nederlands.nl
Gebruikersnaam of e-mail:  Wachtwoord:    Registreren
















Top-5 hartenkreten:

1.
2.
3.
4.
5.


Categorieën:

actualiteit (148)
adel (5)
afscheid (126)
algemeen (66)
bedankt (45)
biologie (3)
dieren (90)
discriminatie (47)
drank (13)
economie (17)
eenzaamheid (125)
emoties (197)
erotiek (8)
ex-liefde (31)
familie (60)
feest (24)
film (18)
filosofie (62)
fotografie (5)
geboorte (8)
geld (30)
geschiedenis (6)
geweld (29)
heelal (5)
hobby (15)
humor (260)
huwelijk (10)
idool (33)
individu (106)
internet (28)
jaargetijden (23)
kerstmis (27)
kinderen (69)
koningshuis (24)
kunst (33)
landschap (6)
lichaam (45)
liefde (179)
literatuur (66)
maatschappij (164)
mannen (17)
milieu (7)
misdaad (48)
moederdag (5)
moraal (65)
muziek (131)
natuur (92)
oorlog (43)
ouderen (42)
ouders (18)
overig (32)
overlijden (43)
partner (4)
pesten (9)
planten (11)
poesiealbum (1)
politiek (86)
psychologie (111)
rampen (20)
reizen (24)
religie (87)
schilderkunst (24)
school (15)
sinterklaas (3)
sms (1)
songtekst (1)
spijt (26)
sport (48)
sterkte (6)
taal (33)
tijd (34)
toneel (5)
vakantie (22)
valentijn (1)
verdriet (85)
verhuizen (3)
verjaardag (14)
verkeer (17)
voedsel (19)
vriendschap (65)
vrijheid (45)
vrouwen (34)
welzijn (61)
wereld (41)
werk (52)
wetenschap (12)
woede (70)
woonoord (49)
ziekte (90)


gedichten.nl


Garnier Projects





tabblad: hartenkreten

< vorige | alles | volgende >

hartenkreet (nr. 2143):

Terugkrabbelen

Het is bijna te sprookjesachtig om te geloven, dat de zorgpremie straks naar inkomensafhankelijkheid wordt afgehandeld. Ik handel vooralsnog niet, want de zorgkosten staan op losse schroeven. Ik ben al bijna zover, dat ik alle resultaten van dit aarzelende beleid voor lief neem. Ik zie wel waar mijn schip strandt. Het is immers allemaal om zwaar moedeloos van te worden, dus pas ik mij maar aan.

Achter de vrolijke coulissen van Rutte & Samsom doemt ineens het gespannen, serieuze gezicht van Wouter Bos aan mij op, wat ik nu begrijp, want hij is in wezen de inspirator van de zorgkosten naar inkomen. Een fantastische en geniale zet van een rassocialist! Terwijl Rutte even niet oplette en in een euforische roes vanwege zijn presidentschapsbehoud verkeerde, ging hij joviaal akkoord met de nivelleringsmaatregel, want waarom ook niet, te veel rijken zijn al van fraude ontmaskerd en waarom zou de één extreem in weelde leven en de ander pijnlijk in armoede. Rutte's hart begon ineens socialistisch te kloppen, ondanks zijn tirade tegen het rode gevaar.

Nu zitten we in het vaarwater van de VVD-ers van met name de Eerste Kamer, die zich hevig verzetten tegen de zorgkostenplannen. Niet te geloven, maar het zijn zij die tussen de 50.000 en 70.000 of veel meer per jaar verdienen, die hun zorgverhoging makkelijk kunnen opbrengen, maar gezien hun luxe-verslavingen, waar ze niet op willen interen, staan ze steigerend zichzelf belachelijk te maken. Mensen die nog nooit een kringloopwinkel van binnen hebben gezien, omdat ze dat beneden hun status vinden. Met zulke mensen overwinnen we de crisis zeker niet!
Dat er voedselbanken bestaan hebben ze ergens wel vernomen, maar om tot medemenselijke oplossingen te komen, vertikken ze het om een poot uit te steken. Integendeel, wanneer er een offer van hun wordt gevraagd, doen ze er alles aan om dat teniet te doen, want echt, empathisch humaan zijn ze in wezen niet!

Het terugkrabbelen is begonnen en wat als grootste coalitie-overeenkomst zo mooi leek te beginnen, wordt door de tegenstribbelende rijken in de kiem gesmoord. Ze kotsen op het feit dat zij met hun 'zuur verdiende loon' meer moeten betalen, dan al die 'losers', die 'niets bijdragen aan de economie'. Oogkleppentunnelvisie. Alsof zij in feite veel bijdragen aan anderen met hun egoïstische motieven! Hun geldwolfinborst wordt evenwel schandalig blootgelegd. En dat is nu juist het allerergste, dat ze met hun teruggekrabbel duidelijk maken dat ze niet van plan zijn om eerlijk te delen, ook al kunnen ze met gemak de zwaarste lasten dragen.

Ik schaam me rot voor dat soort Nederlanders. Mark belde me en hij deelde in mijn schaamte. 'Aan mij heeft het niet gelegen', zei hij, 'ik heb alleen de onredelijke woede van mijn achterban onderschat! Morgen, dineren in The Ritz?'

Schrijver: Joanan Rutgers, 08-11-2012


Geplaatst in de categorie: politiek

Deze inzending is 112 keer bekeken

1/5 sterren met 3 stemmen.


Print   |   E-kaart   |  



Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

Naam:       E-mail:  

Bericht:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)









vragen  |   links  |   zoek  |   contact  |   disclaimer  |   inhoud  |   rijmwoordenboek  |   gedichten.nl