nederlands.nl
Gebruikersnaam of e-mail:  Wachtwoord:    Registreren
















Top-5 hartenkreten:

1.
2.
3.
4.
5.


Categorieën:

actualiteit (148)
adel (5)
afscheid (126)
algemeen (66)
bedankt (45)
biologie (3)
dieren (90)
discriminatie (47)
drank (13)
economie (17)
eenzaamheid (125)
emoties (197)
erotiek (8)
ex-liefde (31)
familie (60)
feest (24)
film (18)
filosofie (62)
fotografie (5)
geboorte (8)
geld (30)
geschiedenis (6)
geweld (29)
heelal (5)
hobby (15)
humor (261)
huwelijk (10)
idool (33)
individu (106)
internet (28)
jaargetijden (23)
kerstmis (27)
kinderen (69)
koningshuis (24)
kunst (33)
landschap (6)
lichaam (45)
liefde (180)
literatuur (66)
maatschappij (164)
mannen (17)
milieu (7)
misdaad (48)
moederdag (5)
moraal (65)
muziek (131)
natuur (92)
oorlog (43)
ouderen (42)
ouders (18)
overig (32)
overlijden (43)
partner (4)
pesten (9)
planten (11)
poesiealbum (1)
politiek (86)
psychologie (111)
rampen (20)
reizen (24)
religie (87)
schilderkunst (24)
school (15)
sinterklaas (3)
sms (1)
songtekst (1)
spijt (26)
sport (48)
sterkte (6)
taal (33)
tijd (34)
toneel (5)
vakantie (22)
valentijn (1)
verdriet (85)
verhuizen (3)
verjaardag (14)
verkeer (17)
voedsel (19)
vriendschap (65)
vrijheid (45)
vrouwen (34)
welzijn (61)
wereld (41)
werk (52)
wetenschap (12)
woede (70)
woonoord (49)
ziekte (90)


gedichten.nl


Garnier Projects





tabblad: hartenkreten

< vorige | alles | volgende >

hartenkreet (nr. 2432):

Van Gogh blijft rondspoken

Onlangs werd met veel bombarie een schilderij van Vincent van Gogh door lang onderzoek als echt van hem beschouwd. Onze memorie wordt door vele factoren steeds korter, dus zal ik jullie even opfrissen, ook al slaat internet werkelijk alles op als een poging om een Akasha-geheugen te zijn. Het gaat om het schilderij 'Zonsondergang bij Montmajour' en het is in handen van een particuliere bofkont, die ik overigens wel ken, maar ook ik maak zijn naam niet bekend, want ik krijg nog geld van hem.
En nee, het is niet Joost Zwagerman, die tegenwoordig de kunstprofessor op de beeldbuis uithangt, bij gebrek aan beter.

Het doekje ging omlaag en na de lovende woorden van de griezelig sprekende directeur Axel Rüger mag het Van Gogh Museum dit werk een jaar tentoonstellen, waarna het weer terug gaat naar de mystery guest, die trouwens nog meer Van Gogh's in voorraad heeft, maar dat blijft onder ons. Vincent vond dit schilderij niet echt geslaagd, maar voor de kunstminnende elite is iedere stip verf, die hij op een doek tipte automatisch geniaal en vele miljoenen waard. Daar dacht hij gelukkig zelf heel anders over.

Ik blader wat in de Snoecks van 1998, want ik spaar die kolossen nu eenmaal en echt niet alleen om de prachtige foto's van het vrouwelijke geslacht, en tot mijn vreugde zie ik op pagina 453 een afbeelding van het olieverfschilderij 'Wit huis in de nacht' van onze nationale kliedertrots, met Appel en Heyboer als doorgedraaide leerlingen. Dit werk is in 1948 door de Russen meegenomen naar de Hermitage. Onder mysterieuze omstandigheden, want de oorlog was al drie jaar pleiten en het is ook verdacht, dat de Russen dit werk slechts een korte tijd wilden exposeren, om het daarna zo snel mogelijk weer in het depot te verstoppen. Dit riekt naar ordinaire diefstal op een hoog niveau van corruptie. Het werk is overigens vele malen interessanter dan het eerder genoemde werk, ook al doen de kenners nog zo gewichtig, wat natuurlijk allemaal om lokkerij en geldwinst draait.

Er staat op dit schilderij inderdaad een groot wit huis, maar het lijkt eerder dag, dan nacht. De maan tolt in een helderblauwe lucht en de mensen zijn haarscherp zichtbaar. Ik zie twee toegangspoorten, waardoor ik weet, dat het om twee-onder-een-kap-huizen gaat. In het voorste huis brandt er licht in de woonkamer en op de voorgrond verlaat een tragische vrouw dit huis, terwijl op de achtergrond twee andere vrouwen smoezelen over hun ongelukkige buurvrouw, die door haar man mishandeld is en weggejaagd. De handen van de mishandelde vrouw lijken op scherpe messen, die extreme wraak impliceren. Pure horror.
Ik denk aan het feit dat Vincent eens zijn oorlel eraf sneed, uit een gewond liefdesgevoel. Ik denk dat hij in de grond schilderde vanuit een afgewezen gevoel, afgewezen door zijn kortstondige minnaressen en vrienden, diep gekwetst in zijn oprechte liefde voor hen. Al die pijn en woede heeft hij getransformeerd in zeer herkenbare passie.
Het is de eenzame ziel, die zijn wanhoop uitkrijst, zoals in 'De Schreeuw' van Munch. In onze overinformaticawereld is juist deze diepmenselijke boodschap van groot belang om niet een groot deel van de mensheid op te offeren aan de waanzieke vooruitgang, die in feite spilzieke achteruitgang is. Hé, Axel, probeer 'Wit huis in de nacht' eens thuis te krijgen!...

Vincent van Gogh als 'geesteszieke', zelfnadenkende, onafhankelijk artistieke, maatschappijkritische, nihilistische, Marx-aanhangende eenling heeft de harten van miljoenen gestolen. Ik wil je vragen om eens over deze zin iets dieper te mediteren, dan over de volgende reclame-boodschappen van een kleefpasta-shampoo, glazuurverwijderende tandpasta of Red Bull-bullshit.

Illustratie: Wit huis bij nacht (van Gogh, 1890)

schrijver

Schrijver: Joanan Rutgers, 14-09-2013


Geplaatst in de categorie: schilderkunst

Deze inzending is 116 keer bekeken

4/5 sterren met 4 stemmen.


Print   |   E-kaart   |  







Er is 1 reactie op deze inzending:

Naam:Petra Hermans
Datum:25-09-2013
Emailadres:worldpoet546atlive.nl
Bericht:Niet gek.
Helemaal niet gek.




Geef je reactie op deze inzending:

Naam:       E-mail:  

Bericht:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)









vragen  |   links  |   zoek  |   contact  |   disclaimer  |   inhoud  |   rijmwoordenboek  |   gedichten.nl