nederlands.nl
Gebruikersnaam of e-mail:  Wachtwoord:    Registreren
















Top-5 hartenkreten:

1.
2.
3.
4.
5.


Categorieën:

actualiteit (148)
adel (5)
afscheid (126)
algemeen (66)
bedankt (45)
biologie (3)
dieren (90)
discriminatie (47)
drank (13)
economie (17)
eenzaamheid (125)
emoties (197)
erotiek (8)
ex-liefde (31)
familie (60)
feest (24)
film (18)
filosofie (62)
fotografie (5)
geboorte (8)
geld (30)
geschiedenis (6)
geweld (29)
heelal (5)
hobby (15)
humor (261)
huwelijk (10)
idool (33)
individu (106)
internet (28)
jaargetijden (23)
kerstmis (27)
kinderen (69)
koningshuis (24)
kunst (33)
landschap (6)
lichaam (45)
liefde (179)
literatuur (66)
maatschappij (164)
mannen (17)
milieu (7)
misdaad (48)
moederdag (5)
moraal (65)
muziek (131)
natuur (92)
oorlog (43)
ouderen (42)
ouders (18)
overig (32)
overlijden (43)
partner (4)
pesten (9)
planten (11)
poesiealbum (1)
politiek (86)
psychologie (111)
rampen (20)
reizen (24)
religie (87)
schilderkunst (24)
school (15)
sinterklaas (3)
sms (1)
songtekst (1)
spijt (26)
sport (48)
sterkte (6)
taal (33)
tijd (34)
toneel (5)
vakantie (22)
valentijn (1)
verdriet (85)
verhuizen (3)
verjaardag (14)
verkeer (17)
voedsel (19)
vriendschap (65)
vrijheid (45)
vrouwen (34)
welzijn (61)
wereld (41)
werk (52)
wetenschap (12)
woede (70)
woonoord (49)
ziekte (90)


gedichten.nl


Garnier Projects





tabblad: hartenkreten

< vorige | alles | volgende >

hartenkreet (nr. 3134):

Recht uit het hart

We zijn afgelopen week allemaal opgeschrikt door de mededeling dat onze schrijverssite mogelijk van het toneel zou kunnen verdwijnen. Althans diegenen die de site lief is, zijn daardoor opgeschrikt. En dat zijn vele tientallen schrijvers en lezers per dag, en honderdtallen op maand- en jaarbasis. Op moment van dit schrijven, is de column van onze hoofdredacteur Johan Mostertman, vijf dagen oud, al meer dan driehonderd keer gelezen. Daaruit blijkt voor mij dat het veel mensen raakt en bezighoudt.

Ik begrijp inmiddels ook dat een klein aantal mensen, laten we zeggen één of twee, misschien zelfs drie, het niet zoveel kan schelen. Die kwamen hier toch al niet echt meer, behalve dan om negatieve, jaloerse, kleinzielige reacties te schrijven. En nu doen ze niet anders.

In tijd van nood leert men zijn vrienden kennen.
Dat geldt dus ook voor een schrijverssite in nood.

Wat mij betreft is deze site uniek in hetgeen hij op het internet te bieden heeft in de jungle van sites voor columns en verhalen. Met een hoofdredacteur die neerlandicus en psycholoog is, wordt niet alleen de kwaliteit van de inzendingen gewaarborgd in taal, maar tevens ruimte geboden voor het neerpennen van onze diepste gevoelens. Dit laatste niet alleen in de hartenkreten, maar ook in de columns en verhalen, waar dit een extra dimensie geeft aan de kwaliteit van deze site. Kunst is immers emotie. De reacties heen en weer motiveren ons het beste in onszelf boven te halen, en inspireren weer tot nieuw schrijven.

Deze site is voor mij inmiddels een veilige thuishaven geworden, waar ik mensen heb leren kennen die de afgelopen twee jaren meer voor mij gedaan hebben dan tientallen artsen en therapeuten hadden kunnen doen. Wie in mijn biografie van gedichten.nl kijkt bij het jaar 2013, zal zien dat in dat jaar slechts één gedicht van mijn hand is geschreven. Wie het gedicht leest, krijgt een indruk waarom.

Langzaam kwam ik in 2014 uit een pikzwart gat gekropen. Heel langzaam. Mijn gedichten hebben mij daar beetje bij beetje bij geholpen. Maar het proces kwam pas echt op gang toen ik mijn columns en verhalen hier vorig jaar op nederlands.nl neerpende, en daar onverwacht waardering voor kreeg. Iemand las mijn stukken en begreep ze. Ik werd gezien. Het was alsof een hand mij uit een diep moeras trok waarin ik jaren had zitten wegkwijnen. Het werd weer licht.

Op deze site kon ik eindelijk mezelf uitdrukken op een manier die mij was. En wat verder ook te gebeuren staat, ik zal er altijd dankbaar voor zijn dat ik dat proces hier op deze site heb mogen doormaken. Dank aan degene die de site faciliteert. Dank aan degene die mijn stukken wilde plaatsen. En meer dank dan ik ooit onder woorden zal kunnen brengen aan de schrijver, waar ik niet alleen als schrijver enorm veel respect voor heb, maar die mij hier op deze site ook de mooiste spiegel voorhield om mezelf weer te kunnen zien.
En dan weet iedereen die de laatste twee jaren mij hier enigszins gevolgd heeft, dat ik het over Joanan Rutgers heb. Een schrijver die als geen ander deze site ook in de lucht heeft gehouden. Alleen al zijn respectabele oeuvre van bijna drieduizend beschouwingen, verhalen en andere stukken, en zijn nog altijd dagelijkse bijdragen, rechtvaardigen een doorstart van deze site.
Soms is een mens, zonder dat hij het weet, even een levende engel in het leven van een ander. Soms gebeurt dat, als die ander even een levende engel nodig heeft. Wie zich daaraan gestoord heeft, heeft zelf nooit een engel nodig gehad. Wie zich daaraan gestoord heeft, is nooit een engel voor een ander geweest.
Tevens ben ik alle andere schrijvers dankbaar voor hun commentaren, en voor al hun mooie verhalen en columns die mij inspireerden om ook het beste uit mezelf te halen.

