nederlands.nl
Gebruikersnaam of e-mail:  Wachtwoord:    Registreren
















Top-5 hartenkreten:

1.
2.
3.
4.
5.


Categorieën:

actualiteit (145)
adel (5)
afscheid (124)
algemeen (64)
bedankt (44)
biologie (3)
dieren (89)
discriminatie (46)
drank (13)
economie (17)
eenzaamheid (124)
emoties (197)
erotiek (8)
ex-liefde (31)
familie (60)
feest (22)
film (18)
filosofie (62)
fotografie (5)
geboorte (8)
geld (29)
geschiedenis (6)
geweld (29)
heelal (5)
hobby (15)
humor (257)
huwelijk (10)
idool (33)
individu (104)
internet (27)
jaargetijden (22)
kerstmis (27)
kinderen (69)
koningshuis (24)
kunst (33)
landschap (6)
lichaam (45)
liefde (179)
literatuur (66)
maatschappij (161)
mannen (17)
milieu (7)
misdaad (48)
moederdag (5)
moraal (65)
muziek (130)
natuur (92)
oorlog (43)
ouderen (41)
ouders (18)
overig (32)
overlijden (43)
partner (4)
pesten (9)
planten (11)
poesiealbum (1)
politiek (86)
psychologie (111)
rampen (20)
reizen (24)
religie (87)
schilderkunst (24)
school (15)
sinterklaas (3)
sms (1)
songtekst (1)
spijt (25)
sport (47)
sterkte (6)
taal (33)
tijd (33)
toneel (5)
vakantie (22)
valentijn (1)
verdriet (84)
verhuizen (3)
verjaardag (14)
verkeer (17)
voedsel (19)
vriendschap (65)
vrijheid (45)
vrouwen (34)
welzijn (61)
wereld (41)
werk (50)
wetenschap (12)
woede (70)
woonoord (48)
ziekte (84)


gedichten.nl


Garnier Projects





tabblad: hartenkreten

< vorige | alles | volgende >

hartenkreet (nr. 1074):

Gewensde mensen

Dag mensen,
Trots ben ik op mijn naam, ik heet dus Desiderida.
Een mooie naam toch!
Er zijn niet veel mensen die zo heten toch !
Het is een diepe wens ook zo gewenst te zijn.

Ik vind heel veel bijzonder, bijzonder dat je op je 60ste nog niet grijs bent, bijzonder dat verhalen heel herkenbaar verteld worden.
Dat je midden tussen buitenlandse mensen een Nederlander tegenkomt, waar je heel verstaanbaar mee kunt praten.
Bijzonder dat mensen durven te vertellen of ze zich wel of niet onder de mensen willen begeven.
Ik denk dat ik veel van deze zaken als bijzonder ervaar, als heel herkenbaar.
Zoals je huis als je warme jas, je huis waar je je vertrouwd en veilig weet en jezelf kunt zijn.
Waar anderen eigenlijk indringers zijn, ook al was ik gewend te zeggen: “Mijn huis is jouw huis”.
De werkelijkheid is dus inderdaad wel even anders.

Ik ben weggeweest vanmorgen en ik ben weer thuis, in mijn eigen huis bij mijn eigen kat, waar ik aan vertel, dat het wel heel prettig zou zijn, als hij me tegemoet zou komen.
Iets wat hij al af en toe doet, dat wel.

Zou ik ooit nog met iemand samen willen wonen?
Ik weet het eigenlijk niet.
Er zitten natuurlijk een hoop voordelen aan het alleen zijn.
Je kunt zappen wanneer jij dat wilt, iets wat nog niet zo lang geleden nieuw was voor mij.
Je bepaalt zelf wanneer en hoe lang je in je bed blijft.
Zelf bepaal je wat je wel of niet wilt eten en snoepen.
Alleen je komt nergens, tenzij er een tante langskomt die zielige mensjes op een etentje wil trakteren, zodat ze iets heeft om haar goede daden aan anderen te vertellen.
Natuurlijk ben ik nu niet helemaal eerlijk.
Mijn oudste zoon doet deze dingen geheel belangeloos en mijn jongste zoon voorziet me van moderne communicatiemiddelen, ik ben echt blij met die ervaring, de ervaring dat er twee van die mannen rondlopen die echt van je houden.

Maar dan ben ik dus nu wel de mensen vergeten die mij oprecht graag zien, dat is ook heel bijzonder.

schrijver

Schrijver: Eva Mensch, 31-03-2010


Geplaatst in de categorie: maatschappij

Deze inzending is 260 keer bekeken

3/5 sterren met 13 stemmen.


Print   |   E-kaart   |  







Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

Naam:       E-mail:  

Bericht:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)









vragen  |   links  |   zoek  |   contact  |   disclaimer  |   inhoud  |   rijmwoordenboek  |   gedichten.nl