nederlands.nl
Gebruikersnaam of e-mail:  Wachtwoord:    Registreren
















Top-5 hartenkreten:

1.
2.
3.
4.
5.


Categorieën:

actualiteit (148)
adel (5)
afscheid (126)
algemeen (66)
bedankt (45)
biologie (3)
dieren (90)
discriminatie (47)
drank (13)
economie (17)
eenzaamheid (125)
emoties (197)
erotiek (8)
ex-liefde (31)
familie (60)
feest (24)
film (18)
filosofie (62)
fotografie (5)
geboorte (8)
geld (30)
geschiedenis (6)
geweld (29)
heelal (5)
hobby (15)
humor (260)
huwelijk (10)
idool (33)
individu (106)
internet (28)
jaargetijden (23)
kerstmis (27)
kinderen (69)
koningshuis (24)
kunst (33)
landschap (6)
lichaam (45)
liefde (179)
literatuur (66)
maatschappij (164)
mannen (17)
milieu (7)
misdaad (48)
moederdag (5)
moraal (65)
muziek (131)
natuur (92)
oorlog (43)
ouderen (42)
ouders (18)
overig (32)
overlijden (43)
partner (4)
pesten (9)
planten (11)
poesiealbum (1)
politiek (86)
psychologie (111)
rampen (20)
reizen (24)
religie (87)
schilderkunst (24)
school (15)
sinterklaas (3)
sms (1)
songtekst (1)
spijt (26)
sport (48)
sterkte (6)
taal (33)
tijd (34)
toneel (5)
vakantie (22)
valentijn (1)
verdriet (85)
verhuizen (3)
verjaardag (14)
verkeer (17)
voedsel (19)
vriendschap (65)
vrijheid (45)
vrouwen (34)
welzijn (61)
wereld (41)
werk (52)
wetenschap (12)
woede (70)
woonoord (49)
ziekte (90)


gedichten.nl


Garnier Projects





tabblad: hartenkreten

< vorige | alles | volgende >

hartenkreet (nr. 3014):

Het crematorium revisited........

Het was september. De zon was nog warm en zette nog kracht bij. Een moeder moest voorgoed afscheid nemen. Mijn vriendin had gezegd dat ik na de dienst in de kapel moest uitzien naar een mevrouw met een forse huidkwaal in het gezicht.
Een dergelijke kwaal heeft wellicht als enig voordeel een onontkoombaar herkenningsteken te vormen, als een baken in de nacht, als een vuurtoren die haar stralen in de rondte zendt, een teken dat weinigen in de grauwe massa bij zich dragen, hoewel allen in feite ook uniek en uitzonderlijk zijn....
De dame met het vuurrode gezicht zou me naar het Crematorium brengen waar de uitvaartplechtigheden zouden worden voortgezet.
Na het "In paradiso deducant..." dat mijn tranen deed rollen als zelden voorheen, keek ik uit naar genoemde mevrouw en kon inderdaad moeilijk aan haar voorbijzien. Haar hele gezicht en haar handen waren op een uitzonderlijke manier overwoekerd door een gemene huidziekte, waartegen, zoals later uit ons gesprek bleek, nooit enig kruid gewassen was geweest.
In de auto debiteerde een derde mevrouw, slechts in staat tot uiterst wankele gevoelens van vriendschap, voortdurend haar favoriete onderwerp: zichzelf en zij raakte hier niet over uitgepraat. Haar minieme intelligentie viel onmiddellijk te destilleren uit het eerste woord dat van haar lippen kwam. Ze ontkleedde zich als het ware geestelijk door meteen maar ten opzichte van de wildvreemde personen die wij toch voor haar waren, de meest intieme details uit haar liefdesleven te onthullen....
In de drukbezochte aula van het Crematorium namen broers, zussen, zwagers, schoonzussen, kleinkinderen en vele anderen voorgoed afscheid van een voor hen, en niet slechts voor hen alleen legendarische moeder en hun tranen rolden.
Ze memoreerden de moeder in vertederde, liefkozende bewoordingen en velen brachten een laatste groet......

Schrijver: I. Broeckx, 10-05-2015


Geplaatst in de categorie: afscheid

Deze inzending is 61 keer bekeken

2/5 sterren met 1 stemmen.


Print   |   E-kaart   |  



Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

Naam:       E-mail:  

Bericht:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)









vragen  |   links  |   zoek  |   contact  |   disclaimer  |   inhoud  |   rijmwoordenboek  |   gedichten.nl