nederlands.nl
Gebruikersnaam of e-mail:  Wachtwoord:    Registreren
















Top-5 hartenkreten:

1.
2.
3.
4.
5.


Categorieën:

actualiteit (148)
adel (5)
afscheid (126)
algemeen (66)
bedankt (45)
biologie (3)
dieren (90)
discriminatie (47)
drank (13)
economie (17)
eenzaamheid (125)
emoties (197)
erotiek (8)
ex-liefde (31)
familie (60)
feest (24)
film (18)
filosofie (62)
fotografie (5)
geboorte (8)
geld (30)
geschiedenis (6)
geweld (29)
heelal (5)
hobby (15)
humor (260)
huwelijk (10)
idool (33)
individu (106)
internet (28)
jaargetijden (23)
kerstmis (27)
kinderen (69)
koningshuis (24)
kunst (33)
landschap (6)
lichaam (45)
liefde (179)
literatuur (66)
maatschappij (164)
mannen (17)
milieu (7)
misdaad (48)
moederdag (5)
moraal (65)
muziek (131)
natuur (92)
oorlog (43)
ouderen (42)
ouders (18)
overig (32)
overlijden (43)
partner (4)
pesten (9)
planten (11)
poesiealbum (1)
politiek (86)
psychologie (111)
rampen (20)
reizen (24)
religie (87)
schilderkunst (24)
school (15)
sinterklaas (3)
sms (1)
songtekst (1)
spijt (26)
sport (48)
sterkte (6)
taal (33)
tijd (34)
toneel (5)
vakantie (22)
valentijn (1)
verdriet (85)
verhuizen (3)
verjaardag (14)
verkeer (17)
voedsel (19)
vriendschap (65)
vrijheid (45)
vrouwen (34)
welzijn (61)
wereld (41)
werk (52)
wetenschap (12)
woede (70)
woonoord (49)
ziekte (90)


gedichten.nl


Garnier Projects





tabblad: hartenkreten

< vorige | alles | volgende >

hartenkreet (nr. 1692):

Honderd, nou en?

Dit is mijn honderdste inzending die zelfs met een vrij laconieke kop is voorzien. Om u meteen uit de droom te helpen: het is maar een stoer lijkend blikvangertje, want in werkelijkheid ben ik best een beetje verguld met deze voor mij nog niet zo lang geleden onbereikbaar geachte maar toch behaalde mijlpaal.

Op 8 juni 2005 schreef ik, op aanraden van mijn vriend Lodewijk, mijn eerste ongeoefende inzending ‘Casimir’, die tot mijn verbazing en tegelijkertijd voldoening door de redactie werd geplaatst. De eerstvolgende inzendingen daarna worstelde ik keer op keer met de verhaalconstructies en het ongemak van het steeds maar moeten redigeren om binnen de limiet van de duizend woorden te blijven. Ter compensatie kende ik echter de luxe nog een tijd lang ten minste vier vertellingen achter de hand te hebben. Ik hoefde toen nog niet te wachten totdat zich weer nieuwe inspiratie aan zou dienen.

Gaandeweg ontwikkelde ik echter een soort stramien voor verschillende vormen voor de constructie en de verhaallijn voor mijn inzendingen en hikte ik later niet meer tegen de grens van duizend woorden aan. Na een poosje droogte de bron van autobiografisch getinte gebeurtenissen, die voor de meeste van mijn vertellingen model stonden, geheel op. Het gebrek aan creativiteit deed zich voelbaar gelden en ik benijdde derhalve diverse schrijvers en dichters op nederlands- en gedichten.nl om hun schijnbaar onuitputtelijke hoeveelheid inzendingen. Tot twee keer toe heb ik, met redenen omkleed, getracht met het schrijven te stoppen. Even zoveel keren hebben de overredingskracht en argumenten van vele door mij inmiddels zeer gewaardeerde personen mij van mijn voornemen kunnen weerhouden. Onder ons gezegd en gezwegen: een beetje ijdelheid, die ook onderdeel van mijn karaktereigenschappen is, heeft ontegenzeglijk een niet te verwaarlozen rol gespeeld – dat houden we echter onder ons, toch?

