nederlands.nl
Gebruikersnaam of e-mail:  Wachtwoord:    Registreren
















Top-5 hartenkreten:

1.
2.
3.
4.
5.


Categorieën:

actualiteit (148)
adel (5)
afscheid (126)
algemeen (66)
bedankt (45)
biologie (3)
dieren (90)
discriminatie (47)
drank (13)
economie (17)
eenzaamheid (125)
emoties (197)
erotiek (8)
ex-liefde (31)
familie (60)
feest (24)
film (18)
filosofie (62)
fotografie (5)
geboorte (8)
geld (30)
geschiedenis (6)
geweld (29)
heelal (5)
hobby (15)
humor (260)
huwelijk (10)
idool (33)
individu (106)
internet (28)
jaargetijden (23)
kerstmis (27)
kinderen (69)
koningshuis (24)
kunst (33)
landschap (6)
lichaam (45)
liefde (179)
literatuur (66)
maatschappij (164)
mannen (17)
milieu (7)
misdaad (48)
moederdag (5)
moraal (65)
muziek (131)
natuur (92)
oorlog (43)
ouderen (42)
ouders (18)
overig (32)
overlijden (43)
partner (4)
pesten (9)
planten (11)
poesiealbum (1)
politiek (86)
psychologie (111)
rampen (20)
reizen (24)
religie (87)
schilderkunst (24)
school (15)
sinterklaas (3)
sms (1)
songtekst (1)
spijt (26)
sport (48)
sterkte (6)
taal (33)
tijd (34)
toneel (5)
vakantie (22)
valentijn (1)
verdriet (85)
verhuizen (3)
verjaardag (14)
verkeer (17)
voedsel (19)
vriendschap (65)
vrijheid (45)
vrouwen (34)
welzijn (61)
wereld (41)
werk (52)
wetenschap (12)
woede (70)
woonoord (49)
ziekte (90)


gedichten.nl


Garnier Projects





tabblad: hartenkreten

< vorige | alles | volgende >

hartenkreet (nr. 1873):

Niet vanzelfsprekend

Volgens een aantekening in de administratie, gemaakt op de afdeling verloskunde van het plaatselijk ziekenhuis van mijn geboortestad, aanschouwde ik op een woensdag, op ‘den derden dag van den vierden maand’ van dat jaar het levenslicht – rond 10:55 uur om precies te zijn. Het geboortejaar hoef ik verder niet te noemen, te meer wanneer ik u bij dezen vertel dat mijn leeftijd vanaf mijn a.s. verjaardag met twee maal het specifieke magische en gelukbrengende getal (aaneen geschreven) wordt weergegeven.

Van nature een ram en een geboren mopperaar moet ik erkennen, dat ik in de afgelopen decennia tergend langzaam en bijna ongemerkt nogal gezapig ben geworden. Natuurlijk ben ik nog gemotiveerd, positief en tevreden en probeer ik het leven zoveel mogelijk van de zonnige kant te zien - nochtans klopt er gevoelsmatig iets niet in mijn beleving.

Zo zie ik in de familiekring, bij vrienden en kennissen, maar ook bij mensen om mij heen het aantal personen boven een bepaalde leeftijd onrustbarend snel slinken. In onze woongemeenschap, bestaande uit een flat met ruim 140 seniorenwoningen, is het zeer duidelijk zichtbaar. Binnen een tijdbestek van minder dan een jaar zijn er soms meer dan tien personen overleden. Van de nog in leven zijnde bewoners zijn er slechts zestien van de mannelijke kunne. Dat is veelzeggend maar niet uitzonderlijk, want zo staan de zaken er nu eenmaal voor en ik besef terdege dat dit niet alleen maar dicht bij huis het geval zal zijn.

Het schijnt, hoe dichter ik de oever van de Styx nader, waar eens Charon de veerman mij zal opwachten, dat ik de gedachte daaraan bewust negeer of onderdruk. Speculatief gok ik weleens, in een opwelling, op nog eens een dubbel cijfer over 11 of over 22 jaar als leeftijd aan mijn naam gekoppeld te zien. Daardoor, zo wordt mij tijdens enkele kortere momenten van bezinning steeds meer duidelijk, verlies ik blijkbaar aan objectiviteit met mijn kijk op de realiteit. Dit leidt zo af en toe op stille momenten tot een serieus bespiegelend retrospectief, maar daar is gelukkig niets mis mee.

