Verjaardagsvisite
Ik had hem uitgenodigd en hij was gekomen met de buslijn die via haar route dwars door buitenwijken en meer centrale gedeelten van onze stad onze appartementen vrijwel rechtstreeks met elkaar verbindt.
De stank, afkomstig van zijn verwoeste gebit, was niet in hevigheid afgenomen en trad mij onverminderd tegemoet en hij merkte meteen maar - en met recht - op dat ik niet het type vrouw was dat blij zou zijn met parfum (het vermoeden rees bij mij op dat hij een van die heren was die, in weerwil van het eigen miserabele uiterlijk, vrouwen de weegschaal, de centimeter, het fitnesscentrum, de schoonheidsspecialiste en de dure modezaak en nagelstudio opdrong, een voor mij verdomd onaangename en onsympathieke geste, waarmee ik niet blij kon zijn) en daarnaast vond hij dat mijn flatje wat fleuriger was dan bij zijn vorige bezoek - had ik het plafond laten witten?
Er "openbaarde zich" nu een groot spinnenweb waarop mijn blikken nog niet eerder gevallen waren, maar waarop hij me wees; het tekende zich af in een uithoek van de kamer, boven de oude klok, een erfstuk, waarvan de wijzers op wonderbaarlijke wijze tot stilstand waren gekomen bij het overlijden van mijn ouders (alsof er na die fatale gebeurtenis geen nieuwe dag meer kon aanbreken); de dierbare klok waarvan ik als kind eens de cijfers aflas.
Mijn tijdelijke metgezel prijst nu de door mij geserveerde pepermuntthee de hemel in, alsof ik het als mijn verdienste kan beschouwen en alsof het mijn persoonlijke verantwoordelijkheid vormt dat de thee geplukt is op plantages, wellicht in een ver buitenland, machinaal in zakjes is verpakt en nu gedistribueerd wordt door Nederlandse supermarkten.
We komen vervolgens te praten over het lullige en totaal onbetekenende en onaanzienlijke krantje waarvoor we bij Gods gratie, zonder enig salaris, werken, hij echter met onmetelijk meer idealisme, enthousiasme en betrokkenheid dan ik.
Zo verstrijkt geruime tijd.
Dan volgt het moment waarop ik al te gretig, maar toch in een onhandige en misplaatste poging om op de een of andere manier aan te geven dat ik dankbaar ben voor de verkapte belangstelling voor mijn persoon die er naar mijn mening in tot uiting komt, verzoek het pakje dat kennelijk het verjaardagscadeau bevat en dat, omgeven door een felrode verpakking, al geruime tijd naast hem op de bank ligt (de oude, vervallen, leren tweezitsbank die ik niet weg kan doen om de weemoedige herinneringen die ze oproept aan mijn ouderlijk huis) nu maar open te mogen maken.
Qui s'excuse s'accuse, maar ik hoopte dat hij mij zou vergeven.
Hij glimlacht op een superieure, pijnlijk aandoende manier en ik kan naar mijn mening niets anders doen dan pogen door een luchtig gebabbel het incident langzamerhand in de vergetelheid te doen zinken, waarna het hopelijk uit de annalen van zijn goedgunstige (?) geheugen gewist zal worden evenals de mogelijk hierin ongebreideld voortwoekerende herinnering aan de prominente vlek die hij met walging moet hebben gadegeslagen en die ik - na zijn vertrek -waarnam op mijn aftandse bloes, die al tien jaar meeging en die ik in haast uit de kast getrokken had toen het doordringende signaal van de voordeurbel weerklonken had als het geluid van een oceaanstomer op punt van vertrek..
Ik meende aan te voelen dat onze voorheen toch al minimale wederzijdse belangstelling tot ver onder het nulpunt gezakt was en was bang dat de hapjes die op de overvolle aanrecht klaar stonden om geserveerd te worden de smerige indruk die ik gemaakt had nog zouden versterken en inderdaad gaf hij nu aan op te willen stappen.
De twee romans die hij mij geschonken had, zou ik noch ooit openen, noch ooit inzien, maar wegens mijn verregaande armoede wegschenken aan wie daarvoor in aanmerking kwam bij gebrek aan de mogelijkheid ooit een cadeau voor wie dan ook aan te schaffen.
Mijn 59e levensjaar is ingetreden.
De voortzetting van de "carrière" van mij en mijn vriend, de collega-journalist, is in de nevelen van de toekomst gehuld.
Schrijver: I. Broeckx, 22-07-2012
Deze inzending is 214 keer bekeken
5/5 sterren met 3 stemmen.

Er zijn 2 reacties op deze inzending:
| Naam: | Han Messie |
| Datum: | 25-07-2012 |
| Emailadres: | hmessie live.nl |
| Bericht: | Een tegenvallende ontmoeting. Maar deze vrouw heeft een sterke geest om ondanks al haar teleurstellingen en smart het geluk te blijven zoeken, te zijn wie ze is en zelfstandig een mooi leven op haar oudere dag op te kunnen bouwen. |

|
| Naam: | Langskomer |
| Datum: | 25-07-2012 |
| Bericht: | Zag ik dat niet eerder in Man bijt hond? |

|
Geef je reactie op deze inzending: