nederlands.nl
Gebruikersnaam of e-mail:  Wachtwoord:    Registreren
















Top-5 verhalen:

1.
2.
3.
4.
5.


Categorieën:

actualiteit (124)
adel (13)
afscheid (115)
algemeen (323)
bedankt (25)
biologie (12)
dieren (231)
discriminatie (38)
drank (48)
economie (22)
eenzaamheid (178)
emoties (166)
erotiek (68)
ex-liefde (63)
familie (107)
feest (38)
film (3)
filosofie (134)
fotografie (5)
geboorte (22)
geld (30)
geschiedenis (26)
geweld (44)
haiku (1)
heelal (38)
hobby (27)
humor (374)
huwelijk (41)
idool (41)
individu (59)
internet (28)
jaargetijden (51)
kerstmis (70)
kinderen (166)
koningshuis (21)
kunst (48)
landschap (15)
lichaam (38)
liefde (256)
literatuur (347)
maatschappij (144)
mannen (34)
milieu (12)
misdaad (114)
moederdag (11)
moraal (92)
muziek (39)
natuur (88)
oorlog (106)
ouderen (15)
ouders (35)
overig (128)
overlijden (73)
partner (55)
pesten (29)
planten (11)
politiek (50)
psychologie (104)
rampen (52)
reizen (129)
religie (140)
schilderkunst (20)
school (60)
sinterklaas (17)
sms (5)
songtekst (1)
spijt (26)
sport (80)
sterkte (2)
taal (40)
tijd (52)
toneel (10)
vaderdag (1)
vakantie (82)
valentijn (4)
verdriet (86)
verhuizen (12)
verjaardag (16)
verkeer (37)
voedsel (43)
vriendschap (81)
vrijheid (57)
vrouwen (86)
welzijn (49)
wereld (35)
werk (94)
wetenschap (18)
woede (60)
woonoord (82)
ziekte (147)


gedichten.nl


Garnier Projects





tabblad: verhalen

< vorige | alles | volgende >

verhaal (nr. 2383):

Vijf keer drie kwartier

Een oude vrouw op kamer zes. Verbitterd en levensmoe. Één van de velen in dit grote huis en één van de twintig op deze afdeling. Verpleegsters durven niet naar binnen, want uit haar tandeloze mond klinken de verschrikkelijkste woorden. Alleen het meisje van de schoonmaak (ik dus) mag naar binnen. Haar badkamertje ligt vol smerig incontinentiemateriaal en van de directie en het management hoef ik dat niet op te ruimen. Dus daar waag ik me niet aan. Ik boen het wc-tje schoon en stof de kamer, voor zover me dat lukt want aan haar prulletjes alom verspreid mag ik niet zitten.

Ik heb tijd over op deze manier en dat betekent "extra werk". In dit geval kan dat niet, dus maak ik er "persoonlijke aandacht" van. De verhalen vliegen me om de oren, ik luister aandachtig en probeer wanhopig de woorden te verstaan. Ik krijg te horen dat ze oud en moe is, dat ze van haar moeder nooit wat mocht en van haar vader wel. Dat haar vader dood ging en dat ze van haar moeder geen kunstgebit mocht, toen haar tanden werden getrokken omdat dat te duur is. En nu kan het niet meer omdat haar mond ingezakt is. Ik lees de woede in haar ogen en zie de verbetenheid, de angst, de vernedering.

Dan weet ik mijn missie voor haar. Vrolijk vertel ik van school - ik ben vakantiekracht - van mooie dingen en gezelligheid. Ze moppert gewoon door. Dan geef ik een gevat antwoord en... ze lacht! Sindsdien laat ik haar lachen, elke week, elke drie kwartier dat ik bij haar ben doe ik alles om haar te laten lachen. Vijf weken lang. Drie maanden later hoor ik van mijn zus (voor wie ik inviel) dat ze dood is gegaan. En ik herinner me haar en weet dat ze in elk geval vijf keer drie kwartier gelachen heeft. Dat is in ieder geval drie uur en drie kwartier.
Ik denk dat ze nu een engel is en lacht voor altijd.

Illustratie: ...een oude vrouw op kamer zes...

schrijver

Schrijver: KnOrReTjE, 05-04-2007


Geplaatst in de categorie: eenzaamheid

Deze inzending is 758 keer bekeken

3/5 sterren met 9 stemmen.


Print   |   E-kaart   |  







Er zijn 3 reacties op deze inzending:

Naam:Natasja
Datum:04-07-2007
Emailadres:ratelaartjeathotmail.com
Bericht:Ook mij is dit stukje niet in de koude kleren blijven zitten!
Niet alleen geef je in je stukje tekst haar situatie mooi weer met voorbeelden, maar ook vind ik de overgang in je tekst heel mooi.
Alsof je -gewoon- ook niet meer kan doen.
Inderdaad, hulde, voor je actie en voor de manier hoe je het geschreven hebt!



Naam:Jessica
Datum:29-06-2007
Bericht:Hey Knorretje,
Jemig! toen ik net je verhaal las kreeg ik tranen in mijn ogen.......Dat het zo ver gaat in deze wereld! Ik snap het niet, maar ik ben trots op je dat jij er voor die mevrouw bent geweest!!!
Ze is er dan misschien niet meer maar, ze zal het zeker fijn hebben gevonden dat er iemand voor haar was en die luisterde naar haar verhalen......en die lach zal altijd bij haar te zien blijven!!!
Je bent er even voor haar geweest en ik ben trots op jou!!!



Naam:Liek
Datum:21-05-2007
Emailadres:lfzatwanadoo.nl
Bericht:Ben toch enigzins getroffen door het stukje verblijding dat je hebt kunnen brengen voor een desolaat mens. Dit is wat er volgens mij bedoeld wordt met humanisme. Hulde aan jou!




Geef je reactie op deze inzending:

Naam:       E-mail:  

Bericht:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)









vragen  |   links  |   zoek  |   contact  |   disclaimer  |   inhoud  |   rijmwoordenboek  |   gedichten.nl