categorie: psychologie

< vorige | alles | volgende >

Laatst toegevoegde verhaal (nr. 86):

Het dwalen van de ziel

Het is onmogelijk om precies te achterhalen, wat de drijfveren waren van Alfons Antana om zich aan te sluiten bij een collectief voor mensen met een psychiatrische achtergrond. Het is ook moeilijk dit in de juiste tijd te plaatsen. Zijn geheugen en zijn fantasie spelen een gemeen spel in zijn zieke geest. Er lijken eeuwen van bewustzijn voorbij gegaan, voordat het zover was en er zouden nog jaren komen voordat de wereld er aan toe was, ook maar iets te begrijpen van zijn intense zielenroerselen.

Dit zijn de gefantaseerde letterlijke ervaringen van Alfons Antana, dwaze herinneringen en fictie, gehutseld door de tijd. Alfons was een jongeman met een persoonlijkheidsstoornis, danig in de war en worstelend met de ellende van het verdriet der liefde, verslaving aan drugs en onduidelijke feiten over zijn herkomst. Op een dag in januari 1987 sloot Alfons Antana zich aan bij een groepje onhandelbare schilders, gesubsidieerd door de gemeente, middels het noodfonds voor de psychiatrie. Het waren gezellige kunstenaars van verf en woord, vrije zielen van het Westen, altijd creatief in hart en ziel, maar met een stoornis. Ze leefde in een Niemandsland, een nieuwbouwlocatie met allemaal dezelfde huizen, en soortgelijke straten, die als een dambord waren ontworpen.
De moderne kunst kende een hevige bloei in de wereldstad. De instanties konden nog wat onbetaalde ziel tappers gebruiken. Borderliners, psychopaten, bipolaire mensen, schizofrenen, mensen met een burn out, of een andere aandoening van psychische aard. Alle mensen werden bij elkaar in een creatieve groep geplaatst, met de macht van het woord aan de hoogste tafel.
"Misschien als we ze symbolisch uithongeren, het ambtenarenapparaat nog wat vertragen"
het hulpverleningsapparaat dacht hardop. Er viel veel geld te verdienen met de creatieve handel van de producten van gestoorden. De linkse hobby’s brachten onverwacht veel geld op.

Ze gingen alles automatiseren om de geldstroom beter te calculeren. Ze gaven de kunstenaars handreikingen, abstracte levensvormen. Middelen om zich te uiten. Papier, doek, verf, koffie, theezakjes, suiker, vloeitjes, schoonmaakmiddelen, azijn, vogelpoep, en rekbare condooms.
"Als ze onhandelbaar worden, stoppen we ze vol met medicijnen, als ze geld willen, korten we ze op hun voorzieningen. Als ze naaktmodellen aanranden plakken we hun handen en geslachtsdelen af." “Of vernietigen we het schilderij nog voor het daglicht de kunst aanschouwelijk maakt.”
Het hulpverleningsapparaat dacht hardop, wist zeker dat alles goed zou gaan.

Er werd van alles beloofd voor als het mis ging. In Niemandsland gold de wet van de sterkste. De grootste oetlul uit de jungle. De pikorde onder de gekken was al jarenlang berucht. En ze werden van bovenaf beschermd, konden ongestoord hun gang gaan, met het getreiter en gezever. En het waren zeker geen domme mensen, maar overgevoelig dat wel. Er ging veel meer mis dan er mis had mogen gaan. En er was niet zo heel veel aan te doen.

Het gesubsidieerde atelier werd druk bezocht, vooral tijdens de avond, als er gratis drank was te verkrijgen. Er waren diverse drankjes in de mix om het ego op te peppen, gewetenloos te maken. Blufferige, opgeblazen, zedeloze kikkers, schimmige klanten van de nacht. Door het leven geflipte schilderdemocraten. Ze boerden wat af, lieten sfeervolle scheten, krabbelden wat onbeholpen eenheden op de aard van het materiaal, het doek en papier, een schets, een gemeende veeg.
Mensen die werkelijk ergens over nadachten werden gemeden, het ging vooral om het plaatje, het idee dat er echt iets gebeurde. De ziel van de mens bestond uit twee diepzinnige delen, de eenzaamheid (bestrijding) en de vooruitgang ( nut voor de nutteloze mensen, creatie en uiting van de ziel.)
De mensen het idee te geven dat ze deelnamen aan de maatschappij, ook al kraamden ze alleen nog maar onzin uit, sloegen ze af en toe de boel kort en klein, in pogingen origineel te zijn. (Diefstal van theezakjes, suiker, verf en koffie ging ongehinderd door.)

De politie was gedeeltelijk op de hoogte, de in de sloot gedumpte computers behoorden niet tot de bruidsschat van de onderbuikschilders. Ze waren gestolen door de dronken voorzitter, die ondanks alles, al zijn medicijnen oversloeg, of achter oversloeg met een flinke sloot drank.
Er vielen mensen uit hoge flatgebouwen, een beroemde tekenaar hing zich op aan zijn zelfgebouwde ezel voor enorme doeken, die onbeschilderd stonden in de hoek van zijn creatieve bordeel. Er werd op gedronken, het was geen leven voor de doemdenkers, de mensen die het leven niet zagen zitten of saai maakten, door overdreven kritisch te zijn.
Als er tenminste nog drank over was, die niet door de andere leden was weg geslurpt. Er stond een regenton met whisky in de kelder, en een tuinslang met een pomp, die de sterke drank de waterkraan in pompte. De subsidies werden creatief besteed, het gebouw rook meer naar een kroeg na een drukke nacht dan naar een schildersatelier. Maar er werd veel gelachen. En er werden boeren uitgelaten.

In de portalen mocht niet gerookt worden, de grootste schurk deed het stiekem naast het kinderdagverblijf, met een flinke dosis tuinkruiden, om de sfeer nog verder te verpesten. Zenuwachtige straatwerkers, probeerden het groepje rokers te verplaatsten, maar ook elders in de straat werd gerookt en gepraat, over alles wat god verboden had, maar in de maatschappij weer was toegestaan. De politie was gedeeltelijk op de hoogte, maar telefonische bedreigingen moesten bewijsbaar zijn. De controlefreaks lieten van zich horen. Ze vroegen Alfons Antana om zijn telefoon te laten afluisteren. Een apparaatje tussen de telefoon en de stekker.

Alfons Antana moest daar over nadenken, maar hij had geen keus, hij kon zijn leven niet verder laten verzieken, omdat hij zich kritisch had uitgelaten over de sfeer, was hij in een samenzwering terecht gekomen. En misschien kon de politie hem helpen. Want aan zijn psychiater had hij niets.

Schrijver: mobar
Inzender: Henk van Dijk, 04-01-2012

mobaronline.nl

Deze inzending is 87 keer bekeken

Beoordeling:	4 5 6 7 8 9 10	Aantal stemmen:
(Klik op een cijfer om je stem uit te brengen)

Print   |   E-kaart   |  

Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

Naam:       E-mail:  

Bericht:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)