nederlands.nl
Gebruikersnaam of e-mail:  Wachtwoord:    Registreren
















Top-5 verhalen:

1.
2.
3.
4.
5.


Categorieën:

actualiteit (124)
adel (13)
afscheid (115)
algemeen (323)
bedankt (25)
biologie (12)
dieren (231)
discriminatie (38)
drank (48)
economie (22)
eenzaamheid (178)
emoties (166)
erotiek (68)
ex-liefde (63)
familie (107)
feest (38)
film (3)
filosofie (134)
fotografie (5)
geboorte (22)
geld (30)
geschiedenis (26)
geweld (44)
haiku (1)
heelal (38)
hobby (27)
humor (374)
huwelijk (41)
idool (41)
individu (59)
internet (28)
jaargetijden (51)
kerstmis (70)
kinderen (166)
koningshuis (21)
kunst (48)
landschap (15)
lichaam (38)
liefde (256)
literatuur (347)
maatschappij (144)
mannen (34)
milieu (12)
misdaad (114)
moederdag (11)
moraal (92)
muziek (39)
natuur (88)
oorlog (106)
ouderen (15)
ouders (35)
overig (128)
overlijden (73)
partner (55)
pesten (29)
planten (11)
politiek (50)
psychologie (104)
rampen (52)
reizen (129)
religie (140)
schilderkunst (20)
school (60)
sinterklaas (17)
sms (5)
songtekst (1)
spijt (26)
sport (80)
sterkte (2)
taal (40)
tijd (52)
toneel (10)
vaderdag (1)
vakantie (82)
valentijn (4)
verdriet (86)
verhuizen (12)
verjaardag (16)
verkeer (37)
voedsel (43)
vriendschap (81)
vrijheid (57)
vrouwen (86)
welzijn (49)
wereld (35)
werk (94)
wetenschap (18)
woede (60)
woonoord (82)
ziekte (147)


gedichten.nl


Garnier Projects





tabblad: verhalen

< vorige | alles | volgende >

verhaal (nr. 4303):

De Erfenix

Horrik was stinkend rijk geworden in het stomerijwezen. Dit was niet het resultaat van hard werken, maar van het pikken van een winnend lot uit de jaszak van een klant, die zijn colbert liet reinigen.

Hij had iets ongelukkigs met een vreselijke helleveeg, ene Dwylke, die reikhalzend uitkeek naar het moment dat zij alles van hem zou erven. Dwylke prakkiseerde zich suf over een manier waarop ze van Horrik af kon raken en tegelijkertijd zijn centjes kon opstrijken. Het werd haar ook niet gemakkelijk gemaakt, omdat Horrik erg geheimzinnig deed over de bestemming van zijn forse kapitaal. Intuïtief begreep hij, dat hij in het midden moest laten wat de bestemming van zijn testament was.

Aan alles komt een eind. Ook aan Horrik. Dwylkes hart sprong op van vreugde toen ze vernam dat hij niet lang meer te leven had. Hij was opgenomen in het ziekenhuis met als prognose dat hij daar ook zou sterven. Niet zozeer uit naastenliefde of omdat ze zo met hem begaan was, bezocht Dwylke hem regelmatig. Dan zeurde ze hem zijn kop gek over zijn testament. Horrik realiseerde zich, dat hij zijn laatste dagen alleen maar in rust en vrede kon doorbrengen zonder die tetterende Dwylke aan zijn bed. Hij besloot haar een vette kluif te geven, waarmee ze eventjes zoet zou zijn. Op voorwaarde dat zij niet meer langs zou komen, praatte hij haar bij:

"Het is een kwestie van een paar dagen, weet ik nu. Dan ben ik dood, waarschijnlijk eerder vroeger dan later. Jij wordt mijn enige erfgenaam als je mijn laatste wens vervult. Mijn testament hoef ik alleen nog maar te ondertekenen wanneer de notaris met een getuige langskomt. Na mijn overlijden zal het aan jou worden voorgelezen. Maar de notaris zal eerst controleren of je hebt gedaan wat ik je aanstonds zal vragen te doen..."

