nederlands.nl
Gebruikersnaam of e-mail:  Wachtwoord:    Registreren
















Top-5 verhalen:

1.
2.
3.
4.
5.


Categorieën:

actualiteit (124)
adel (13)
afscheid (115)
algemeen (323)
bedankt (25)
biologie (12)
dieren (231)
discriminatie (38)
drank (48)
economie (22)
eenzaamheid (178)
emoties (166)
erotiek (68)
ex-liefde (63)
familie (107)
feest (38)
film (3)
filosofie (134)
fotografie (5)
geboorte (22)
geld (30)
geschiedenis (26)
geweld (44)
haiku (1)
heelal (39)
hobby (27)
humor (374)
huwelijk (41)
idool (41)
individu (59)
internet (28)
jaargetijden (51)
kerstmis (70)
kinderen (166)
koningshuis (21)
kunst (48)
landschap (15)
lichaam (38)
liefde (256)
literatuur (347)
maatschappij (144)
mannen (34)
milieu (12)
misdaad (114)
moederdag (11)
moraal (92)
muziek (39)
natuur (88)
oorlog (106)
ouderen (15)
ouders (35)
overig (128)
overlijden (73)
partner (55)
pesten (29)
planten (11)
politiek (50)
psychologie (104)
rampen (52)
reizen (129)
religie (140)
schilderkunst (20)
school (60)
sinterklaas (17)
sms (5)
songtekst (1)
spijt (26)
sport (80)
sterkte (2)
taal (40)
tijd (52)
toneel (10)
vaderdag (1)
vakantie (82)
valentijn (4)
verdriet (86)
verhuizen (12)
verjaardag (16)
verkeer (37)
voedsel (43)
vriendschap (81)
vrijheid (57)
vrouwen (86)
welzijn (49)
wereld (35)
werk (94)
wetenschap (18)
woede (60)
woonoord (82)
ziekte (147)


gedichten.nl


Garnier Projects





tabblad: verhalen

< vorige | alles | volgende >

verhaal (nr. 4761):

Eureka, eindelijk gevonden! Mijn AOV Diploma!

Dag vrienden! Of, beter gezegd: bijna goede nacht!
In Huize Vandepitte gebeuren soms de vreemdste dingen op de meest onverwachte momenten!

Zo had ik mij al enige maanden een punthoofd lopen zoeken naar mijn ‘Middenstandsdiploma’.(het is mij nog steeds aan te zien!)
Feitelijk heet zo‘n belangrijk document officieel: ’een certificaat voor de cursus Ontwikkelen Algemene Ondernemersvaardigheden’, kortweg: AOV diploma.
Ik nam in 1996 en 1997 deel aan de cursus ‘Berta’. De lessen werden gedeeltelijk gegeven in Schoondijke en aan het Groen College te Goes. Je moest er dus enorm veel moeite voor doen en er namen zowel Zeeuwse vrouwen als Friezinnen aan deel en in Finland volgden tegelijkertijd een groep Finse vrouwen zo’n cursus. Een internationaal gezelschap vrouwen dus. Ik was een van de oudste studentes maar ik gaf geen krimp. Ik vocht als een leeuwin om dat fel beheerde papiertje te behalen.
Kort nadat ik het behaald had verhuisde ik echter een paar keer. Logisch dat ik onlangs begon te twijfelen of mijn Middenstandsdiploma tijdens het verhuizen verloren gegaan was. Op zo ‘n moment zitten er immers tig goed bedoelende behulpzame vrienden aan al jouw spullen en zelf zie je door de bomen dan ook het bos niet meer.
Ben ik dan een sloddervos of mag men mij van enige nonchalance betichten? Helemaal niet, want al mijn andere diploma’s zaten allemaal netjes bij elkaar in één tas! Alleen het allerbelangrijkste niet! Waar ik ook zocht en wie ik ook belde en mailde (of ik soms tegen betaling een kopie ervan kon krijgen?): noppes, vruchteloos, maar! Niet helemaal!

