nederlands.nl
Gebruikersnaam of e-mail:  Wachtwoord:    Registreren
















Top-5 hartenkreten:

1.
2.
3.
4.
5.


Categorieën:

actualiteit (148)
adel (5)
afscheid (126)
algemeen (66)
bedankt (45)
biologie (3)
dieren (90)
discriminatie (47)
drank (13)
economie (17)
eenzaamheid (125)
emoties (197)
erotiek (8)
ex-liefde (31)
familie (60)
feest (24)
film (18)
filosofie (62)
fotografie (5)
geboorte (8)
geld (30)
geschiedenis (6)
geweld (29)
heelal (5)
hobby (15)
humor (260)
huwelijk (10)
idool (33)
individu (106)
internet (28)
jaargetijden (23)
kerstmis (27)
kinderen (69)
koningshuis (24)
kunst (33)
landschap (6)
lichaam (45)
liefde (179)
literatuur (66)
maatschappij (164)
mannen (17)
milieu (7)
misdaad (48)
moederdag (5)
moraal (65)
muziek (131)
natuur (92)
oorlog (43)
ouderen (42)
ouders (18)
overig (32)
overlijden (43)
partner (4)
pesten (9)
planten (11)
poesiealbum (1)
politiek (86)
psychologie (111)
rampen (20)
reizen (24)
religie (87)
schilderkunst (24)
school (15)
sinterklaas (3)
sms (1)
songtekst (1)
spijt (26)
sport (48)
sterkte (6)
taal (33)
tijd (34)
toneel (5)
vakantie (22)
valentijn (1)
verdriet (85)
verhuizen (3)
verjaardag (14)
verkeer (17)
voedsel (19)
vriendschap (65)
vrijheid (45)
vrouwen (34)
welzijn (61)
wereld (41)
werk (52)
wetenschap (12)
woede (70)
woonoord (49)
ziekte (90)


gedichten.nl


Garnier Projects





tabblad: hartenkreten

< vorige | alles | volgende >

hartenkreet (nr. 2498):

Als mijn broer (die echter zwakzinnig is), als mijn Vader (die overleden is), als de zoon (die ik nooit het leven geschonken heb)

Zo was Hij voor mij; Degene, die nooit mijn minnaar was. Degene, op wiens schouder ik mijn hoofd eens legde. Degene, om wiens schouders ik mijn arm eens sloeg; gebaren die de schuchterheid aanduiden, die ons belette minnaars te worden; gebaren, die voor mij alles betekenden, evenals zijn warme, weerloze wang tegen die van mij, eens.
We hebben elkaar nooit weergezien. Hij verdween in niet te achterhalen verten, eens. Heeft hij zich nog het licht herinnerd, dat ons gezonden werd, heeft hij de druk van mijn hand nog kunnen voelen of de warmte van mijn gezicht? Is alles verzonken in een peilloze kloof van voorgoed vergeten, voorgoed uitgewist, zoals het rimpelloze wateroppervlak voorgoed de steen vergeet, die eens naar haar diepten zonk? We hebben elkaar nooit weergezien en nog zie ik verlichte vensters in de avond in de Rubinsteinstraat; ik ben in de straat waar hij woonde. We hebben elkaar nooit weergezien en, veel ouder, denk ik met spijt aan de schitterende zomer en bloei van een leven, zo onvergetelijk, maar zo ver weg.....

Schrijver: I. Broeckx, 09-12-2013


Geplaatst in de categorie: afscheid

Deze inzending is 81 keer bekeken

3/5 sterren met 3 stemmen.


Print   |   E-kaart   |  



Er zijn 2 reacties op deze inzending:

Naam:Petra Hermans
Datum:09-12-2013
Emailadres:worldpoet546atlive.nl
Bericht:Mooi fijngevoelig.



Naam:Joanan Rutgers
Datum:09-12-2013
Bericht:Schrijnend hoe je de pijn van ware liefde, die niet heeft mogen zijn, verwoordt. Ik herken het en ik kan je enkel ondersteunen met de wetenschap, dat het hiernamaals hopelijk deze misvatting goedmaakt.




Geef je reactie op deze inzending:

Naam:       E-mail:  

Bericht:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)









vragen  |   links  |   zoek  |   contact  |   disclaimer  |   inhoud  |   rijmwoordenboek  |   gedichten.nl