nederlands.nl
Gebruikersnaam of e-mail:  Wachtwoord:    Registreren
















Top-5 hartenkreten:

1.
2.
3.
4.
5.


Categorieën:

actualiteit (148)
adel (5)
afscheid (126)
algemeen (66)
bedankt (45)
biologie (3)
dieren (90)
discriminatie (47)
drank (13)
economie (17)
eenzaamheid (125)
emoties (197)
erotiek (8)
ex-liefde (31)
familie (60)
feest (24)
film (18)
filosofie (62)
fotografie (5)
geboorte (8)
geld (30)
geschiedenis (6)
geweld (29)
heelal (5)
hobby (15)
humor (260)
huwelijk (10)
idool (33)
individu (106)
internet (28)
jaargetijden (23)
kerstmis (27)
kinderen (69)
koningshuis (24)
kunst (33)
landschap (6)
lichaam (45)
liefde (179)
literatuur (66)
maatschappij (164)
mannen (17)
milieu (7)
misdaad (48)
moederdag (5)
moraal (65)
muziek (131)
natuur (92)
oorlog (43)
ouderen (42)
ouders (18)
overig (32)
overlijden (43)
partner (4)
pesten (9)
planten (11)
poesiealbum (1)
politiek (86)
psychologie (111)
rampen (20)
reizen (24)
religie (87)
schilderkunst (24)
school (15)
sinterklaas (3)
sms (1)
songtekst (1)
spijt (26)
sport (48)
sterkte (6)
taal (33)
tijd (34)
toneel (5)
vakantie (22)
valentijn (1)
verdriet (85)
verhuizen (3)
verjaardag (14)
verkeer (17)
voedsel (19)
vriendschap (65)
vrijheid (45)
vrouwen (34)
welzijn (61)
wereld (41)
werk (52)
wetenschap (12)
woede (70)
woonoord (49)
ziekte (90)


gedichten.nl


Garnier Projects





tabblad: hartenkreten

< vorige | alles | volgende >

hartenkreet (nr. 2570):

De banden van het bloed

Mijn arme, liefste, zieke zus is naar Tilburg, onze geboortestad, gekomen en ze bracht postpapier mee, bedrukt met een afbeelding van een vrolijke regenboog, die een klein poëtisch landschapje, een lieflijk dorpje met huisjes met rode daken overkoepelt; een tafereeltje dat bezwaarlijk de gang of toestand van onze tragische levens of van die van het mensenleven in het algemeen kan symboliseren.
Ze bracht bovendien een zoete lekkernij mee; knapperig appelgebak, waarvan we smulden alsof het leven altijd zoet is en nooit wrang, zuur of bitter.

Met kinderogen bezagen we eens de wereld; met kinderogen beschouwden we eens elkaar; zussen door het lot aan elkaar geschonken, als kameraden...

Een volle, ronde maan staat aan de hemel als we op weg gaan naar het vegetarisch restaurant. In die gelegenheid kijken we uit op een oranje geverfde muur, gelardeerd met een houten kunstwerk dat de elitaire en buitenissige reputatie van het restaurant kennelijk dient te onderstrepen; een kronkelige tak waaraan ondefinieerbare voorwerpen bungelen.

"Jij zult mij waarschijnlijk met vele jaren overleven", verklaart mijn zus. Het schot is raak; de mededeling treft mij als een pijl, die haar doel niet mist en ik vraag me af: hoe kan iets dat is vastgenageld aan mijn hart met de klinknagels van de meest tedere en innige liefde en vriendschap daarvan ooit losgescheurd worden zonder ongeneeslijke wonden na te laten; hoe kan iets dat rust op de stevige pijlers en fundamenten van duizend-en-een dierbare, maar ook desastreuze herinneringen ooit instorten en vervallen tot een ruïne?

De avond spoedt zich ten einde: bij het station neemt mijn zus afscheid met een vluchtige kus en ze verdwijnt in de duisternis; de duisternis die haar liefste gestalte eens voorgoed zal verzwelgen en opslokken.....

schrijver

Schrijver: I. Broeckx, 05-02-2014


Geplaatst in de categorie: familie

Deze inzending is 82 keer bekeken

4/5 sterren met 2 stemmen.


Print   |   E-kaart   |  







Er is 1 reactie op deze inzending:

Naam:Joanan Rutgers
Datum:06-02-2014
Bericht:Bijna te intiem en hoogstgevoelig om op internet achter te laten... Niet alleen moedig van je, maar ook heel literair beschreven!




Geef je reactie op deze inzending:

Naam:       E-mail:  

Bericht:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)









vragen  |   links  |   zoek  |   contact  |   disclaimer  |   inhoud  |   rijmwoordenboek  |   gedichten.nl