Door mijn vele zoeken begon ik daardoor al heel vroeg aan een vorm van grote schoonmaak, heel de winter lang! Opruimwoede heet zoiets, geloof ik. Nou woedend werd ik er gelukkig niet door, maar uiteindelijk wel bijna moedeloos. De meeste mensen, die zulke gelijkaardige belevenis meegemaakt hebben, zullen dat wel begrijpen. Maar! Ik zou geen Vandepitte heten als ik niet stug doorging met mijn speurtocht in eigen huis!
Weet je wat er nu zo absurd is? Dat ik vanavond, bij het bladeren in een map met andere getuigschriften ineens, helemaal achteraan in die map, mijn lang gezochte AOV diploma ontdekte! Ik had het blijkbaar té goed opgeborgen! Netjes, in een plastic hoesje met andere belangrijke papieren en getuigschriften uit recentere jaren! Reiki 1 en 2, uit 2010 en 2011, om maar iets te noemen.
Hoera! Dank U God!, juichte ik innerlijk. Maar wat was er dan toch zo bijzonder aan dat AOV Diploma wilt u weten?
Nou, dat wij in 10 maanden leerden wat je anders in twee jaar tijd moet leren! Dat ik destijds, in 1997 hoopte om een eigen bedrijfje op te richten in ceramiek. Dat het Certificaat AOV dezelfde waarde heeft als het diploma en dat het een onderdeel is van een MBO opleiding. Dat je met dit diploma, na aanmelding bij de Kamer van Koophandel, in heel Nederland recht hebt op een vestigingsvergunning voor het opstarten van een bedrijf! Was er nog iets anders leuk aan?, wilt u misschien ook nog weten. Ja! Alle deelneemsters mochten na tien maanden zwoegen heerlijk (gratis) een week op stage naar Finland en ik schreef daarover een reisverslag van 27 A4-tjes. Ik correspondeer nog altijd met een Finse medecursiste en Finland heeft mijn hart gestolen.
Vannacht zal ik vast slapen als een roos, maar eerst ga ik mezelf nog trakteren op een slagroomsoesje, want dit mag gevierd worden vind ik!


Zie ook: http://laurinevandepitte.wordpress.com

schrijver

Schrijver: Laurine Vandepitte, 05-02-2013


Geplaatst in de categorie: algemeen

Deze inzending is 367 keer bekeken

3/5 sterren met 6 stemmen.


Print   |   E-kaart   |  







Er zijn 4 reacties op deze inzending:

Naam:Laurine Vandepitte
Datum:14-02-2013
Bericht:Dag Han! Dank je voor het medeleven. Momenteel nog geen bedrijf opgericht, maar wel op zoek naar uitgevers die mijn verhalen, sprookjes en gedichten uit willen geven. Het is er nu de tijd niet voor om zelf een drukkerijtje en/of een eigen galerietje op te richten. Beter samen werken met anderen, maar wel op een eerlijke manier. Voorlopig nog even doorgaan met schrijven dus!



Naam:Han Messie
Datum:10-02-2013
Emailadres:hmessieatlive.nl
Bericht:Wat een opluchting, Laurinne. Ik wil graag nog eens horen hoe het met jouw bedrijf in heden of toekomst gaat. Jouw slagroomsoes zal wel driedubbel heerlijk gesmaakt hebben na die geweldige vondst!



Naam:Laurine Vandepitte
Datum:05-02-2013
Bericht:Hartelijk dank voor die positieve reactie, An! Het doet me plezier dat je van mijn verhaal genoten hebt. Tot ziens en veel succes met het schrijven!



Naam:An
Datum:05-02-2013
Emailadres:an.terlouwatcasema.nl
Bericht:Zo zie je maar weer Laurine, nooit bij de pakken of in dit geval de papieren neer gaan zitten, Neerlands hoop in bange dagen, leuk verhaal en graag gelezen!




Geef je reactie op deze inzending:

Naam:       E-mail:  

Bericht:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)









vragen  |   links  |   zoek  |   contact  |   disclaimer  |   inhoud  |   rijmwoordenboek  |   gedichten.nl