In deze hartenkreet wilde ik met jullie delen wat deze site voor mij betekent. Het mag duidelijk zijn dat ik hoop dat er een doorstart komt. Want ik gun het ook anderen om al schrijvend zichzelf te (her)vinden, hun muze te ontdekken, hun potentieel aan schrijven aan te boren, geïnspireerd door andere schrijvers. Bovendien heb ik zelf nog wat plannen in de kast liggen om verhalen te schrijven, die ik het liefst hier publiceer. Puur egoïsme gaat hier samen met het algemene belang van de site voor schrijvend Nederland, en niet te vergeten het culturele erfgoed dat het archief inmiddels in zich bergt. Ik mag hopen dat de site als archief sowieso bewaard mag blijven, hoe dan ook en waar dan ook, want het is een complete kostbare bibliotheek van bloed, zweet, en tranen van honderden schrijvers, die een interessant tijdsgewricht weergeeft.

In mijn reactie onder de column van hoofdredacteur Johan Mostertman, heb ik aangegeven welke zaken ik denk dat voor een doorstart van belang zijn. De twee dingen die er voor mij het meest uitspringen, is het samenvoegen van de twee sites, en marketing via de sociale media. Ik heb hier wat ideetjes over die ik voor Johan op de mail ga zetten. Geen idee of hij daar iets mee doen wil, mee doen kan. Maar ik roep hierbij iedereen op om zoveel mogelijk ideeën te sturen naar Johan voor zaken die de site mogelijk nog nieuw leven kunnen inblazen. Hoe meer ideeën, hoe beter! Er kan maar net dat ene gouden idee tussen zitten, en stel je voor dat het jouw idee is!

Mocht het toch niet tot een doorstart komen, dan ben ik vast van plan wel verder te schrijven. En dan vinden we elkaar ongetwijfeld elders weer.

schrijver

Schrijver: Gabriëla Mommers, 22-09-2015

gabrielamommersatyahoo.com



balBiografie van deze schrijver





Geplaatst in de categorie: bedankt

Deze inzending is 488 keer bekeken

3/5 sterren met 14 stemmen.


Print   |   E-kaart   |  







Er zijn 3 reacties op deze inzending:

Naam:Joanan Rutgers
Datum:23-09-2015
Bericht:Lieve Gabriëla, merci beaucoup voor je lovende woorden en je oprechte intentie daarbij. Dat je mij als een engel hebt ervaren, doet me zeker deugd, ook gezien mijn gedicht 'Eros sterft', wat ooit in Maatstaf stond. Ik heb in jou een zielsverwante ontdekt, vooral qua Wicca-inborst. Je magische verhalen hebben me enorm geraakt en ik hoop dat je daar mee door gaat, kan het straks niet meer hier, dan wellicht elders. Voor je levenswijsheid maak ik een diepe buiging en ik kus je edele voeten, teen voor teen, zacht als de kussentjes van poeslieve poezen. Moedig geschreven, orakel Gabriëla, witte priesteres, ik hoop dat Johan de warmte van je dierbare woorden in zijn hart weet te ervaren, zodat hij inderdaad zijn standpunt wijzigt en voor onvoorwaardelijke doorgang gaat! Vrouw vrouw toch, wat een zenuwslopende dagen hebben we nog voor de boeg tot de 17-de oktober! Die Johan kookt ons gaar wat dat betreft. Best een pondje sadististisch van hem, maar hij zal wel wanhopig zijn en ook niet weten hoe hij deze crisis aan moet pakken. Misschien leidt de huidige chaos tot een ruimhartige doorstart, misschien niet. Zo niet, dan ligt dat niet aan ons. Toen Swiebertje stopte, had ik ook zeer verdrietige gevoelens, ik zie hem nog weghuppelen naar nowhere. Ik heb Joop D. nog live zien optreden. Dit is net zoiets, iets zeer dierbaars is gedwongen om ermee te stoppen. De pijn is navenant gelijk.



Naam:An Terlouw
Datum:22-09-2015
Bericht:Gabrielle, inderdaad RECHT UIT HET HART, goed gedaan, prima geschreven en weet je, stuur het gewoon in zijn geheel naar Johan. Ik sta achter je, maar dat weet je, ik deel met je, ook dat weet je, je columns die ik gebruikte bij de lokale omroep, waren een aanwinst! De column die ik zelf tegelijk met een oproep voor lezers afgelopen zaterdag deed, staat ook op de site van diezelfde omroep, jou welbekend hè? We laten hen, die negatief zijn in hun waarde, en nemen onze eigen waarde mee, als de site een doorstart maakt. Duimen dus, dat doe ik ook.



Naam:Bjarne
Datum:22-09-2015
Bericht:Je boft maar, ik heb hier helaas heel andere ervaringen.




Geef je reactie op deze inzending:

Naam:       E-mail:  

Bericht:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)









vragen  |   links  |   zoek  |   contact  |   disclaimer  |   inhoud  |   rijmwoordenboek  |   gedichten.nl