nederlands.nl
Gebruikersnaam of e-mail:  Wachtwoord:    Registreren
















Top-5 verhalen:

1.
2.
3.
4.
5.


Categorieën:

actualiteit (124)
adel (13)
afscheid (115)
algemeen (323)
bedankt (25)
biologie (12)
dieren (233)
discriminatie (38)
drank (49)
economie (22)
eenzaamheid (178)
emoties (166)
erotiek (68)
ex-liefde (63)
familie (107)
feest (38)
film (3)
filosofie (134)
fotografie (5)
geboorte (22)
geld (30)
geschiedenis (26)
geweld (44)
haiku (1)
heelal (39)
hobby (27)
humor (374)
huwelijk (41)
idool (42)
individu (59)
internet (28)
jaargetijden (51)
kerstmis (71)
kinderen (166)
koningshuis (21)
kunst (48)
landschap (15)
lichaam (38)
liefde (256)
literatuur (347)
maatschappij (144)
mannen (34)
milieu (12)
misdaad (114)
moederdag (11)
moraal (92)
muziek (39)
natuur (89)
oorlog (106)
ouderen (15)
ouders (35)
overig (128)
overlijden (73)
partner (55)
pesten (29)
planten (11)
politiek (50)
psychologie (106)
rampen (52)
reizen (129)
religie (140)
schilderkunst (20)
school (60)
sinterklaas (17)
sms (5)
songtekst (1)
spijt (26)
sport (80)
sterkte (2)
taal (40)
tijd (52)
toneel (10)
vaderdag (1)
vakantie (82)
valentijn (4)
verdriet (86)
verhuizen (12)
verjaardag (16)
verkeer (37)
voedsel (43)
vriendschap (81)
vrijheid (57)
vrouwen (86)
welzijn (49)
wereld (35)
werk (94)
wetenschap (18)
woede (60)
woonoord (82)
ziekte (147)


gedichten.nl


Garnier Projects





tabblad: verhalen

< vorige | alles | volgende >

verhaal (nr. 5651):

Klatsj!

Wrang en tegelijk kenmerkend voor de publieke smaak is het, dat omroep LLiNK ter ziele is gegaan. Dat was een omroep, die het hogere nastreefde.

Zij hadden echter een (reis)programma, dat dat doel niet helemaal bereikte. Een jongensachtige juffrouw banjerde bij iedere aflevering door het beeld bij historische monumenten. Laten we haar Fleurtje noemen.

Fleurtje zagen we in haar eentje op de meest bizarre plekken. Dat er (buiten beeld) gelukkig een meerkoppig camerateam bij was, was een geruststellende gedachte. Zij sprak bebaarde en in ruime todden gehulde Osama ben Laden-lookalikes in het Dungels aan. U kent dat aparte Engels, waarin onze premier en een paar voetbalcoaches uitblinken.

Wat ik van LLiNK's leerzame programma's heb opgestoken is dat de Oude Chinezen kennelijk Engels spraken. Fleurtje bewees dat in Beijing, toen ze over dat beroemde "Plein van de Hemelse Vrede" liep. Wil je het Nederlandse publiek de authentiekere naam noemen, dan zeg je "Tiananmen Plein". Hardnekkig had Fleurtje het over "Square of Heavenly Peace". Waarschijnlijk had ze bij de plaatselijke VVV een Engelstalige folder gevonden en uit haar hoofd geleerd.

Maar ze was consequent. Toen ze later schuifelde door de Oud-Perzische stad Esfahan, ooit woonplaats van de beroemde dichter Omar Khayyám, wees ze ons een antiek bouwwerk met de naam "Zuil van de duivel" aan. Die Nederlandse vertaling zegt genoeg, maar Fleurtje waardeerde de informatie op door dat ding "Pillar of the devil" te noemen. Zo lijkt ze lekker authentiek bezig te zijn. Citeren uit een Engelstalige brochure is echter niet zo authentiek als de Farsi (Perzische) originele namen noemen. Met een Nederlandse vertaling waren we beter geholpen en zouden we Fleurtje meer hebben gewaardeerd.

Mocht u deze schitterende stad in Iran eens willen bezichtigen, dan moet u die zuil zoeken op het Imam Ali-Square. Althans als we op Fleurtje afgaan. In een Nederlandstalige reisgidsje heet dat duidelijk Imam Ali-Plein. Toeristische feitjes uit Engelstalige folders door een omroepmedewerkster, die beduidend veel meer verdiende dan onze premier, kan geen kwaad. Maar enige zorgvuldigheid daarbij en betere voorbereiding zouden haar hebben gesierd. Juist omdat die omroep ernaar streefde het volk te verheffen. LLiNK is opgedoekt, mogelijk failliet gegaan. Niettemin vonden ze een salaris van € 200.000 voor het opdreunen van folders normaal.