Goed beschouwd ben ik natuurlijk een enorme bofkont, die zijn vrouw nog heeft – we hopen dit jaar onze drieënvijftigste trouwdag te vieren. Ondanks alle bij onze leeftijd horende beperkingen kunnen wij er nog steeds voor elkaar zijn en nog steeds van en met elkaar genieten. Daar komt nog bij, dat veel zaken en gebeurtenissen om ons heen ruimschoots onze belangstelling en aandacht hebben. Het is daarom niet verwonderlijk dat ik soms het zich steeds meer en meer herhalende gevoel heb, dat er in mijn beleving bij mij nog een belangrijk element ontbreekt, namelijk dat van een in het dagelijks leven wenselijke latente gevoel van kwetsbaarheid en deemoed. Ik zou gerust, ook openlijk, wel eens mogen laten blijken dankbaar te zijn voor het voorrecht, dat het mijn echtgenote en mij vergund is nog steeds in leven te zijn en in en betrekkelijk goede gezondheid te verkeren. Tegenover wie die dankbaarheid kan of mag worden geuit maakt eigenlijk niet zoveel uit, zolang dit besef vanaf nu blijvend en die dankbaarheid oprecht is.

Niets in een mensenleven is vanzelfsprekend en op een verder gevorderde leeftijd nog in mindere mate. Om deze late erkentenis kracht bij te zetten, heeft mijn steevaste slotregel deze keer eenmalig de symbolische maar positief bedoelde betekenis van ‘onder voorbehoud’!

Tot een volgende keer.

Schrijver: Günter Schulz, 26-03-2012

agschulzatziggo.nl


Geplaatst in de categorie: tijd

Deze inzending is 370 keer bekeken

4/5 sterren met 14 stemmen.


Print   |   E-kaart   |  



Er zijn 7 reacties op deze inzending:

Naam:J.de Groot
Datum:07-04-2012
Emailadres:joke190411attelfort.nl
Bericht:@ Günter, als het zo ver is geef ik een dag van tevoren wel een mailtje,
let op de datum, goed?



Naam:Günter Schulz
Datum:06-04-2012
Emailadres:ag.schulzattiscali.nl
Bericht:Dank je, Joke, dat je me toch op weg hielp; ik had het al opgegeven. Leeftijd begint toch voelbaar te worden. Neem nou het getal van genoemde streefdatum: 2042... Ook zo iets, even uit de concentratie of dikke vingers. Ik bedoelde te tikken: 2034 (= 77+22). ;P



Naam:J.de Groot
Datum:06-04-2012
Emailadres:joke190411attelfort.nl
Bericht:Och, Günter toch, kijk in je keukenkastjes,
op elk artikel staat het, niet op je neut die kan je altijd bewaren ha,ha,
maar dat lukt jezelf meestal niet!
Nou komt ie, TEN MINSTE HOUDBAAR--TOT!
Maar 2042...wie weet?



Naam:Günter Schulz
Datum:04-04-2012
Emailadres:ag.schulzattiscali.nl
Bericht:
@ Joke: Wat betekent T.M.H. ? Mogelijk is mijn brein, na het uitblazen van 77 kaarsjes, zo troebel dat ik deze afkorting niet kan plaatsen. Mijn gok-streefdatum was uiteraard 2042, maar dat is enkele bruggen te ver.

@ Monique: Schitterend, dat vinden wij ook, en ach, met wederzijds geven en nemen én respect kom je ongemerkt een heel eind.

@ REGENBOOG: Hoewel alle regenbogen slechts enkele kilometers overbruggen, is deze duizenden kilometers overbruggende glashelder binnengekomen, zonder een zweem van kleur te hebben ingeboet. "Ick kann nur saa'n: ick fand det scheen, weeste!"



Naam:REGENBOOG
Datum:04-04-2012
Bericht:"Alles Gute" en nog veel gelukkige jaren samen met je beminde wederhelft.



Naam:Monique Methorst
Datum:27-03-2012
Emailadres:moi636atyahoo.com
Bericht:53e trouwdag? Lieve help...wat veel! Schitterend.



Naam:J.de Groot
Datum:26-03-2012
Emailadres:joke190411attelfort.nl
Bericht:T.M.H. tot, 2032.....!?
Zou zo maar kunnen Günter!




Geef je reactie op deze inzending:

Naam:       E-mail:  

Bericht:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)









vragen  |   links  |   zoek  |   contact  |   disclaimer  |   inhoud  |   rijmwoordenboek  |   gedichten.nl