nederlands.nl
Gebruikersnaam of e-mail:  Wachtwoord:    Registreren
















Top-5 verhalen:

1.
2.
3.
4.
5.


Categorieën:

actualiteit (124)
adel (13)
afscheid (115)
algemeen (323)
bedankt (25)
biologie (12)
dieren (231)
discriminatie (38)
drank (48)
economie (22)
eenzaamheid (178)
emoties (166)
erotiek (68)
ex-liefde (63)
familie (107)
feest (38)
film (3)
filosofie (134)
fotografie (5)
geboorte (22)
geld (30)
geschiedenis (26)
geweld (44)
haiku (1)
heelal (38)
hobby (27)
humor (374)
huwelijk (41)
idool (41)
individu (59)
internet (28)
jaargetijden (51)
kerstmis (69)
kinderen (166)
koningshuis (21)
kunst (48)
landschap (15)
lichaam (38)
liefde (256)
literatuur (347)
maatschappij (144)
mannen (34)
milieu (12)
misdaad (114)
moederdag (11)
moraal (92)
muziek (39)
natuur (88)
oorlog (106)
ouderen (15)
ouders (35)
overig (128)
overlijden (73)
partner (55)
pesten (29)
planten (11)
politiek (50)
psychologie (104)
rampen (52)
reizen (129)
religie (140)
schilderkunst (20)
school (60)
sinterklaas (17)
sms (5)
songtekst (1)
spijt (26)
sport (80)
sterkte (2)
taal (40)
tijd (52)
toneel (10)
vaderdag (1)
vakantie (82)
valentijn (4)
verdriet (86)
verhuizen (12)
verjaardag (16)
verkeer (37)
voedsel (43)
vriendschap (81)
vrijheid (57)
vrouwen (86)
welzijn (49)
wereld (35)
werk (94)
wetenschap (18)
woede (60)
woonoord (82)
ziekte (146)


gedichten.nl


Garnier Projects





tabblad: verhalen

< vorige | alles | volgende >

verhaal (nr. 5343):

Tegels met Chris

Tussen de liefde en de leegte kwam Chris, ter navolging van Lisa, Sofie en Hilde, alweer zomaar, als uit het niets, op weg naar ergens of op zoek naar anderen en op blote voeten mijn leven binnen. Wie op blote voeten mijn leven binnen wandelt, is nooit van plan om lang te blijven. Dat weet ik uit ervaring. Doch ze hoeven niet te blijven. Eerder nog dan de aanwezigheid van Lisa of Sofie of Hilde heb ik nood aan de sporen die ze ieder voor zich hebben nagelaten – een hand- of voetafdruk in elke tegel van mijn weg - als geluk dat blijft en nooit verdwijnt zodat ze er zijn in mijn beleefwereld en ik hen meeneem, waar ook ik ga. Of om bedroefd te worden omwille van mijn leven waar voor geen van hen een bestemming ligt, maar toch stiekem te hopen dat ze ergens op me wachten. IJdele hoop, dat besef ik wel. Wachten zullen ze nooit. Ik zal hen nergens ontmoeten.
Ook Chris niet. Tussen de liefde en de leegte is ook haar wereld voortdurend in beweging, staat haar natuur nergens bij stil. Ze komt en gaat en laat als onlosmakelijk aan haar doen en laten verbonden overal haar sporen na: een momentopname dat als een foto op de tafel tussen de glazen ligt, een flard gesprek, een mening in de tijd gekrast, een luisterend oor, een paar woorden die ergens rondslingeren als vlugge krabbels op stukjes papier; hoe dan ook de ingrediënten waar ik wat kan mee doen, waarmee ik kan schetsen en boetseren, waarmee ik mijn hoofd en mijn hart kan vullen en haar laat blijven wanneer ze anders beslist.
Ze hoeft er niet te zijn. Iets in mezelf heeft haar op mijn harde schijf opgeslagen en dat kan ik niet meer ongedaan maken, zelfs al zou ik het willen. Ergens in mijn wereld is haar beeltenis naar volmaaktheid gekneed en als verlengde ben ik begonnen met haar zinnen te bewerken naar een verhaal dat wellicht nooit af geraakt. Ik weiger mezelf als een dwaas te beschouwen want ik weet hoe bijzonder ze is.
- Vrienden moeten elkaar inspireren, voor wat dan ook, het beste uit elkaar halen, tot avontuur aanzetten, hoe klein ook - liet ze me in een laatste berichtje weten. Zo is dat.

Schrijver: Dirk De Wolf, 25-07-2014

zihuatanejuatgmail.com


Geplaatst in de categorie: vriendschap

Deze inzending is 88 keer bekeken

5/5 sterren met 2 stemmen.


Print   |   E-kaart   |  



Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

Naam:       E-mail:  

Bericht:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)









vragen  |   links  |   zoek  |   contact  |   disclaimer  |   inhoud  |   rijmwoordenboek  |   gedichten.nl