"Zeg maar wat ik voor je kan doen," lispelde Dwylke gedwee.

Horrik pakte de ingelijste foto van de paus, die op het kastje naast zijn bed prijkte. Hij was er erg aan gehecht en het was een van zijn rudimentaire religieuze uitingen, waaraan Dwylke zich stoorde. Zelf geloofde zij niet in de Heer, maar ondertussen voerde zij wel zijn werken op aarde uit. Maar waarschijnlijk stoorde zij zich nog het meest aan het goedkope lijstje dat om de foto van de kerkvorst zat. Zij zou iets smaakvollers hebben gekozen. Horrik vouwde zijn handen en legde deze samen met het fotolijstje op zijn borst.

"Kijk, zo - in deze houding - wil ik dat je me laat cremeren. Dus met deze foto op mijn borst. Ik heb een open kist besteld, zodat het goed te zien is dat ik er precies zo bij lig."
"Dat komt in orde," zei Dwylke opgelucht (want was dat alles?). Haast vrolijk stapte ze lichtvoetig door het ziekenhuis op weg naar een betere toekomst...

Inderdaad, korte tijd later was Horrik dood en na een korte rouwdienst, werd hij de crematieoven ingeschoven. Zelfs Dwylke moest toegeven, dat het er tijdens de dienst onroerend uitzag, zoals Horrik met de foto van de paus op zijn borst lag opgebaard. Afgezien dan van het goedkope lijstje. Zelfs de notaris was nog even langsgekomen om door het glazen ruitje te kijken of Horrik erbij lag, zoals was afgesproken.

Overeenkomstig Horriks wens werden de bloemen, voordat de kist in de oven ging, ervan afgehaald en naar ziekenhuizen in de omgeving gebracht. Wist u dat de as wordt gefilterd alvorens dat in de urm gaat? Bruggen, kiezen, vullingen, kunstheupen en -knieën worden eruit gezeefd. Dat gebeurt eveneens met (edelmetalen) sieraden, die aan goede doelen toevallen.

Horrik was dus exit en Dwylke bereidde zich voor op een luxueus bestaan. Ze wachtte de oproep van de notaris niet af en bestelde alvast links en rechts dure spullen. Korte tijd later was ze dan bij de notaris, die het testament van Horrik opende. Na wat plichtplegingen legde hij uit dat Dwylke inderdaad de enige erfgenaam was van Horriks enorme kapitaal. Er stond in het document ook niet veel meer in dan: ´hierbij benoem ik als mijn enige erfgenaam Dwylke Veegh´. Bij het testament zat een brief van Horrik met een toelichting, waarvan de notaris zei dat het Horriks wens was dat zij dat hardop zou voorlezen. Dwylke pakte het - bijna ontroerd - enigszins zenuwachtig aan en las die paar simpele regels:

"Wat je altijd wilde, Dwylke, is uitgekomen. Ik ben dood en jij erft mijn volledige kapitaal. Dat kapitaal overigens heb ik enige tijd geleden volledig omgezet in diamanten. Evenveel als ik kwijt kon achter de rand van dat fotolijstje om het portret van de paus..."

Dwylke las het luid en duidelijk voor, maar dat klonk bij lange na niet zo hard als de kreet van dierlijke woede, die aan haar strot ontsnapte.

schrijver

Schrijver: harrem, 16-11-2011



balBiografie van deze schrijver





Geplaatst in de categorie: afscheid

Deze inzending is 255 keer bekeken

2/5 sterren met 5 stemmen.


Print   |   E-kaart   |  







Er is 1 reactie op deze inzending:

Naam:astrid
Datum:16-11-2011
Bericht:geweldig: hebzucht is nu eenmaal een slechte eigenschap..........




Geef je reactie op deze inzending:

Naam:       E-mail:  

Bericht:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)









vragen  |   links  |   zoek  |   contact  |   disclaimer  |   inhoud  |   rijmwoordenboek  |   gedichten.nl