Inloggen
voeg je verhaal toe

Verhalen

De Tweede Kamer

''Tijdens een belangrijk debat over de bezuinigingen stopte de minister - president plotseling zijn betoog, keek achterom, en zei toen:
''Kameraden, excuus, maar ik voel iets onder mijn broekspijp omhoog kruipen'', en keerde zich om en liep met zijn hand op zijn achterste snel weg, totdat hij uit het zicht van de kamerleden en publiek was.
Op hetzelfde moment ontstond in het parlement een hevig rumoer en liepen vrouwelijke kamerleden gillend weg. Een complete chaos werd het. Het leek erop, dat een groot aantal muizen het parlement wilden veroveren.

Een blonde parlementariër snelde hem te hulp en trok de broek van de president naar beneden en ja hoor, er zat een witte muis in zijn onderbroek. De muis nam de benen, maar kon worden gevangen door de blonde man, die de muis aan zijn collega gaf van de dierenpolitie. Die aaide het muisje en gaf hem stukjes kaas. Een vrouw van de dierenpartij kwam erbij en keek heel lief naar deze man. Deze muis droeg een halsbandje met de naam Wouter. De kamer voorzitter wilde uitgezocht hebben wie deze Wouter was en verzocht de politie het uit te zoeken. Via Interpol kwam men bij een verdachte W.Jansen. Een rechercheur vond spoedig in het systeem een man, die wel eens muizen losliet in een autobus naar Assen.

De oudjes zaten achter de geraniums koffie te drinken en zagen een auto voor hun deur stoppen. Een lange man met een grote snor stapte uit en kwam naar hun woning en belde aan. Wouter slofte door de gang en opende de deur. De man legitimeerde zich als politieman en vroeg beleefd een paar vragen te mogen stellen.
''Komt u binnen, mijnheer.''
Mien liep zenuwachtig heen en weer en dacht, zou Wouter weer wat geflikt hebben.

De politieman pakte uit zijn tas een dossier, en zei:
''U heeft misschien wel gehoord over de muizenplaag in de Tweede Kamer. De minister president raakte tijdens zijn betoog helemaal in de war, omdat een muis onder zijn broekspijp naar zijn onderbroek was gekropen. Ook in het Parlement raakten vrouwelijke leden totaal overstuur en renden weg. Een blonde man die de president te hulp kwam kon de muis overmeesteren, het was een witte muis en droeg een halsbandje met de naam W.Jansen, en dat bent u, neem ik aan.''


Met stijgende verbazing hoorde Wouter het verhaal aan, en zei:
''Het is onmogelijk, dat het een muis van mij is geweest, ik kom nooit in Den Haag en zeker niet in het parlement.
''Toch stond uw naam erop, mijnheer Jansen. Hoeveel muizen heeft u?''
''Ik heb er twintig, ze zijn getraind en ik leer ze kunstjes voor het circus.''

''Bij het onderzoek is gebleken, dat u in het verleden een paar keer muizen heeft los gelaten in de autobus naar Assen en grote paniek bij de passagiers heeft veroorzaakt. U bent daarvoor gestraft, dus daar ga ik verder niet op in, maar hoe komt die ene muis met het halsbandje in de Tweede Kamer. Mag ik ze zien en tellen hoeveel u er nu hebt?''

''Komt u maar mee, dan kunt u zien, dat ik er twintig heb'', en ze liepen naar de schuur. De politieman hoorde ze al piepen.
''Ze denken, dat ze weer een opdracht krijgen, ze zijn zeer intelligent'', zei Wouter. Hij haalde ze één voor één uit de kooi, en zag tot zijn stomme verbazing, dat het er negentien waren.
''Ziet u wel mijnheer Jansen, u had het over twintig, maar één ontbreekt en die heeft natuurlijk veel vrouwtjes aangetroffen, totaal zijn er dertig gevangen.''

''Hier snap ik niets van, mijnheer. Hoe komt de ene muis in Den Haag. Ik weet het al, de bus zat vol mensen, die de beraadslagingen wilden bijwonen in het Parlement. Die dag zat ik met mijn vrouw in de bus naar Assen, maar zij werd lastig gevallen door een gigolo en kreeg ruzie met hem. Toen hij handtastelijk werd heb ik de schoenendoos geopend en de muizen los gelaten. Op het station hoorden we, dat de trein naar Den Haag was uitgevallen wegens een ernstig ongeluk. Wij zijn in Assen uitgestapt, maar de bus reed naar Den Haag. Dus kan het niet anders, dat één muis in de bus is gebleven.

De politieman pakte zijn telefoon, want hij had toestemming gekregen direct te bellen met de minister president als hij de oplossing van de plaag had gevonden. Toen de President hoorde, dat Wouter de ellende had veroorzaakt verzocht hij geen vervolging in te stellen, omdat hij Wouter erg mocht en dat hij zich vaak verdienstelijk had gemakt als butler bij samenkomsten van hoge autoriteiten.
''Ik moet u beiden de hartelijke groeten overbrengen van de president en voortaan geen muizen meer los te laten in een autobus.''
''Daar houden we ons aan, mijnheer, het zal niet meer gebeuren", zei Wouter.

Schrijver: kees niesse, 12 januari 2012


Geplaatst in de categorie: politiek

Er is nog niet op deze inzending gestemd. 194



Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je e-mailadres voor anderen in beeld verschijnt)