nederlands.nl
Gebruikersnaam of e-mail:  Wachtwoord:    Registreren
















Top-5 hartenkreten:

1.
2.
3.
4.
5.


Categorieën:

actualiteit (148)
adel (5)
afscheid (126)
algemeen (66)
bedankt (45)
biologie (3)
dieren (90)
discriminatie (47)
drank (13)
economie (17)
eenzaamheid (125)
emoties (197)
erotiek (8)
ex-liefde (31)
familie (60)
feest (24)
film (18)
filosofie (62)
fotografie (5)
geboorte (8)
geld (30)
geschiedenis (6)
geweld (29)
heelal (5)
hobby (15)
humor (261)
huwelijk (10)
idool (33)
individu (106)
internet (28)
jaargetijden (23)
kerstmis (27)
kinderen (69)
koningshuis (24)
kunst (33)
landschap (6)
lichaam (45)
liefde (180)
literatuur (66)
maatschappij (164)
mannen (17)
milieu (7)
misdaad (48)
moederdag (5)
moraal (65)
muziek (131)
natuur (92)
oorlog (43)
ouderen (42)
ouders (18)
overig (32)
overlijden (43)
partner (4)
pesten (9)
planten (11)
poesiealbum (1)
politiek (86)
psychologie (111)
rampen (20)
reizen (24)
religie (87)
schilderkunst (24)
school (15)
sinterklaas (3)
sms (1)
songtekst (1)
spijt (26)
sport (48)
sterkte (6)
taal (33)
tijd (34)
toneel (5)
vakantie (22)
valentijn (1)
verdriet (85)
verhuizen (3)
verjaardag (14)
verkeer (17)
voedsel (19)
vriendschap (65)
vrijheid (45)
vrouwen (34)
welzijn (61)
wereld (41)
werk (52)
wetenschap (12)
woede (70)
woonoord (49)
ziekte (90)


gedichten.nl


Garnier Projects





tabblad: hartenkreten

< vorige | alles | volgende >

hartenkreet (nr. 3234):

In de inrichting........

Met de blauw-dooraderde handen neemt ze het tablet witte chocolade aan en stopt ze het haastig in het aandoenlijke, versleten handtasje, gekocht in een kringloopzaak, als wil ze er een wintervoorraad mee aanleggen. Diezelfde handen grijpen de mijne met een wanhoopsgebaar als ze beweert dood te willen en haar gezicht verkrampt en verkreukelt in een grimas. Ze huilt jammerlijke tranen. Ze leeft in de hel, in de draaikolk van de depressie die haar meesleept en de zwarte diepte inzuigt. Woorden bieden geen soelaas voor vertwijfeling en wanhoop die onzegbaar diep in haar innerlijk zetelen, maar bij het afscheid klemt ze zich aan me vast als was het voor het laatst.
Ik zie haar in de richting van het paviljoen schuifelen als een voorgoed verlorene, als een verdoemde. Zij strompelt terug, terug naar de smerige vergaarbak van ellende die het psychiatrisch ziekenhuis vormt. De zware deur valt achter haar in het slot.

schrijver

Schrijver: I.Broeckx, 01-12-2015


Geplaatst in de categorie: ziekte

Deze inzending is 51 keer bekeken

2/5 sterren met 1 stemmen.


Print   |   E-kaart   |  







Er is 1 reactie op deze inzending:

Naam:Joanan Rutgers
Datum:02-12-2015
Bericht:Wees blij dat er in ons land psychiatrische ziekenhuizen zijn, die hoogst verwarde mensen, zoals jouw vriendin, opvangen en verzorgen. Een wintervoorraad hoeft ze niet aan te leggen, want de maaltijden in die instellingen zijn uitstekend. Zware depressie gaat dikwijls gepaard met een doodswens, maar daarom is dat nog geen definitieve optie, omdat er nog vele andere mogelijkheden zijn. Ik ken dat beeld van een zogenaamd voorgoed verlorene en een verdoemde, maar in die schijnvoorstelling moet je niet trappen om de patiënt/cliënt hoop op betere tijden te geven. Je definitie 'smerige vergaarbak van ellende' is zeer onterecht, want in de ellende van deze psychiatrische patiënten zijn er veel liefdevolle en bekwame hulpverleners, die heel goed werk doen en hen volop helpen om te genezen. Ondanks de veelal trieste aanblikken, wordt er aan alle kanten aan hun verbeteringen gewerkt. Je nodigt me zelfs uit om eens een hard applaus voor alle medewerkers in de psychiatrische hulpverlening te geven! Want dat verdienen die lieve en integere mensen volop!...




Geef je reactie op deze inzending:

Naam:       E-mail:  

Bericht:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)









vragen  |   links  |   zoek  |   contact  |   disclaimer  |   inhoud  |   rijmwoordenboek  |   gedichten.nl