed, zomaar tegen in Italië.
Apart deze dingen, maar je hoorde het vaker van mensen dat hen iets soortgelijks overkomt.
Of zou er een regulateur op de wereld rondzwerven die mensen tot elkaar brengt?
Ze had er ook wel eens films over gezien dat mensen op deze manier elkaar vinden en voor eeuwig leek het dan heel gelukkig werden.
Ze zou dat ook wel eens willen meemaken.
Ze was net erg flink geweest en had ingezien dat haar recente vriendschap niet goed in elkaar stak.
Het contact werd verbroken, nu kreeg ze dan weer een mail, waar onderaan zijn naam stond met je er voor.
Dat betekende toch iets, evenals de vele kruisjes die er op volgden.
Hij paste denk ik wel bij haar, maar er waren ook veel negatieve kanten.
Hij was veel te behoudend, te zuinig en praatte veel en erg onrustig, keek haar bijna nooit aan.
Verder kreeg ze het gevoel dat hij niet zo was als ze in het begin had gedacht.
Toentertijd zei hij dat hij van katten hield.
Maar nu ineens wilde hij dat ze allebei weg zouden gaan.
Alsof het kiezen welke van de twee weg moest al niet een veel te grote opgave was.
Ze had de dieren nog maar een paar maanden, maar ze was al aan beide gehecht.
Ze bleek allergisch te zijn voor hen maar tot overmaat van ramp konden ze ook niet samen.
De kater kroop steeds vaker weg om zich te verbergen voor die kleine zwarte poes, een mooi maar zeer brutaal katje.
Deze laatste zou echt wel een goede kans maken een nieuw tehuis te vinden, maar de kater zou niemand willen, die blies naar mensen of verstopte zich van angst.
Zoals altijd besloot ze uiteindelijk voor de underdog te kiezen en moest de zwarte poes weg.
De kater was de dag erop vrolijker en begon zich te poetsen en kopjes te geven.
s Ochtends ontdekte ze allerlei speeltjes midden in de kamer, hij had er kennelijk mee gespeeld.
Ze had de juiste keuze gemaakt en genoot van haar toch wel moeilijke besluit.
Ze voelde zich echt flink, maar wel alleen en dacht na over de tijd die ze met haar vriend had doorgebracht.
Met zo'n man zou je dus beter niet in zee kunnen gaan.
Ze voelde ze niet meer veilig bij hem en dacht aan de kleine wereld, waar je zo maar aan de andere kant van de wereld bekenden kon tegenkomen.
Nu zou ze willen dat de wereld zo verbonden was met haar dat er iemand zou komen, die haar zorgen kon delen.
Iemand waar ze blij mee was, een ware aanvulling voor haar leven, een echte vriendschap.
Ze verdiende zo'n aanvulling, ze had altijd voor anderen klaar gestaan en het werd haar in haar eentje een beetje teveel.
Toch waren er altijd die mooie momenten, waarop je besefte dat je niet alleen was.
Er was altijd iets wat je bond aan elkaar en er waren meer mensen die om je gaven dan je dacht.
Ze was zich ervan bewust dat ze haar leven best goed in orde had.

schrijver

Schrijver: Eva Mensch, 03-03-2010


Geplaatst in de categorie: ex-liefde

Deze inzending is 512 keer bekeken

3/5 sterren met 12 stemmen.


Print   |   E-kaart   |  







Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

Naam:       E-mail:  

Bericht:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)









vragen  |   links  |   zoek  |   contact  |   disclaimer  |   inhoud  |   rijmwoordenboek  |   gedichten.nl