nederlands.nl
Gebruikersnaam of e-mail:  Wachtwoord:    Registreren
















Top-5 hartenkreten:

1.
2.
3.
4.
5.


Categorieën:

actualiteit (148)
adel (5)
afscheid (126)
algemeen (66)
bedankt (45)
biologie (3)
dieren (90)
discriminatie (47)
drank (13)
economie (17)
eenzaamheid (125)
emoties (197)
erotiek (8)
ex-liefde (31)
familie (60)
feest (24)
film (18)
filosofie (62)
fotografie (5)
geboorte (8)
geld (30)
geschiedenis (6)
geweld (29)
heelal (5)
hobby (15)
humor (260)
huwelijk (10)
idool (33)
individu (106)
internet (28)
jaargetijden (23)
kerstmis (27)
kinderen (69)
koningshuis (24)
kunst (33)
landschap (6)
lichaam (45)
liefde (179)
literatuur (66)
maatschappij (164)
mannen (17)
milieu (7)
misdaad (48)
moederdag (5)
moraal (65)
muziek (131)
natuur (92)
oorlog (43)
ouderen (42)
ouders (18)
overig (32)
overlijden (43)
partner (4)
pesten (9)
planten (11)
poesiealbum (1)
politiek (86)
psychologie (111)
rampen (20)
reizen (24)
religie (87)
schilderkunst (24)
school (15)
sinterklaas (3)
sms (1)
songtekst (1)
spijt (26)
sport (48)
sterkte (6)
taal (33)
tijd (34)
toneel (5)
vakantie (22)
valentijn (1)
verdriet (85)
verhuizen (3)
verjaardag (14)
verkeer (17)
voedsel (19)
vriendschap (65)
vrijheid (45)
vrouwen (34)
welzijn (61)
wereld (41)
werk (52)
wetenschap (12)
woede (70)
woonoord (49)
ziekte (89)


gedichten.nl


Garnier Projects





tabblad: hartenkreten

< vorige | alles | volgende >

hartenkreet (nr. 2605):

Geheugenverlies

Lang geleden was ik ervan overtuigd dat vergetelheid het hoogste doel was om na te streven en het is me gelukt, maar nu weet ik niet meer of ik wel gelijk had. Ik kende ooit een wanhopige man, die vele electrochocktherapieën had doorstaan en zei: 'Joanan, ze hebben me helemaal leeg gemaakt!' Ik noemde hem Fré, zoals de vrienden van Frederik van Eeden hem Fré noemden.

Ik heb meer alcohol gedronken dan lief voor mij was, maar het was wel allemaal nodig om psychisch in balans te blijven en om mijn fantasie los te woelen. Of Korsakov al om de hoek komt loeren, weet ik niet. Ik weet minder en minder, ook al wek ik via mijn intellectuele beschouwingen de schijn, dat ik rationeel goed in mijn vel zit. Allemaal schijn, een poging om het ridderlijk verval te verdoezelen. Om het slotakkoord voor te zijn. Nog even terug vechten voordat het totale niet-weten intreedt.

Het niet-weten wordt in de boeddhistische traditie tot een grote deugd verheven, dus hou ik mijzelf voor dat ik op de goede weg zit. Ik slik al jaren een antidepressivum, dat als bijwerking onder andere geheugenverlies heeft.
Ook candida kan een gevolg zijn, waar ik als zovelen last van heb. Gegoocheld. Holistisch te behandelen. Weerstandsverlies als één van de oorzaken. Wellicht verkeerde voeding. Voor dertig euro genezingsmiddelen aangeschaft. Hielp niet. Nu maar gissen en speculeren. Of, zoals ik opeens dreig voor te stellen, afbouwen en stoppen met de antidepressiva, terwijl ik wel weet, dat ik daarmee de hellepoorten openzet. Maar misschien ook niet, weet ik veel, niets dus.

Voor wie niet weet hoe enorm zwaar het is om te kampen met negatieve stemmen en desastreuze, kritische ouderboodschappen, terwijl er geen buffer van een inwendig vrij kind aanwezig is, of een gezonde volwassene, die kan zich de doem niet voorstellen. Schrappen, sukkel! Néé, leugenaars! Het favoriete nul-gevoel eist steeds opperste gehoorzaamheid en ondergeschiktheid. 'Het is een wonder, dat je het hebt overleefd!', zei mijn meest betrokken psychiater. 'Wat ben jij zwaar beschadigd!', zei een medepatiënte. Een nerveuze, bibberende tic. Daarom is algehele vergetelheid de beste optie. Noodzakelijke traumavermijding.

Ik denk dat ik mijn vroegere vriend Fré genaderd ben, maar zeker weten doe ik het niet, overigens niets meer. Ik heb te weinig energie meer om weer te moeten worden blootgesteld aan al die associaties en grenzeloze schrijfdwang, hoe mooi ook voor de Nederlandse literatuur, het zou mijn ondergang worden en daarvoor acht ik de literatuur niet mijn meerdere. Serotonine-tekort ramt mij terug naar onhanteerbare depressie en daar pas ik voor. Dan maar liever manmoedig verder op de winning way van pamperend geheugenverlies.

Hasj en tabak moet ik allang niets meer van hebben. Sterke drank heb ik al jaren afgezworen en wijn is inmiddels ook van mijn verlanglijstje geschrapt, ook omdat het door de accijns inmiddels een drankje voor de welgestelden is geworden. Daarbij heb ik genoeg geofferd met dat goedje, ten bate van de literatuur. En ik ben me steeds meer bewust van het feit, dat ik een literaire randfiguur ben en geen florissant bestsellerauteur met dito materieel vermogen.

De Wijze Opperziel heeft altijd gelijk. Vergetelheid was de beste weg, die ik kon kiezen en inmiddels weet ik godzijdank niet meer, waarom ik die weg ben ingeslagen...

schrijver

Schrijver: Joanan Rutgers, 12-03-2014


Geplaatst in de categorie: psychologie

Deze inzending is 123 keer bekeken

4/5 sterren met 8 stemmen.


Print   |   E-kaart   |  







Er zijn 2 reacties op deze inzending:

Naam:Len Cornelis
Datum:13-03-2014
Bericht:Openhartige en realistische analyse van een levensfase. Wonderlijk, dat de eerste waarderingen hiervoor aan de lage kant zijn. Beoordelen hier heeft soms absurde kantjes, is mijn indruk.



Naam:Joanan Rutgers
Datum:13-03-2014
Emailadres:hj.rutgersattelfort.nl
Bericht:Bekentenisliteratuur wordt o.a. niet begrepen door gebrek aan algemene, literaire kennis en kundigheid.
De geestvervlakkende indoctrinatie van populaire tv-programma's en oppervlakkige boeken zijn daar debet aan.
Anti-spirituele krachten verneuken de menselijke diepgang!...




Geef je reactie op deze inzending:

Naam:       E-mail:  

Bericht:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)









vragen  |   links  |   zoek  |   contact  |   disclaimer  |   inhoud  |   rijmwoordenboek  |   gedichten.nl