De inzending, die mij het meest voldoening gaf, dateert van 28 april 2006: De rouwstoet I en II (node gesplitst door de duizend woorden limiet). Na herhaaldelijk en te vergeefs zoeken op internet naar een Nederlandse versie van een in 1809 door Johann Peter Hebel geschreven reisverhaal “Kannietverstan”, dat zich nota bene in Nederland afspeelt, besloot ik dit werkje zelf naar het Nederlands te vertalen. Netjes voorzien van de url van de Duitse site en de gegevens van de auteur had ik de bombastische schrijfstijl van die tijd ook in de vertaling gehandhaafd en was ik, na voltooiing, trots dat ik schijnbaar (totdat het tegendeel mocht blijken) de enige was, die dit heeft gedaan. Toen ik enige tijd later nog eens mijn inzending herlas en de url van de desbetreffende site aanklikte, smolt mijn illusie plots als sneeuw voor de zon. De redactie had er, in het Duits, een toevoeging onderaan geplaatst: “en nu (zoals het hoort), Kannietverstan in de Hollandse taal! – Een beetje teleurgesteld klikte ik op die verwijzing en… kwam ik tot mijn verbazing en tevens enorme opluchting weer terecht bij mijn “De rouwstoet II”. Ik zou liegen als ik beweerde niet in m’n nopjes te zijn geweest.

Rest mij eigenlijk nog om alle lezers te bedanken, die tot nu toe de moeite hebben willen nemen om mijn inzendingen te willen lezen en me, via reacties of anderszins, steeds weer wisten te stimuleren. Uiteraard heb ik in de afgelopen zes jaar enkele spaarzame maar door mij zeer gekoesterde contacten met enkele personen mogen hebben en bestaan enkele er nog steeds. Het liefst zou ik een hele reeks namen van personen willen noemen, die mij ook met hun inzendingen boeiden en nog steeds boeien, ware het niet, dat dit moeilijk is zonder de indruk te wekken om enkelen te hebben vergeten of tekort te hebben willen doen. Een uitzondering maak ik echter gaarne voor twee personen: Lodewijk, mijn vriend die mij destijds ertoe overreedde om mijn eerste bijdrage in te sturen en de, ook buiten de grenzen van haar vaderland bekende, veelzijdige schrijfster en dichteres Iris Van de Casteele, die mij in het verleden zeer waardevolle en leerzame tips gaf en aan wiens persoon Joanan Rutgers onlangs nog een uitstekende en uitgebreide beschouwing heeft gewijd.

Afsluitend een woord van dank aan de redacties van beide sites voor de altijd correcte en hulpvaardige houding. Dit, gevoegd bij de bovenomschreven sfeer, is voor mij zeker een grote uitdaging, ook al zal ik nimmer het de door mij bij derden zo bewonderenswaardige hogere niveau kunnen bereiken. Ik schrijf met een oprechte intentie en naar beste vermogen. Dat deze benadering door velen van u wordt geaccepteerd en gewaardeerd geeft mij voldoende stimulans om door te gaan, zeker zolang die grijze massa in mijn hersenpan nog wil meewerken.

Tot een volgende keer.

Illustratie: namens de redactie!

schrijver

Schrijver: Günter Schulz, 27-09-2011

agschulzatziggo.nl


Geplaatst in de categorie: bedankt

Deze inzending is 394 keer bekeken

5/5 sterren met 11 stemmen.


Print   |   E-kaart   |  







Er zijn 13 reacties op deze inzending:

Naam:Iris
Datum:16-06-2013
Emailadres:iris.aguirreattigo.com.py
Bericht:Ik blijf je in het hart dragen, beste Günter.



Naam:Iris
Datum:09-07-2012
Emailadres:iris.aguirreattigo.com.py
Bericht:Ik herlas vandaag jouw Honderd, nou en?. Ik voel me vereerd en onwennig tegelijk. Ik blijf je in het hart dragen, beste Günter, en blijf dankbaar voor al jouw weldoordachte, intelligente, hartverwarmende bijdragen. In het Spaans betekent 'arco iris' regenboog, doch dat zul jij wel weten met jouw veelzijdige talenkennis.



