nederlands.nl
Gebruikersnaam of e-mail:  Wachtwoord:    Registreren
















Top-5 hartenkreten:

1.
2.
3.
4.
5.


Categorieën:

actualiteit (148)
adel (5)
afscheid (126)
algemeen (66)
bedankt (45)
biologie (3)
dieren (90)
discriminatie (47)
drank (13)
economie (17)
eenzaamheid (125)
emoties (197)
erotiek (8)
ex-liefde (31)
familie (60)
feest (24)
film (18)
filosofie (62)
fotografie (5)
geboorte (8)
geld (30)
geschiedenis (6)
geweld (29)
heelal (5)
hobby (15)
humor (261)
huwelijk (10)
idool (33)
individu (106)
internet (28)
jaargetijden (23)
kerstmis (27)
kinderen (69)
koningshuis (24)
kunst (33)
landschap (6)
lichaam (45)
liefde (179)
literatuur (66)
maatschappij (164)
mannen (17)
milieu (7)
misdaad (48)
moederdag (5)
moraal (65)
muziek (131)
natuur (92)
oorlog (43)
ouderen (42)
ouders (18)
overig (32)
overlijden (43)
partner (4)
pesten (9)
planten (11)
poesiealbum (1)
politiek (86)
psychologie (111)
rampen (20)
reizen (24)
religie (87)
schilderkunst (24)
school (15)
sinterklaas (3)
sms (1)
songtekst (1)
spijt (26)
sport (48)
sterkte (6)
taal (33)
tijd (34)
toneel (5)
vakantie (22)
valentijn (1)
verdriet (85)
verhuizen (3)
verjaardag (14)
verkeer (17)
voedsel (19)
vriendschap (65)
vrijheid (45)
vrouwen (34)
welzijn (61)
wereld (41)
werk (52)
wetenschap (12)
woede (70)
woonoord (49)
ziekte (90)


gedichten.nl


Garnier Projects





tabblad: hartenkreten

< vorige | alles | volgende >

hartenkreet (nr. 3466):

Haar laatste leerlinge

De dertig jaren in het onderwijs waren snel voorbij gegaan, geruisloos, als diende de werkkring als lerares slechts om de tijd te doden. Generaties leerlingen waren voor haar ogen verschenen en ze had hen weer nagewuifd als de poort van de school weer achter hen dichtviel en zij een zekere of onzekere toekomst tegemoet gingen.

Eén leerling was nog gekomen: die leerling was ik. Mevrouw ontving me in haar kleine kamer in de Serviceflat, die sober was ingericht, met witgekalkte muren en een enkel, zij het kunstzinnig zeer verantwoord, schilderij aan de wand en tinnen voorwerpjes op een kastje.
We begonnen met de Duitse grammatica maar mijn vijftigjarige brein weigerde de rijtjes met vervoegingen tot zich te nemen, de hersenen schrokken ervoor terug als een paard op een Concours Hippique voor een onoverkomelijk obstakel. Maar de taal; de taal die het voertuig was geweest voor hoogstaand proza en hartveroverende poëzie en dit dat nog was, maar die eveneens mateloos misbruikt was voor brute, nazistische commando's, de taal, die, zoals elke taal, kon vleien, strelen, ontroeren, liefkozen werd mij toch eigen en ik dacht en droomde in haar.
Mijn lerares dompelde mij onder in een stortvloed van lees- en studiemateriaal; voor onze ogen passeerde als het ware de optocht van dichters en denkers die eens, of nog voortdurend voor het voetlicht van de wereldgeschiedenis zijn getreden of nog treden.

Enkele woorden spoelden aan in mijn geest als wrakhout dat de machtige zee met zich meedraagt en dat de ijverige strandjutter verzamelt en het bleef mij bij dat mijn lerares zo verlangde naar een gave wereld, "eine heile Welt", de wereld die voor haar, ongetwijfeld, mede door een dodelijke ziekte, voorgoed verloren was gegaan als een blinkende steen die rust in modderlagen en door het vuil besmet wordt.
Hoewel bij het definitieve afscheid honderden hun belangstelling toonden, was het favoriete adagium van mevrouw geweest: "Wees getrouw, maar vertrouw niemand"...

schrijver

Schrijver: I.Broeckx, 12-07-2016


Geplaatst in de categorie: individu

Deze inzending is 27 keer bekeken

4/5 sterren met 2 stemmen.


Print   |   E-kaart   |  







Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

Naam:       E-mail:  

Bericht:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)









vragen  |   links  |   zoek  |   contact  |   disclaimer  |   inhoud  |   rijmwoordenboek  |   gedichten.nl