nederlands.nl
Gebruikersnaam of e-mail:  Wachtwoord:    Registreren
















Top-5 hartenkreten:

1.
2.
3.
4.
5.


Categorieën:

actualiteit (148)
adel (5)
afscheid (126)
algemeen (66)
bedankt (45)
biologie (3)
dieren (90)
discriminatie (47)
drank (13)
economie (17)
eenzaamheid (125)
emoties (197)
erotiek (8)
ex-liefde (31)
familie (60)
feest (24)
film (18)
filosofie (62)
fotografie (5)
geboorte (8)
geld (30)
geschiedenis (6)
geweld (29)
heelal (5)
hobby (15)
humor (260)
huwelijk (10)
idool (33)
individu (106)
internet (28)
jaargetijden (23)
kerstmis (27)
kinderen (69)
koningshuis (24)
kunst (33)
landschap (6)
lichaam (45)
liefde (179)
literatuur (66)
maatschappij (164)
mannen (17)
milieu (7)
misdaad (48)
moederdag (5)
moraal (65)
muziek (131)
natuur (92)
oorlog (43)
ouderen (42)
ouders (18)
overig (32)
overlijden (43)
partner (4)
pesten (9)
planten (11)
poesiealbum (1)
politiek (86)
psychologie (111)
rampen (20)
reizen (24)
religie (87)
schilderkunst (24)
school (15)
sinterklaas (3)
sms (1)
songtekst (1)
spijt (26)
sport (48)
sterkte (6)
taal (33)
tijd (34)
toneel (5)
vakantie (22)
valentijn (1)
verdriet (85)
verhuizen (3)
verjaardag (14)
verkeer (17)
voedsel (19)
vriendschap (65)
vrijheid (45)
vrouwen (34)
welzijn (61)
wereld (41)
werk (52)
wetenschap (12)
woede (70)
woonoord (49)
ziekte (89)


gedichten.nl


Garnier Projects





tabblad: hartenkreten

< vorige | alles | volgende >

hartenkreet (nr. 2929):

Berichten uit een Zorgcentrum (vervolg en slot)

Het voorjaar trad onherroepelijk in en toen in maart een nieuw licht de wereld overspoelde, bracht ik een boeket bonte tulpen mee, waarop mevrouw ging rommelen in een naaidoos om een naald te zoeken waarmee de kopjes van de tulpen volgens haar allemaal een prikje moesten krijgen om het boeket langer houdbaar te maken.
"Wat een mooie bloemen, wat een mooie bloemen!" zei mevrouw telkens alsof ze de schijn zou wekken niet voldoende dankbaar te zijn of alsof ze onmachtig was haar dank over te brengen. Maar ze beantwoordde aan het algemeen-menselijke gebod van wederkerigheid in de menselijke communicatie en schonk mij enkele kleine doosjes met broodbeleg en twee appels.

Toen we over de gang strompelden, die pas belegd was met chique vloerbedekking waarmee mevrouw ook al zo blij was, waren daar plotseling de neef en nicht uit S. en ik maakte kennis met familie van mevrouw die zich nog in anderhalf jaar niet vertoond had in haar nabijheid. Ze droegen een groot pakket, met papier omwikkeld in de vorm van een stoel. Mevrouw begroette hen met blijdschap en inderdaad bleek uit het pakket een grijze rotan stoel te komen met het zwarte kussentje waarom mevrouw gevraagd had. De neef en nicht bleven nog even voor de thee, maar alsof de duivel hen op de hielen zat, namen ze snel afscheid.

Voor mevrouw Van Keulen ben ik hoogstwaarschijnlijk altijd, letterlijk en figuurlijk, een schimmige gestalte gebleven die zich ergens aan de periferie van haar bewustzijn en blikveld ophield, voor mij was zij deerniswekkend; een moeder die nooit moeder geworden is, maar anderzijds een zo moedige, krachtige persoonlijkheid, gehuisvest in een zo broos, kwetsbaar en hulpeloos lichaam; ik zal haar nooit meer vergeten.

schrijver

Schrijver: I. Broeckx, 24-01-2015


Geplaatst in de categorie: ouderen

Deze inzending is 47 keer bekeken

4/5 sterren met 3 stemmen.


Print   |   E-kaart   |  







Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

Naam:       E-mail:  

Bericht:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)









vragen  |   links  |   zoek  |   contact  |   disclaimer  |   inhoud  |   rijmwoordenboek  |   gedichten.nl