Naam:REGENBOOG
Datum:08-10-2011
Bericht:Prachtig citaat van Friedrich Hebbel. Ik bin noch nicht geworden, ik ben nog aan het worden, goddank. Het "IK" leeft, jawel, doch het heeft met onderstaande haiku alleen dit gemeen dat ditzelfde IK-gezegde afzonderlijk geplaatst werd, en de haiku-regels op zichzelf bestaan. En jawel, de maan kan ook “sappig” aan de hemel verschijnen, als een sappige oranjeappel of appelsien. Vooral naast een arco iris.



Naam:Günter Schulz
Datum:07-10-2011
Emailadres:ag.schulzattiscali.nl
Bericht:@ Regenboog: ik ben, onder dankzegging, aangenaam verrast door jouw reactie, als dit tenminste dezelfde regenboog pretenteert te zijn die mij voor ogen staat. "Das Ich lebt" is voor mij een "Tröpfchen" verwarring, want het Duits van deze veelkleurige duizendpoot is doorgaans subliem. Indien "Mond" als zodanig is bedoeld i.p.v. Mund, dan wordt de verwarring al iets minder. Gaarne voeg ik een citaat toe, dat ik gaarne omarm: "Das Leben ist ein ewiges Werden. Sich für geworden halten, heißt sich töten."
(Friedrich Hebbel)



Naam:REGENBOOG
Datum:06-10-2011
Bericht:Das Ich lebt, und dadurch bringt es die Dinge zum Leben!
Mushanoköji Saneatsu

Aan zijn vruchten kent men de boom [aan zijn daden kent men de mens].

Pomme d'orange!
Saftiger Mond wo bist Du?
Da! Schau, ein Tröpchen!



Naam:Günter Schulz
Datum:29-09-2011
Emailadres:ag.schulzattiscali.nl
Bericht:Hiermee wil ik gaarne allen dank zeggen, die hier door de hartelijke reacties hun belangstelling lieten blijken. Het voelt als een bijzonder prettige warme douche. Natuurlijk blijf ik schrijven zolang het me wil lukken en/of, zoals Joke het zo treffend verwoordt, er iets te schrijven valt. Het is zeker fijn te weten, dat er een trouw aantal lezers is, dat geïnteresseerd blijft in nieuwe bijdragen. Monique heeft volkomen gelijk, dat het uiteindelijk om de kwaliteit gaat en niet zozeer om de kwantiteit. Dus zeker weten: tot de volgende keer.



Naam:Charissa
Datum:29-09-2011
Emailadres:cgundermannathotmail.com
Bericht:Gefeliciteerd met de honderdste inzending!
Ik vind jouw verhalen prachtig geschreven.



Naam:Chiara
Datum:28-09-2011
Bericht:Op naar de 1000 opa!



Naam:Lodewijk
Datum:28-09-2011
Emailadres:lvantilathetnet.nl
Bericht:Proficiat. Ik wist het Günter,
Lodewijk



Naam:Fred
Datum:28-09-2011
Bericht:Ik ben trots op jou, je hebt het 'm toch maar geflikt.
Nu zelf op naar de honderd.....



Naam:Wee
Datum:27-09-2011
Bericht:Gefeliciteerd, Günter!
Blijf jij schrijven? Dan blijf ik je lezen.



Naam:Monique Methorst
Datum:27-09-2011
Emailadres:moimoniqueatlive.nl
Bericht:Het is geen afscheid he! Het lijkt wel een trend zo onderhand...en ik vind dat je wel degelijk op een hoog niveau zit.
Verkijk je niet op die zg inspiratie van anderen; het gaat nog altijd om kwaliteit, geen kwantiteit, schrijven is geen moeten maar dat lees ik vaak wel erin, begrijp je wat ik bedoel?



Naam:J.de Groot
Datum:27-09-2011
Emailadres:joke190411attelfort.nl
Bericht:Ja, Günter schrijft alleen
als hij iets te zeggen/schrijven heeft...!
Wie doet hem na,
gewoon een mens met zijn eigen verhaal.

En alle wetenschap en alle takken van in info kunnen we halen uit ......vul maar in.




Geef je reactie op deze inzending:

Naam:       E-mail:  

Bericht:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)









vragen  |   links  |   zoek  |   contact  |   disclaimer  |   inhoud  |   rijmwoordenboek  |   gedichten.nl