nederlands.nl
Gebruikersnaam of e-mail:  Wachtwoord:    Registreren
















Top-5 hartenkreten:

1.
2.
3.
4.
5.


Categorieën:

actualiteit (148)
adel (5)
afscheid (126)
algemeen (66)
bedankt (45)
biologie (3)
dieren (90)
discriminatie (47)
drank (13)
economie (17)
eenzaamheid (125)
emoties (197)
erotiek (8)
ex-liefde (31)
familie (60)
feest (24)
film (18)
filosofie (62)
fotografie (5)
geboorte (8)
geld (30)
geschiedenis (6)
geweld (29)
heelal (5)
hobby (15)
humor (261)
huwelijk (10)
idool (33)
individu (106)
internet (28)
jaargetijden (23)
kerstmis (27)
kinderen (69)
koningshuis (24)
kunst (33)
landschap (6)
lichaam (45)
liefde (179)
literatuur (66)
maatschappij (164)
mannen (17)
milieu (7)
misdaad (48)
moederdag (5)
moraal (65)
muziek (131)
natuur (92)
oorlog (43)
ouderen (42)
ouders (18)
overig (32)
overlijden (43)
partner (4)
pesten (9)
planten (11)
poesiealbum (1)
politiek (86)
psychologie (111)
rampen (20)
reizen (24)
religie (87)
schilderkunst (24)
school (15)
sinterklaas (3)
sms (1)
songtekst (1)
spijt (26)
sport (48)
sterkte (6)
taal (33)
tijd (34)
toneel (5)
vakantie (22)
valentijn (1)
verdriet (85)
verhuizen (3)
verjaardag (14)
verkeer (17)
voedsel (19)
vriendschap (65)
vrijheid (45)
vrouwen (34)
welzijn (61)
wereld (41)
werk (52)
wetenschap (12)
woede (70)
woonoord (49)
ziekte (90)


gedichten.nl


Garnier Projects





tabblad: hartenkreten

< vorige | alles | volgende >

hartenkreet (nr. 2671):

De Hel

Ik was een negentienjarige, benedictijnse postulant in de Sint Adelbert-abdij van Egmond-Binnen. Een van de eerste teleurstellingen was een aanvaring met de timmerman broeder Jan, die grof tegen mij uithaalde tijdens de afwas in de keuken. Ik snelde naar buiten en weende intens verdrietig om zoveel groffe bejegening. Dat had ik van kloosterlingen dan ook nooit verwacht, maar wacht maar als je eenmaal één van hen wordt. In zijn werkplaats zag ik een Joseph Guy cognacfles en dat vond ik al meteen erg verdacht. In welk gruwelsysteem was ik toch beland?...

Na de Completen, de laatste kerkdienst, dronk ik nog wat lauwe koffie in de refter en schuifelde ik naar de enorme bibliotheek op de onderste verdieping, waar je houtblokjes met je nummer moest achterlaten bij het boek, dat je meenam. Mijn houtblokjes waren al snel op en ik nam ook boeken mee, die die regel overtraden. Er was een soort zwaarbewaakte bankkluis met verboden boeken, die slechts door enkele monniken mocht worden bezocht. Men noemde die plek des onheils De Hel. Op een avond stond de dikke deur open en zag ik pater Adriaan Huijg er met enkele boeken uit komen. Hij was zo rood als een kreeft en hij zweette van top tot teen. Hij voelde zich door mij betrapt.

Toen ik hem later een chocoladereep wilde geven, zei hij dat hij daar zoveel van moest zweten, dus weigerde hij het cacaogenot. Hij hoopte maar, dat ik zijn gang in De Hel niet zou verklappen. Nooit eerder zag ik zo'n vuurrode kop, alsof hij harde porno had bekeken. Ik heb zelf die onderaardse Hel nooit betreden, maar ik kreeg er wel nare visioenen over. Ik neem aan, dat de abt de sleutel beheerde, maar het kan wel eens heel anders in elkaar hebben gestoken. Ik heb wel eens aan de deurknop gerukt, maar er was geen beweging in te krijgen, waarna ik maar weer wat boeken van Kierkegaard vergaarde. Die Hel was natuurlijk in feite de onderdrukte Hemel!...

Pater Adriaan maakte overdag de meest onschuldige borduursels van vrome afbeeldingen en dat viel best onder de noemer 'kunst'. Hij was dus mijn kameraad, maar wel één met een geheime agenda. Ik kan me vandaag de dag goed een voorstelling maken van duivelse geschriften, die vooral de losgeslagen erotiek betreffen. Religie onderdrukt erotiek, dat mag duidelijk zijn. Hoe spannend was het dan voor pater Huijg om in dat duivelsbolwerk te gaan en er zwaarverboden boeken uit te halen, die hij meenam naar zijn kloostercel, schuin tegenover mijn cel. Ik had hem toevallig betrapt, omdat ik nu eenmaal aan depressieve slapeloosheid leed en een leergierige bibliofiel was. Hij deed daarna verdacht aardig tegen mij.

Het is overal chaos, dat weet je. In diezelfde kloosterbibliotheeek werd er donderdagsavonds een klassieke elpee gedraaid door een pater, die sprekend op Hermann Hesse leek, een fantastische kerel, die ik spiritueel heel hoog achtte. Na een informatief verhaal werd de symphonie op een Demon-speeltafel gedraaid. Ik dacht dat de demonen werden losgelaten. Een handjevol broeders zaten gebroederlijk nauw op elkaar weg te zwijmelen. Bovenraampjes waren nog in contact met de inmiddels verduisterde aarde. Ik snakte naar mijn naar binnen gesmokkelde bierblikjes en ging daardoor nog meer op in de klassieke klanken. Ik wilde het liefste De Hel openbreken en al die verdonkeremaande boeken op het altaar in de kerk gooien. Een hele fles Jack Daniëls soldaat maken om daarna die hele, roomse santenkraam voorgoed te vervloeken!...

Schrijver: Joanan Rutgers, 10-06-2014


Geplaatst in de categorie: religie

Deze inzending is 79 keer bekeken

5/5 sterren met 2 stemmen.


Print   |   E-kaart   |  



Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

Naam:       E-mail:  

Bericht:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)









vragen  |   links  |   zoek  |   contact  |   disclaimer  |   inhoud  |   rijmwoordenboek  |   gedichten.nl