LLiNK overtrof zichzelf in een reportage in Egypte. Fleurtje of een kloon van haar, ging op bezoek bij de Nederlandse Moeder Teresa. Die reportageploeg is daar naderhand meermalen teruggekomen, mede om haar goede werken te promoten. Vanuit Nederland werd deze dame financieel gesteund, mede via een website waarop haar menslievende daden stonden vermeld. Ik zal daar niets aan afdoen, maar haar hele entourage was een lusthof van inspiratie voor krankjorume verhalen. Ik herkende namelijk de in beeld gebrachte dame, deze replica van Moeder Teresa. Maar dan uit minder verheven omstandigheden. Een kritischer blik op die tv-programma's is dan op zijn plaats.

Wat deed ze daar? Ik ga even voorbij aan rare gebeurtenissen rondom dat mens en beperk mij tot haar “core business”: de liefdadigheid.

Mevrouw spande zich voor de camera in om in allerlei poses die Egyptische zandbak denkbeeldig te vullen met nog te bouwen onderkomens. Zij tekende in de lucht plaatsen, waar dubbelgehandicapte kinderen zouden worden verzorgd en onderricht. Die onderneming moest zichzelf voorzien van voedsel, waarvoor aanwijzingen waren te vinden in levend gedierte dat daar rondkrabbelde. De bonenstokken niet te vergeten. Mevrouw draaide deze onderneming met een - circa 20 jaar jongere - Egyptenaar. Die had zich het lot aangetrokken van dubbelgehandicapte kinderen. Ondanks dat de Koran predikt over goede daden worden dergelijke kinderen daar vaak genadeloos aan hun lot overgelaten. Toen hij in Nederland stage liep, leerde hij onze mevrouw kennen. Voor de camera onthulde Moeder Teresa 2.0 - altijd met die eeuwige peuk tussen haar lippen - dat zij was gevallen voor zijn mooie ogen. Dus fluks getrouwd.

Oh ja, had ik al verteld, dat Moeder Teresa 2.0 eigenlijk Peg heet? Het kan zijn, dat ik haar wel eens eerder heb genoemd; soms ben ik een beetje vergeetachtig. De aap, die uit Peg's mouw kruipt, bewaar ik voor later.

Terug naar die reportage. Om het hoogstaande doel te illustreren werd een spastisch jongetje van een jaar of acht erbij gehaald. Vertederd duidde Peg hem aan met Abdul, haar grote Abdul, een dappere jongen, die zij nu een nieuw leven kon bieden. Hij was spastisch en geestelijk was er ook nogal wat ruimte niet in gebruik. Door zijn eigen familie was hij uitgespuugd en op straat gezet. Goed besteed geld voor wie een nobel doel zoekt.

Terwijl ik (samen met de mijnen) die tv-reportage bekeek, vroegen wij ons allemaal af of ze dat kwetsbare joch niet beter aan zijn hand kon vasthouden. Achter onze mevrouw/Moeder Teresa 2.0/Peg reden namelijk zware vrachtwagens af en aan, want het project was in een actieve bouwfase. Mijn kinderen sloegen de hand voor de mond, telkens als er weer zo'n truck rakelings langs dat kind denderde.

"Mens, zit niet zo te koketteren met de camera, maar pak dat jong toch eens vast", viel mijn eega woedend uit. Wij zaten nagelbijtend te wachten op een kar, die "klatsj!" dat jong zou pletten. Maar gelukkig gebeurde er niets ook al keek die mevrouw niet naar hem om, te druk met in de camera te staren.

Een week later keken we naar de aansluitende reportage. Onze heldin besprak de vorderingen, gehuld in de rook van haar zoveelste shaggy. "Helaas", zo fleemde ze poeslief in de camera "was Abdul, grote Abdul, haar dappere jongen, door een vrachtwagen doodgereden".

Toch "klatsj!"… Niemand van ons was helderziend; wij waren gewoon van Abdul gaan houden.

schrijver

Schrijver: harrem, 16-06-2015



balBiografie van deze schrijver





Geplaatst in de categorie: emoties


Terug naar zoekresultaten

Deze inzending is 112 keer bekeken

4/5 sterren met 4 stemmen.


Print   |   E-kaart   |  







Er zijn 2 reacties op deze inzending:

Naam:harrem
Datum:16-06-2015
Bericht:F. krijgt een tien met een griffel. Maar persoonlijk - als tv-kijker - let ik op de presentatie. Voor 2 ton verwacht je wel wat.

Ik denk dat ik haar ongeveer net zo hogelijk waardeer als jij Eva Jinek. Om je een idee te geven. Ook een topwijf trouwens.

Altijd een genoegen iets van je te lezen.



Naam:Joanan Rutgers
Datum:16-06-2015
Bericht:Een amusant verhaal over de door jou niet echt gewaardeerde Floortje Dessing (Heemstede, 1970). Nadat die linke omroep haar liet vallen, reisde ze gewoon door naar BNN, waar de kassa blijkbaar bomvol zit, want vanaf 2014 doet ze daar 'Floortje Naar Het Eind Van De Wereld', waarbij ze zelfs Noord-Korea bezocht en met een jeep door de meest onherbergzame streken reed. Misschien is ze communicatief wat minder begaafd, maar als reislustige vind ik haar best een topwijf.




Geef je reactie op deze inzending:

Naam:       E-mail:  

Bericht:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)









vragen  |   links  |   zoek  |   contact  |   disclaimer  |   inhoud  |   rijmwoordenboek  |   gedichten.nl