nederlands.nl
Gebruikersnaam of e-mail:  Wachtwoord:    Registreren
















Top-5 verhalen:

1.
2.
3.
4.
5.


Categorieën:

actualiteit (124)
adel (13)
afscheid (115)
algemeen (323)
bedankt (25)
biologie (12)
dieren (233)
discriminatie (38)
drank (49)
economie (22)
eenzaamheid (178)
emoties (166)
erotiek (68)
ex-liefde (63)
familie (107)
feest (38)
film (3)
filosofie (134)
fotografie (5)
geboorte (22)
geld (30)
geschiedenis (26)
geweld (44)
haiku (1)
heelal (39)
hobby (27)
humor (374)
huwelijk (41)
idool (42)
individu (59)
internet (28)
jaargetijden (51)
kerstmis (70)
kinderen (166)
koningshuis (21)
kunst (48)
landschap (15)
lichaam (38)
liefde (256)
literatuur (347)
maatschappij (144)
mannen (34)
milieu (12)
misdaad (114)
moederdag (11)
moraal (92)
muziek (39)
natuur (89)
oorlog (106)
ouderen (15)
ouders (35)
overig (128)
overlijden (73)
partner (55)
pesten (29)
planten (11)
politiek (50)
psychologie (106)
rampen (52)
reizen (129)
religie (140)
schilderkunst (20)
school (60)
sinterklaas (17)
sms (5)
songtekst (1)
spijt (26)
sport (80)
sterkte (2)
taal (40)
tijd (52)
toneel (10)
vaderdag (1)
vakantie (82)
valentijn (4)
verdriet (86)
verhuizen (12)
verjaardag (16)
verkeer (37)
voedsel (43)
vriendschap (81)
vrijheid (57)
vrouwen (86)
welzijn (49)
wereld (35)
werk (94)
wetenschap (18)
woede (60)
woonoord (82)
ziekte (147)


gedichten.nl


Garnier Projects





tabblad: verhalen

< vorige | alles | volgende >

verhaal (nr. 6197):

De handkus

Het was lange tijd geleden dat de vrouw de stad bezocht had waar ze zich vele jaren veilig had verschuild. Een schuilplek die wel een aantal jaren nodig had gehad om als thuis te gaan voelen. Maar toen dat eenmaal gelukt was, dacht ze dat ze ook wel in die andere stad kon aarden, die niet zo ver van de veilige stad af lag. Niets was minder waar. Haar hart bleef vele jaren bloeden van heimwee naar haar eerdere veilige plek.

Toen in de nieuwe stad haar leven volledig in puin was gevallen, kreeg ze het bericht dat een van de haar zo bekende winkels ging sluiten in de veilige stad, waar ze zoveel dierbare herinneringen had. Hoewel ze wist dat een bezoek aan haar geliefde stad haar diep zou raken, nam ze het dappere besluit om toch, door alle emoties heen, een laatste keer de winkel te bezoeken voordat deze zou sluiten.

Het was druk in de overdekte blauwgele rups die haar naar de veilige stad bracht. Onderweg kwam ze in contact met een lange man met halflange blonde haren. Hij had het uiterlijk van wat in films en strips een typische Noorman zou kunnen zijn. De man oogde bijzonder aantrekkelijk, en hij bleek ook een aangename gesprekspartner.

Al snel ontdekten de vrouw en de man hun gezamenlijke interesse voor polytheïsme. Het was een wonderlijke ervaring voor de vrouw om met een man te praten die, net als zij, in meerdere Godinnen en Goden geloofde. Zij kende in haar eigen omgeving geen mannen die de Godin eerden. Het geanimeerde gesprek werd nog even voortgezet toen zij op de plek van bestemming aankwamen.

Onvermijdelijk kwam het moment van afscheid, waarbij de vrouw de man een welgemeende warme hand toestak. Hij nam haar hand in de zijne, draaide deze een lichte kwartslag en kuste teder en respectvol de rug van haar hand, vlakbij de zilveren ring met de drie betekenisvolle edelstenen die zij aan haar ringvinger droeg.

De vrouw, wiens hart al jaren bloedde, voelde hoe de Godin in haar opnieuw ontwaakte. Niet eerder had zij meegemaakt dat een man haar op deze eerbiedvolle wijze de hand kuste. Zij wist dat hij dit deed om de Godin in haar te eren. Hij was een man die wist dat in iedere vrouw een Godin schuilt die het respect verdient dat hij haar nu betoonde. De vrouw was ontroerd. Geraakt. Ontwaakt.

Na het afscheid bezocht zij met een hoopvol gestemd hart de haar zo geliefde stad. In de haar vertrouwde winkel, waar ze veel te lang niet was geweest, kocht ze nog eenmaal een mooi kledingstuk, dat met de grote sluitingskorting voor haar dunne portemonnee betaalbaar was. Ze bezocht andere plekken met warme herinneringen en sloot de dag af met een nostalgisch avondmaal in de haar zo bekende taverne.

De blauwgele rups bracht haar terug naar de stad waar haar leven in puin lag. De stad die koud voelde. Maar in haar hart was die dag een warmte ontstaan die ze dankbaar mee naar huis nam. Een warmte met een belofte voor de toekomst.

Illustratie: Freya en haar appelboom aan het eind van de wereld, kunstwerk van Arthur Rackham

schrijver

Schrijver: Gabriëla Mommers, 15-10-2017

gabrielamommersatyahoo.com



balBiografie van deze schrijver





Geplaatst in de categorie: psychologie

Deze inzending is 58 keer bekeken

4/5 sterren met 4 stemmen.


Print   |   E-kaart   |  







Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

Naam:       E-mail:  

Bericht:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)









vragen  |   links  |   zoek  |   contact  |   disclaimer  |   inhoud  |   rijmwoordenboek  |   gedichten.nl