nederlands.nl
Gebruikersnaam of e-mail:  Wachtwoord:    Registreren
















Top-5 hartenkreten:

1.
2.
3.
4.
5.


Categorieën:

actualiteit (148)
adel (5)
afscheid (126)
algemeen (66)
bedankt (45)
biologie (3)
dieren (90)
discriminatie (47)
drank (13)
economie (17)
eenzaamheid (125)
emoties (197)
erotiek (8)
ex-liefde (31)
familie (60)
feest (24)
film (18)
filosofie (62)
fotografie (5)
geboorte (8)
geld (30)
geschiedenis (6)
geweld (29)
heelal (5)
hobby (15)
humor (260)
huwelijk (10)
idool (33)
individu (106)
internet (28)
jaargetijden (23)
kerstmis (27)
kinderen (69)
koningshuis (24)
kunst (33)
landschap (6)
lichaam (45)
liefde (179)
literatuur (66)
maatschappij (164)
mannen (17)
milieu (7)
misdaad (48)
moederdag (5)
moraal (65)
muziek (131)
natuur (92)
oorlog (43)
ouderen (42)
ouders (18)
overig (32)
overlijden (43)
partner (4)
pesten (9)
planten (11)
poesiealbum (1)
politiek (86)
psychologie (111)
rampen (20)
reizen (24)
religie (87)
schilderkunst (24)
school (15)
sinterklaas (3)
sms (1)
songtekst (1)
spijt (26)
sport (48)
sterkte (6)
taal (33)
tijd (34)
toneel (5)
vakantie (22)
valentijn (1)
verdriet (85)
verhuizen (3)
verjaardag (14)
verkeer (17)
voedsel (19)
vriendschap (65)
vrijheid (45)
vrouwen (34)
welzijn (61)
wereld (41)
werk (52)
wetenschap (12)
woede (70)
woonoord (49)
ziekte (90)


gedichten.nl


Garnier Projects





tabblad: hartenkreten

< vorige | alles | volgende >

hartenkreet (nr. 2973):

Houden van is soms loslaten.

Ooit heb ik mijn drie dochters los moeten laten.
Dat is inmiddels al ruim 20 jaar geleden, omdat ik uit liefde voor hen het beste voor ze koos.

Vanwege een nogal bewogen echtscheiding, waaruit allerlei ellende ontstond, ten nadele van mij, die ik psychisch niet meer aankon.
De raad van kinderbescherming vond mij een goede moeder, maar ik moest eerst woonruimte hebben en een geschikte school voor mijn dochters.
Dus ik naar de woningbouw, die mij zei - nota bene - dat ik eerst zwart op wit een bevestiging nodig had van de kinderbescherming. Al met al kon dat anderhalf jaar duren, voordat alles rond zou zijn.

Inmiddels hadden mijn dochters een vertrouwde omgeving, een school waar ze graag naar toe gingen en hun eigen bedje. Ik hield niet meer van hun vader en ik kon echt niet meer terug!
Ze voelden zich in de steek gelaten door mij - mamma - en dat heb ik geweten! We hielden nog wel contact via brieven heen en weer, maar ik kon hun verdriet niet wegnemen. Ze zijn alle drie beschadigd en ik had zielenpijn, schuldgevoelens en verdriet over de onmacht.
Gelukkig hielden we contact, jaren lang, maar tussen de regels door las ik telkens weer hun verdriet en kwaadheid.

Toen nam ik een besluit.
Ik ben gaan bidden en heb mijn dochters teruggegeven aan God.
"God, ik geef mijn drie dochters terug aan U, want ik kan het leed niet meer dragen, ik kan het verdriet van hen niet oplossen, U mag in hun hart geven wat U wilt, omdat ik hen liefheb en bovenal omdat U wijs bent en ik niet altijd."

Gemakkelijk? NEEN EN NOG EENS NEEN!
Na een tijdje kreeg ik rust, eigenlijk een soort berusting. Ik ontving Gods Kracht om 'gewoon' verder te leven, bijzonder.

Afgelopen jaar nam mijn jongste dochter weer contact met mij op. En ik mocht met blijdschap haar kinderen voor het eerst in mijn armen houden! Mijn kleinkinderen, wát een moment....

Een paar maanden later nam mijn middelste dochter contact met mij op, ik kon het niet geloven! Ik heb God op mijn blote knieën gedankt, niet één keer, maar meerdere malen!

Met mijn oudste dochter had ik wel contact, maar die wilde ik niet belasten met 'het gemis van haar zusjes'. Zij heeft destijds haar zusjes dan ook veel verzorgd..

Het komt er op neer, dat ik mijn kinderen weer terug heb, na jaren van onbeschrijfelijk verdriet, verlangen, schuldgevoelens en vooral het loslaten voor hun eigen bestwil.

Doordat ik zóveel van hun hield heb ik hen losgelaten. En door mijn lieverds los te laten in de handen van God, heb ik ze terug gekregen.

Mijn leven is nu een groot feest! Ik mag weer moeder zijn en een oma van acht kleinkinderen! Een paar kleinkinderen ga ik nog ontmoeten...


Zie ook: https://youtu.be/PGpZNlMBcdo

schrijver

Schrijver: Alida Booij, 18-03-2015


Geplaatst in de categorie: emoties

Deze inzending is 145 keer bekeken

4/5 sterren met 3 stemmen.


Print   |   E-kaart   |  







Er zijn 2 reacties op deze inzending:

Naam:Alida Booij
Datum:12-04-2015
Bericht:Nou Joanan, ik heb vandaag een mail gekregen, dat mijn middelste dochter mij aankomende zaterdag, 18 april, wil ontmoeten!
Ik ben zeer ontroerd en wie weet, laat ik nog een foto achter op deze site!
Gebedsverhoring, onvoorstelbaar!



Naam:Joanan Rutgers
Datum:19-03-2015
Bericht:Een ontroerende inzage in je historische tranendal. Mooi hoe je ondanks je zielsdiepe gemis God om hulp hebt gevraagd.
Jeetjemina, alleen briefcontact, wat ontzettend wreed! Ik hou ook niet van die ex-man van jou! Wat een harteloze, onverantwoordelijke, treiteraar!
Gunst, meid, wat ben ik blij voor je dat alles ten goede is gekeerd en dat de kwade wil van je ex is overwonnen! En bovenal, dat je drie dochters je trouwe liefde voor hen hebben ingezien en alsnog ervaren, net als je acht kleinkinderen.
Al het leed dat mensen elkaar aandoen, wordt volgens mij door de Goddelijke Rechtvaardigheidswereld vroeg of laat geheeld en positief onthuld. Al het onterechte leed op aarde wordt volgens mij door God omgetoverd tot levensgeluk. Vaak na een bijna ondraaglijke louteringsweg. Heel mooi gedaan, lieve Alida...




Geef je reactie op deze inzending:

Naam:       E-mail:  

Bericht:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)









vragen  |   links  |   zoek  |   contact  |   disclaimer  |   inhoud  |   rijmwoordenboek  |   gedichten.nl