nederlands.nl
Gebruikersnaam of e-mail:  Wachtwoord:    Registreren
















Top-5 verhalen:

1.
2.
3.
4.
5.


Categorieën:

actualiteit (124)
adel (13)
afscheid (115)
algemeen (323)
bedankt (25)
biologie (12)
dieren (233)
discriminatie (38)
drank (49)
economie (22)
eenzaamheid (178)
emoties (166)
erotiek (68)
ex-liefde (63)
familie (107)
feest (38)
film (3)
filosofie (134)
fotografie (5)
geboorte (22)
geld (30)
geschiedenis (26)
geweld (44)
haiku (1)
heelal (39)
hobby (27)
humor (374)
huwelijk (41)
idool (42)
individu (59)
internet (28)
jaargetijden (51)
kerstmis (70)
kinderen (166)
koningshuis (21)
kunst (48)
landschap (15)
lichaam (38)
liefde (256)
literatuur (347)
maatschappij (144)
mannen (34)
milieu (12)
misdaad (114)
moederdag (11)
moraal (92)
muziek (39)
natuur (89)
oorlog (106)
ouderen (15)
ouders (35)
overig (128)
overlijden (73)
partner (55)
pesten (29)
planten (11)
politiek (50)
psychologie (106)
rampen (52)
reizen (129)
religie (140)
schilderkunst (20)
school (60)
sinterklaas (17)
sms (5)
songtekst (1)
spijt (26)
sport (80)
sterkte (2)
taal (40)
tijd (52)
toneel (10)
vaderdag (1)
vakantie (82)
valentijn (4)
verdriet (86)
verhuizen (12)
verjaardag (16)
verkeer (37)
voedsel (43)
vriendschap (81)
vrijheid (57)
vrouwen (86)
welzijn (49)
wereld (35)
werk (94)
wetenschap (18)
woede (60)
woonoord (82)
ziekte (147)


gedichten.nl


Garnier Projects





tabblad: verhalen

< vorige | alles | volgende >

verhaal (nr. 5613):

Blijheid van meningsuiting

Een redactielid van "De Rijdende Rechter" belde mij op met de vraag of ik nog een leuk conflict wist. Ze waren door de verkeerd geplaatste schuttingen en overhangende bomen heen. Geen ongewoon telefoontje, want Judge Judy belt mij met soortgelijke vragen wel eens 's nachts op. Die Amerikaanse tv-rechter denkt niet aan het tijdsverschil wanneer zij aan haar eerste ochtendsherry zit.

Die aandacht komt vanuit mijn op het internet beschreven onderwerpen. Ik schreef over randgevallen van morele criminaliteit, waarop je niet goed de vinger kunt leggen. Als gevolg daarvan krijg je gegarandeerd mensen met lange tenen en beschadigde ego's achter je aan. Zij schijnen zich dan in verzonnen personages te herkennen. Je zou denken, dat je maar beter niet de aandacht op jezelf moet vestigen door bij de schrijver stampij te maken. Het heeft te maken met een soort blinde geldingsdrang.

Zoals u weet, loopt er een aanklacht wegens smaad en laster tegen mij. Die aangeefster wil nota bene absoluut niet, dat er bekend wordt uit wat voor bizarre achtergrond ze voortkomt. In een openbare rechtszaak sta je echter wel in het volle licht van de schijnwerpers. Daarbovenop kreeg ik als bonus nog een tweede dreigement aan mijn broek van iemand "die de politie gaat waarschuwen".

Geval 1 komt uit de koker van het Openbaar Ministerie en een speciale taskforce van de Amsterdamse recherche. Een commerciële schrijver zou jaloers zijn met die aandacht; je verkoopcijfers vliegen omhoog! Er is op mij een team gezet van liefst drie rechercheurs. Daar kan je lacherig over doen, maar die enorme kostenpost is te rechtvaardigen: in onze hoofdstad komen moord, drugshandel en mishandelingen immers niet meer voor! Zo is er voldoende tijd om zondagsschrijvers, die onaangename stukken op het internet zetten, aan te pakken. Dat de aangeefster de vriendin van een rechercheur uit het onderzoeksteam is, is louter toeval. Zij voelt zich in haar kruis en eer aangetast en dan dient het justitiële apparaat wel te worden gemobiliseerd. Boze tongen beweren, dat de aangeefster een medewerkster is van het OM. Ach, in het zakenleven rijden we toch ook privé in de auto van de zaak.

Geval 2 betreft een aandoenlijk dreigement. Door haar simpele taalgebruik dacht ik te maken te hebben met een onnozel kind. Zij bleek een - nauwelijks bekwaam te noemen - meerderjarige vrouw te zijn. Potverdorie, die troela is nu natuurlijk opnieuw beledigd… Zulke intimiderende acties zijn erop gericht om iemand de mond te snoeren. Ironisch genoeg inspireren zij juist tot nieuwe tekst.

