nederlands.nl
Gebruikersnaam of e-mail:  Wachtwoord:    Registreren
















Top-5 verhalen:

1.
2.
3.
4.
5.


Categorieën:

actualiteit (124)
adel (13)
afscheid (115)
algemeen (323)
bedankt (25)
biologie (12)
dieren (231)
discriminatie (38)
drank (48)
economie (22)
eenzaamheid (178)
emoties (166)
erotiek (68)
ex-liefde (63)
familie (107)
feest (38)
film (3)
filosofie (134)
fotografie (5)
geboorte (22)
geld (30)
geschiedenis (26)
geweld (44)
haiku (1)
heelal (38)
hobby (27)
humor (374)
huwelijk (41)
idool (41)
individu (59)
internet (28)
jaargetijden (51)
kerstmis (69)
kinderen (166)
koningshuis (21)
kunst (48)
landschap (15)
lichaam (38)
liefde (256)
literatuur (347)
maatschappij (144)
mannen (34)
milieu (12)
misdaad (114)
moederdag (11)
moraal (92)
muziek (39)
natuur (88)
oorlog (106)
ouderen (15)
ouders (35)
overig (128)
overlijden (73)
partner (55)
pesten (29)
planten (11)
politiek (50)
psychologie (104)
rampen (52)
reizen (129)
religie (140)
schilderkunst (20)
school (60)
sinterklaas (17)
sms (5)
songtekst (1)
spijt (26)
sport (80)
sterkte (2)
taal (40)
tijd (52)
toneel (10)
vaderdag (1)
vakantie (82)
valentijn (4)
verdriet (86)
verhuizen (12)
verjaardag (16)
verkeer (37)
voedsel (43)
vriendschap (81)
vrijheid (57)
vrouwen (86)
welzijn (49)
wereld (35)
werk (94)
wetenschap (18)
woede (60)
woonoord (82)
ziekte (146)


gedichten.nl


Garnier Projects





tabblad: verhalen

< vorige | alles | volgende >

verhaal (nr. 6200):

Het ontwaken

De vrouw opende haar ogen. Haar keel voelde rauw en ze begon te hoesten. Iemand gaf haar een waterijsje. Citroenijs. Iemand zei haar naam en vertelde haar dat alles goed was gegaan. Ze was op de uitslaapkamer en mocht al snel weer naar haar kamer. Langzaam herinnerde de vrouw zich wie ze was. Waar ze was. Waarom ze daar was. Er was iets met haar gebeurd waar ze lange tijd tegenop had gezien. Waar ze geprobeerd had onderuit te komen. Maar er was geen ontkomen aan geweest. Ze had zich moeten overgeven aan een diepe slaap. Alsof ze honderd jaren geslapen had, werd ze langzaam wakker.

Een paar maanden later opende de vrouw opnieuw haar ogen. Ze lag in haar eigen bed en keek om zich heen. Waar was haar leven gebleven? Het werd tijd om op te ruimen. Ze opende doos voor doos en langzaam ontvouwde zich het drama dat zich de afgelopen tien jaren had afgespeeld. Voorwerpen en documenten waren getuigen geweest van een nachtmerrie die maar niet voorbij wilde gaan. Langzaam werd de vrouw wakker. Ze wilde haar leven terug. Langzaam begon ze op te ruimen. Een dikke grijze mist die jaren over haar heen had gehangen, werd steeds lichter. Van bijna zwart naar licht grijs. Het leven van de vrouw werd beetje bij beetje helder.

De vrouw opende haar ogen. Ze zat op een stoel en keek naar haar handen. Haar vingers friemelden aan een doorweekt zakdoekje dat vermorzeld in haar handen geklemd zat. Wezenloos keek ze de persoon tegenover zich aan. Een deurbel ging. Het was tijd om te gaan. Een nieuwe afspraak werd gemaakt. De vrouw stond op en probeerde vaste grond onder haar voeten te vinden. Voorzichtig liep ze de trap naar beneden. Met roodomrande, dik opgezwollen ogen stapte ze dapper de buitenwereld in. De pijn in haar buik bleef. Een lijfelijke herinnering die een heel leven onder een zwaar wollen deken van vergeten had gelegen. De vrouw was wakker. Klaarwakker.

Illustratie: The Persistence of Memory - Salvador Dali 1931

schrijver

Schrijver: Gabriëla Mommers, 19-10-2017

gabrielamommersatyahoo.com



balBiografie van deze schrijver





Geplaatst in de categorie: psychologie

Deze inzending is 133 keer bekeken

4/5 sterren met 5 stemmen.


Print   |   E-kaart   |  







Er zijn 2 reacties op deze inzending:

Naam:Annejan Kuperus
Datum:19-11-2017
Bericht:Wat een prachtig en aangenaam te lezen verhaal, zeker in combinatie met Salvador Dali zijn Persistence of Memory. Het onderwerp vraagt ten allen tijde aandacht, hoewel dit helaas, in veel gevallen althans, niet altíjd betrouwbaar is...! Mooi onder woorden gebracht!!



Naam:Joanan Rutgers
Datum:22-10-2017
Bericht:Dit doet me denken aan het werk van Hubert Lampo, dus aan het magisch-realisme. Ik heb nog een ansichtkaart van Hubert in mijn bezit, waarin hij mij bedankte voor mijn lof. Ik zie trauma en traumaverwerking, maar nog steeds een hoogst beangstigende realiteit. Wellicht is het leven als somnambule toch een betere optie. Veel mensen zijn immers beter af als nachtdieren, wat ze in de kern dan ook zijn. Of denk aan de droomtijd van de Aboriginals. Of Indian Time. Bovendien hebben idealistische dromers de wereld vaak kleurrijk verrijkt. Keep hiding away.




Geef je reactie op deze inzending:

Naam:       E-mail:  

Bericht:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)









vragen  |   links  |   zoek  |   contact  |   disclaimer  |   inhoud  |   rijmwoordenboek  |   gedichten.nl