nederlands.nl
Gebruikersnaam of e-mail:  Wachtwoord:    Registreren
















Top-5 verhalen:

1.
2.
3.
4.
5.


Categorieën:

actualiteit (124)
adel (13)
afscheid (115)
algemeen (323)
bedankt (25)
biologie (12)
dieren (228)
discriminatie (38)
drank (45)
economie (22)
eenzaamheid (177)
emoties (166)
erotiek (68)
ex-liefde (62)
familie (107)
feest (38)
film (3)
filosofie (133)
fotografie (5)
geboorte (22)
geld (30)
geschiedenis (25)
geweld (43)
haiku (1)
heelal (38)
hobby (27)
humor (372)
huwelijk (41)
idool (41)
individu (59)
internet (28)
jaargetijden (51)
kerstmis (69)
kinderen (164)
koningshuis (21)
kunst (53)
landschap (15)
lichaam (38)
liefde (256)
literatuur (348)
maatschappij (143)
mannen (34)
milieu (12)
misdaad (114)
moederdag (11)
moraal (91)
muziek (38)
natuur (87)
oorlog (106)
ouderen (14)
ouders (34)
overig (128)
overlijden (73)
partner (54)
pesten (29)
planten (11)
politiek (50)
psychologie (102)
rampen (52)
reizen (143)
religie (139)
schilderkunst (20)
school (59)
sinterklaas (17)
sms (5)
songtekst (1)
spijt (25)
sport (79)
sterkte (2)
taal (40)
tijd (52)
toneel (10)
vaderdag (1)
vakantie (81)
valentijn (4)
verdriet (86)
verhuizen (12)
verjaardag (16)
verkeer (36)
voedsel (43)
vriendschap (81)
vrijheid (57)
vrouwen (86)
welzijn (48)
wereld (37)
werk (93)
wetenschap (17)
woede (59)
woonoord (81)
ziekte (146)


gedichten.nl


Garnier Projects





categorie: schilderkunst

< vorige | alles | volgende >

Laatst toegevoegde verhaal (nr. 20):

Een mislukte avond?

In een supermarkt had ik de advertentie gezien: "Cursus Intuïtief Schilderen. Een creatieve manier van ontspannen."
Op een avond pakte ik mijn verfspulletjes bij elkaar: enkele tubes acrylverf, wat penselen en enkele nog blanco doekjes waarop ik later op de avond hopelijk mijn "talenten" zou kunnen botvieren. Ik was nog vol optimisme over de avond waaraan ik zou gaan deelnemen en zette per bus koers naar de "Reeshof" in de smorende hitte die me de adem benam en, figuurlijk gesproken, bijna wurgde.

De bus hobbelt voort door de spookstad die "Reeshof" heet en passeert de op fantasieloze wijze alfabetisch geordende straten: Buurmalsenstraat, Baflostraat en zo verder. De Renkumlaan is nog ver weg en onttrekt zich nog aan het zicht, terwijl de kwelling in het hotsende, botsende, gloeiend warme voertuig voortduurt.
Eindelijk bereiken we mijn bestemming.

Ik had me van mevrouw aan de hand van haar stem door de telefoon een voorstelling gemaakt als van een bolronde, moederlijke matrone, maar als ik aanbel, zie ik meteen dat de werkelijkheid anders is; ze lijkt wel wat op een "old hippie" door haar rozerode kledij en hennakleurige haar, maar ze is nog jong; stralend en overtuigend jong en met de kaarsrechte tanden van een gaaf gebit, waarmee ze me toelacht.

De ongezellige, sfeerloze kamer ademt een sfeer van armoede; op een wankel bijzettafeltje dat tegen een wijnrood geverfde muur is geschoven, staat een krakkemikkige CD-speler die het die avond meermalen zal laten afweten, naast twee onderkomen kandelaars en er hangen schilderijen aan de wand die een kleuterschoolniveau demonstreren. Geen wonder dat iemand die zo leeft, moet en wil bijverdienen.

Drie dames,van wie er één gekleed is in een paars shirt en grijs, opstaand, stekelig haar heeft, wachten al op mij. Ze hebben plaatsgenomen in een ivoorwitte bank met linnen bekleding die de helft van de kamer beslaat en spoedig zal de "geleide meditatie" beginnen. Ons wordt verzocht de ogen te sluiten en de "schilderes" brengt een schamel fantasietje te berde onder het mom van de genoemde meditatie. Zo moeten we ons voorstellen dat we via een "ventiel" in ons hoofd vervuld worden van "witte, heilzame energie". Op de achtergrond een mannenstem die wellicht toebehoort aan een monnik uit een klooster in het Verre Oosten.

Daarna kan het schilderen, c.q. het kladderen beginnen. De dames hebben linnen etuis bij zich met een uitgebreid assortiment penselen en tubes acrylverf in alle kleuren van de regenboog. De dame met het opstaande, stekelige haar legt er de nadruk op dat ze toch vooral "bij zichzelf" zou willen blijven. Ze heeft een vel volgekladderd op hoogst amateuristische, kinderlijke wijze, in bonte kleuren. De kleuterschool is van hoger niveau.

Ik kom tot een "schilderij" waarmee ik mijn ambivalente houding c.q. haat-liefde-relatie tot mijn moeder tracht te verbeelden; de haat is weergegeven door donkere tonen en een zwaard, de liefde door een hart en door zachte, vrolijke tinten.

De avond spoedt zich gaandeweg ten einde en ik tel de zeventien Euro vijftig neer; zonder rancune, maar het is toch "hard geld" betaald aan een mijns inziens onzinnig doel.

Na afloop brengt een snelle auto van de "Deeltaxi" met sympathieke oudere chauffeur me door de koele, zwarte nacht naar huis. De voorbije avond vormde een merkwaardige mengeling, een samenraapsel van elementen uit het New-Age-gedachtengoed, kunstzinnige en psychologische theorieën en Boeddhisme, op een ondoordachte, wonderlijke manier gecombineerd.

Was het een mislukte avond?

Schrijver: I. Broeckx, 29-05-2014

Deze inzending is 295 keer bekeken

Er is nog niet op deze inzending gestemd.


Print   |   E-kaart   |  



Er is 1 reactie op deze inzending:

Naam:Jacob van Schaijk
Datum:29-05-2014
Bericht:Geen verloren avond lijkt mij. Je bent voor toch een niet wereldschokkend bedrag heel wat wijzer geworden.
Echt intuïtief schilderen leer je door hard werken.Oefenen, oefenen, oefenen dan komt de rest vanzelf. Dat gemakzuchtige gekwek altijd.




Geef je reactie op deze inzending:

Naam:       E-mail:  

Bericht:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)









vragen  |   links  |   zoek  |   contact  |   disclaimer  |   inhoud  |   rijmwoordenboek  |   gedichten.nl