Zulke mensen doe je geen plezier met een vrijkaartje voor Youp van 't Hek, Ronald Goedemondt of Theo Maassen. Mij misschien ook niet, maar ik ga dan geen morrend commentaar op die cabaretiers leveren. Gewoon niet gaan en in mijn geval gewoon niet lezen. Mijn teksten zijn - vergeleken bij dat van die cabaretiers - slappe, voorgeweekte vuile was. Voor plaatsing op het internet sop ik ze ook nog eventjes in een emmertje wasverzachter. Teergevoelige lieden met lange tenen, die iets hebben te verbergen, tonen zich gemakkelijk gekwetst. Heel primair reageren met intimiderende acties is gewoon een strategie. Jonge hondjes piepen al voordat ze bij hun lurven worden gepakt. Het helpt wel om af te schrikken.

Terug naar de echte criminaliteit: er was op het tv-nieuws het bericht, dat grootschalig frauderen met bijstand in dit land vrij spel heeft. Sociale rechercheurs pakken hier en daar een kleine oplichter, waarbij aangetekend dat dit vaak mensen zijn die zich gewoon hebben vergist. Ik snap dat wel, want het zogenaamd gemakkelijke aangiftebiljet Inkomstenbelasting 2014 vulde ik een paar keer verkeerd in. Zo maakt iemand wel eens zonder slechte bedoelingen fouten. Het zijn juist de slimmerds (vast dezelfde personen die hun belastingbiljet fluitend invullen), die met succes omvangrijke bijstand lospeuteren. Fictieve behoeftige drielingen, een verbazingwekkend groot aantal zorgbehoevende invalide grootouders… ziedaar de ingrediënten om klakkeloos bijstand te krijgen. Niettemin laat Justitie die gevallen met rust. U raadt het al: te arbeidsintensief en dus te duur.

Zondaars, die uit de justitiële boot vallen en de dans ontspringen, pik ik er graag uit. Joost van den Vondel deed zoiets al in de 17e eeuw: waar wetboeken tekort schoten, stak hij de draak met misstanden, bij voorkeur met een hekeldicht. Ik kan niet dichten, dus beperk ik mij tot hekelen en de draak steken. Daarvoor heb ik wel een prijs betaald…

Daartegenover staat een lusthof van schrijfonderwerpen, geboren uit intimidaties. De mij opgelegde censuur is een bron van inspiratie. Een van mijn trouwste volgers op internet belde mij onlangs op. Mijn Facebook-vriend Kim Jong-un (like him on Facebook and Twitter) schreeuwde nauwelijks verstaanbaar iets door de telefoon. Zo moet dat in zijn land; let maar eens op die ADHD Noord-Koreaanse nieuwslezeres wanneer ze het kijkerspubliek een blije mededeling doet. Zij heeft een aanstekelijke manier om een geslaagde atoombomproef te vermelden. Un ergert zich aan onze kritiek op hem en Noord-Korea. De aanklacht tegen mij van smaad en laster èn de mij opgelegde censuur spelen hem in de kaart. Zoals hij het zegt: "Hun moeten eerst naar zullie zelf kijken voordat ze mijn piepelen". Om authentiek te blijven citeerde ik hem zonet eventjes letterlijk, anders denkt u dat ik dat telefoongesprek uit mijn duim zuig. En zoals u weet ben ik bloedserieus (anders krijg je geen dreigementen aan je adres).

De gang van zaken in Noord-Korea kan ons niet aanstaan, maar de grote leider daar heeft gelijk: er is in zijn land nog nooit iemand opgepakt voor het insturen van een hekeltekst op een schrijverssite. En nou niet afdwalen en zeuren over strafkampen, executies of dat niemand durft te schrijven. Dat leidt af van het blote feit, dat mijn recht op vrije meningsuiting eventjes werd ingetrokken. Over de telefoon, want dat is kostenbesparend. Zo heb je als politiebeambte geen rechters meer nodig. Het gaat leuk worden in dit land…

schrijver

Schrijver: harrem, 01-05-2015



balBiografie van deze schrijver





Geplaatst in de categorie: moraal


Terug naar zoekresultaten

Deze inzending is 133 keer bekeken

4/5 sterren met 5 stemmen.


Print   |   E-kaart   |  







Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

Naam:       E-mail:  

Bericht:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)









vragen  |   links  |   zoek  |   contact  |   disclaimer  |   inhoud  |   rijmwoordenboek  |   gedichten.nl