nederlands.nl
Gebruikersnaam of e-mail:  Wachtwoord:    Registreren
















Top-5 verhalen:

1.
2.
3.
4.
5.


Categorieën:

actualiteit (124)
adel (13)
afscheid (115)
algemeen (323)
bedankt (25)
biologie (12)
dieren (231)
discriminatie (38)
drank (48)
economie (22)
eenzaamheid (178)
emoties (166)
erotiek (68)
ex-liefde (63)
familie (107)
feest (38)
film (3)
filosofie (134)
fotografie (5)
geboorte (22)
geld (30)
geschiedenis (26)
geweld (44)
haiku (1)
heelal (38)
hobby (27)
humor (374)
huwelijk (41)
idool (41)
individu (59)
internet (28)
jaargetijden (51)
kerstmis (70)
kinderen (166)
koningshuis (21)
kunst (48)
landschap (15)
lichaam (38)
liefde (256)
literatuur (347)
maatschappij (144)
mannen (34)
milieu (12)
misdaad (114)
moederdag (11)
moraal (92)
muziek (39)
natuur (88)
oorlog (106)
ouderen (15)
ouders (35)
overig (128)
overlijden (73)
partner (55)
pesten (29)
planten (11)
politiek (50)
psychologie (104)
rampen (52)
reizen (129)
religie (140)
schilderkunst (20)
school (60)
sinterklaas (17)
sms (5)
songtekst (1)
spijt (26)
sport (80)
sterkte (2)
taal (40)
tijd (52)
toneel (10)
vaderdag (1)
vakantie (82)
valentijn (4)
verdriet (86)
verhuizen (12)
verjaardag (16)
verkeer (37)
voedsel (43)
vriendschap (81)
vrijheid (57)
vrouwen (86)
welzijn (49)
wereld (35)
werk (94)
wetenschap (18)
woede (60)
woonoord (82)
ziekte (146)


gedichten.nl


Garnier Projects





tabblad: verhalen

< vorige | alles | volgende >

verhaal (nr. 4204):

Wat werd ze opgewonden

''Lieveling, laten we met de bus naar de stad gaan en daar koffie drinken op een terras.''
''Ja, laten we dat maar doen, kan ik meteen een nieuwe jurk kopen.''
Ze stapten in de bus, maar er was geen plaats voor beiden, dus ging zij naast een jongeman zitten en hij achter haar naast een jong meisje. De bus vertrok weer.
Zij keek met een schuin oog naar de knappe jongeman met lang krullend blond haar. Ze bleef maar naar hem kijken, totdat de jongeman het in de gaten kreeg.
''Vind je het fijn'', dat ik naast je bent gaan zitten?'', vroeg ze met moederlijke tederheid.

Hij keek haar met een glimlach aan, want zo'n vraag beviel hem wel.
''Mevrouw, ik vind het heerlijk, dat u dat vraagt, want ik val op oudere vrouwen.''
Verbaasd keek Mien hem aan.
Zachtjes zei hij:
''Lieve mevrouw, zal ik u wat verklappen, ik ben een ster om oudere dames naar een hoogtepunt te brengen, tegen een redelijke vergoeding. Hoe vindt U dat mevrouw, mag ik een afspraak met u maken?''

Opgewonden geraakt met een blos op haar wangen keek ze hem aan. Dat had ze nog nooit in haar leven meegemaakt, dat een wildvreemde jongeman met haar wilde vrijen, ze voelde nu al een warm gevoel in haar buik, maar ze kwam weer tot bezinning, en zei fluisterend:
''Lieve jongen, dat gaat toch niet, mijn man zit achter me en die zou dat nooit goed vinden, maar ik moet je eerlijk bekennen, dat ik het wel fijn zou vinden weer eens een hoogtepunt te krijgen, want mijn vent valt al na vijf minuten van me af en ligt te snurken, zit geen leven meer in.''

''Dat hoor ik vaak van dames, zal ik dan mijn adres geven mevrouw, dan komt u een keer langs en zal ik U heerlijk verwennen. Wel heb ik een wens mevrouw, trek zwarte kousen aan tot even boven uw knieën en draag een rode bustehouder, dan ben ik in topvorm en heeft u een dag om nooit te vergeten.''
Hij gaf haar een briefje met zijn adres en telefoonnummer.
Ze pakte het stiekem aan en stopte het in haar handtasje en dacht hoe kom ik in vredesnaam aan korte zwarte kousen en een rode bustehouder.

De jongeman legde zijn hand op haar dij en kneep erin, waarna Mien zijn hand pakte en erin kriebelde. Hij keek haar dankbaar aan.
Wouter was in gesprek met het meisje en had gelukkig niks gemerkt wat vóór hem gebeurde, anders had hij een veldslag begonnen. Het meisje keek wel steeds naar de witte schoenendoos, die hij op zijn schoot had liggen en vroeg opeens:

''Wat zit er in die schoenendoos, mijnheer?''
''Zal ik je vertellen deerne, er zitten twintig witte muizen in.''
''Waarom neemt u die mee?''
''Dat zijn mijn kameraadjes, maar onze lieve koningin belde mij vanmorgen, of ze die muizen een paar dagen mocht lenen.''
''Maar waarom dan, mijnheer?''
''Haar lakeien zijn soms zo vervelend, dat ze de muizen op hun kamers los wilt laten. We hebben haar beloofd te komen en uit dankbaarheid mogen we ook blijven eten, patat met een kroket, aardig van de majesteit, hé.''
''Ik geloof er niets van, mijnheer.''

Mien keerde zich weer om, en zei:
'' Wat zit je dat kind allemaal wijs te maken, man. Kom, we moeten er uit.''
Het meisje was zo nieuwsgierig geworden en vroeg of ze even in de schoenendoos mocht kijken. Wouter opende die, maar er zaten geen muizen in, alleen een paar ongedragen pantoffels die geruild moesten worden.
''U bent een liegbeest'', zei ze nog.

Ze verlieten de bus en zaten spoedig op een terras een lekker ijsje te smullen. Mien dacht nog steeds aan die gigolo, maar het ijsje koelde haar weer een beetje af. Het was toch een fijne belevenis, dacht ze.

schrijver

Schrijver: kees niesse, 07-10-2011

c.h.niesseatkpnplanet.nl



balBiografie van deze schrijver





Geplaatst in de categorie: reizen

Deze inzending is 388 keer bekeken

3/5 sterren met 4 stemmen.


Print   |   E-kaart   |  







Er is 1 reactie op deze inzending:

Naam:Han Messie
Datum:08-10-2011
Emailadres:hmessieatlive.nl
Bericht:Een verhaal met buitenissige belevenissen bij een ogenschijnlijk braaf burgerlijk echtpaar. Dat er toch meer van zulke dingen in werkelijkheid mochten gebeuren... Maar, juist het zeldzame daarvan houdt jouw verhalen zo verrassend, Kees!




Geef je reactie op deze inzending:

Naam:       E-mail:  

Bericht:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)









vragen  |   links  |   zoek  |   contact  |   disclaimer  |   inhoud  |   rijmwoordenboek  |   gedichten.nl