nederlands.nl
Gebruikersnaam of e-mail:  Wachtwoord:    Registreren
















Top-5 hartenkreten:

1.
2.
3.
4.
5.


Categorieën:

actualiteit (148)
adel (5)
afscheid (126)
algemeen (66)
bedankt (45)
biologie (3)
dieren (90)
discriminatie (47)
drank (13)
economie (17)
eenzaamheid (125)
emoties (197)
erotiek (8)
ex-liefde (31)
familie (60)
feest (24)
film (18)
filosofie (62)
fotografie (5)
geboorte (8)
geld (30)
geschiedenis (6)
geweld (29)
heelal (5)
hobby (15)
humor (261)
huwelijk (10)
idool (33)
individu (106)
internet (28)
jaargetijden (23)
kerstmis (27)
kinderen (69)
koningshuis (24)
kunst (33)
landschap (6)
lichaam (45)
liefde (179)
literatuur (66)
maatschappij (164)
mannen (17)
milieu (7)
misdaad (48)
moederdag (5)
moraal (65)
muziek (131)
natuur (92)
oorlog (43)
ouderen (42)
ouders (18)
overig (32)
overlijden (43)
partner (4)
pesten (9)
planten (11)
poesiealbum (1)
politiek (86)
psychologie (111)
rampen (20)
reizen (24)
religie (87)
schilderkunst (24)
school (15)
sinterklaas (3)
sms (1)
songtekst (1)
spijt (26)
sport (48)
sterkte (6)
taal (33)
tijd (34)
toneel (5)
vakantie (22)
valentijn (1)
verdriet (85)
verhuizen (3)
verjaardag (14)
verkeer (17)
voedsel (19)
vriendschap (65)
vrijheid (45)
vrouwen (34)
welzijn (61)
wereld (41)
werk (52)
wetenschap (12)
woede (70)
woonoord (49)
ziekte (90)


gedichten.nl


Garnier Projects





tabblad: hartenkreten

< vorige | alles | volgende >

hartenkreet (nr. 2840):

Vriendschap is zo gewoon niet meer

Toen ik klein was, had ik een paar vriendinnetjes, je speelde ermee, hadden zogenaamde breiclubjes op de vrije woensdagmiddagen, speelde buiten met mooi weer en geloof me, dat was vaak! Buiten spelen was een van de voornaamste dingen die je als kind deed, los van het feit dat je natuurlijk de klusjes moest doen, die ieder kind thuis moest doen! Allemaal heel logisch en als je ouder wordt, van school veranderd, krijg je andere vriendschappen die wat verder weg zijn. Het breien en haken verdween naar de achtergrond want huiswerk kreeg prioriteit en je had minder tijd om de vriendschap vast te houden, jammer maar zo ging dat in die tijd.

Als je ouder wordt, kinderen krijgt, krijg je te maken met vriendschappen die gerelateerd zijn aan het feit dat je over ouders en kinderen praat. Je drinkt een bakkie bij elkaar, komt op verjaardagen en trekt bij mooi weer met zijn allen naar beneden om gezellig tijdens het buiten spelen van de koters, te kletsen. Vriendschappen met een randje noem ik die maar. Je wordt ouder en er komen andere mensen in je leven, bepaalde vriendschappen blijven met recht " tot de dood ons scheidt " en er zijn vriendschappen die tot een teleurstellend einde komen.

Soms vanwege onbegrip, een woordenwisseling die niet meer uitgepraat kan worden, noem maar op. Tussendoor zijn er van die zeg maar " zwangerschap vriendschappen" die zijn kort, maar als ze stoppen merk je er weinig van. De klik was er wel, maar de echte klik om jaren en jaren door te gaan is er dan domweg niet. Niet getreurd, er blijven altijd mensen over die zich in jouw balboekje blijven nestelen. En dan heb je de onvoorwaardelijke vriendschappen, dat zijn de mooiste, de liefste en de langste, toch zijn het niet die vriendschappen die zeggen; ik moet je elke dag even bellen, ik moet je elke dag even horen, ik moet je echt alles vertellen, want zo'n vriendschap is mooi echt prachtig maar ook zo bedroevend, want als de persoon overlijdt waar moet je dan met al je verhalen heen?

De niet beklemmende vriendschap met een aantal vriendinnen die ik heb is mooi, al horen of lezen we elkaar weken niet, we pakken de draad op, alsof er geen maanden of weken tussen zitten. Heerlijk, maar ik moet wel eerlijk bekennen, dat ik de oeverloze ( soms zinloze) gesprekken met mijn dierbaarste vrienden die er niet meer zijn erg mis! En weet je, ik durf geen vriendschappen meer aan te gaan, want ze leggen allemaal het loodje en aan het einde van het verhaal moet ik afkicken ik kan je zeggen, dat dit zeer emotioneel is! Vriendschap is mooi, maar ze moesten allemaal honderd worden, dat zou alles wat minder verdrietig maken en ik?

Ik ga jou mailen, want tenslotte is het weer eventjes geleden voor we wat van elkaar lazen en hoorden en zeg nou zelf, we kunnen niet wegkomen met het antwoord, dat we " niet te bereiken waren" want daar trapt niemand meer in tegenwoordig. Het neemt alleen niet weg dat nieuwe vriendschappen door mij niet meer gesloten worden, het lef ontbreekt, want iedereen gaat dood!

En daar word ik verdrietig van!

Schrijver: An Terlouw, 29-10-2014

An.Terlouwatcasema.nl


Geplaatst in de categorie: vriendschap

Deze inzending is 143 keer bekeken

3/5 sterren met 2 stemmen.


Print   |   E-kaart   |  



Er zijn 2 reacties op deze inzending:

Naam:Gabriëla Mommers
Datum:30-10-2014
Emailadres:gabrielamommersatyahoo.com
Bericht:Herkenbaar, An, het verdriet en de angst er steeds weer opnieuw doorheen te moeten. Maar het leven is loslaten. Liefde is loslaten. Als je zelf straks heengaat, laat je ook los. Als je dan veel mensen loslaten mag, heb je een liefdevol leven gehad. Die liefde neem je mee. Want liefde is altijd oneindig. Dus wees niet bang om een ander mens lief te hebben, al is het maar voor een dag geweest, dan was het toch voor de eeuwigheid.



Naam:Joanan Rutgers
Datum:29-10-2014
Bericht:Wie zei ook alweer 'Als ik zou weten, dat ik vandaag zou sterven, dan zou ik vandaag nog een boom planten!'? Kan ik je daarmee een beetje uit je dip helpen te komen?




Geef je reactie op deze inzending:

Naam:       E-mail:  

Bericht:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)









vragen  |   links  |   zoek  |   contact  |   disclaimer  |   inhoud  |   rijmwoordenboek  |   gedichten.nl