nederlands.nl
Gebruikersnaam of e-mail:  Wachtwoord:    Registreren
















Top-5 hartenkreten:

1.
2.
3.
4.
5.


Categorieën:

actualiteit (148)
adel (5)
afscheid (126)
algemeen (66)
bedankt (45)
biologie (3)
dieren (90)
discriminatie (47)
drank (13)
economie (17)
eenzaamheid (125)
emoties (197)
erotiek (8)
ex-liefde (31)
familie (60)
feest (24)
film (18)
filosofie (62)
fotografie (5)
geboorte (8)
geld (30)
geschiedenis (6)
geweld (29)
heelal (5)
hobby (15)
humor (260)
huwelijk (10)
idool (33)
individu (106)
internet (28)
jaargetijden (23)
kerstmis (27)
kinderen (69)
koningshuis (24)
kunst (33)
landschap (6)
lichaam (45)
liefde (179)
literatuur (66)
maatschappij (164)
mannen (17)
milieu (7)
misdaad (48)
moederdag (5)
moraal (65)
muziek (131)
natuur (92)
oorlog (43)
ouderen (42)
ouders (18)
overig (32)
overlijden (43)
partner (4)
pesten (9)
planten (11)
poesiealbum (1)
politiek (86)
psychologie (111)
rampen (20)
reizen (24)
religie (87)
schilderkunst (24)
school (15)
sinterklaas (3)
sms (1)
songtekst (1)
spijt (26)
sport (48)
sterkte (6)
taal (33)
tijd (34)
toneel (5)
vakantie (22)
valentijn (1)
verdriet (85)
verhuizen (3)
verjaardag (14)
verkeer (17)
voedsel (19)
vriendschap (65)
vrijheid (45)
vrouwen (34)
welzijn (61)
wereld (41)
werk (52)
wetenschap (12)
woede (70)
woonoord (49)
ziekte (90)


gedichten.nl


Garnier Projects





tabblad: hartenkreten

< vorige | alles | volgende >

hartenkreet (nr. 3725):

De zuurstoffles als metgezel/Oord van onheil

Op een landelijk terrein in het naburige dorp staan kleine, popperige huisjes. In één ervan woont Aleida, die de zuurstoffles tot vaste "metgezel" heeft. Onder haar neus draagt zij een plastic slangetje dat de noodzakelijke lucht aanvoert. Haar huisje heeft een spits toelopende zoldering en vele beeldjes en andere snuisterijen weerspiegelen de smaak van de bewoonster. Twee trotse, superbe katten sluipen er rond en zij spelen af en toe dartel met een balletje of likken zorgzaam en zorgvuldig hun pootjes en vacht.

De wonden, toegebracht door Aleidas jeugd en door de lange jaren in de psychiatrische inrichtingen onttrekt Aleida aan de ogen en oren van de bezoeker. Ze zegt altijd dat het goed gaat, maar de nauwkeurige toehoorder kan in de intonatie van haar stem, in de uitspraak van het luttele woordje "goed" een veelheid van onverwerkte gevoelens horen, zoals een waterdruppel bij nauwkeurige beschouwing een mikrokosmos van bacteriën bevat.

Aleidas dieren kunnen haar niet kwetsen en zij kan schuilen binnen de beschutting van haar veilige woning.

Als onderdeel van mijn bezoek strompelen we later voort achter haar met zuurstoffles beladen rollator door een netwerk van somber aandoende straten om tenslotte de inrichting te bereiken waar in een sfeerloze "ontspanningsruimte" enkele biljart- en pooltafels staan opgesteld en waar enkele "cliënten", stijf als standbeelden heftig rokend hun tijd zitten te verdoen.

Ook het "acitiviteitencentrum" maakt een onheilspellende indruk. Het weerspiegelt als het ware een leegheid, een afgestorvenheid; hier staat de tijd stil; hier is het leven tot stilstand gekomen; enkele psychiatrische cliënten zijn bezig met knip- en plakwerk; een van hen noemt de computer haar kameraad, haar vriend en metgezel; een man slaat enkele akkoorden aan op zijn gitaar. Hij kan nauwelijks nog het eigenlijke akkoord van het leven, dat hem niet gegund is, aanslaan......

schrijver

Schrijver: I.Broeckx, 02-02-2017


Geplaatst in de categorie: ziekte

Deze inzending is 46 keer bekeken

3/5 sterren met 1 stemmen.


Print   |   E-kaart   |  







Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

Naam:       E-mail:  

Bericht:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)









vragen  |   links  |   zoek  |   contact  |   disclaimer  |   inhoud  |   rijmwoordenboek  |   gedichten.nl