nederlands.nl
Gebruikersnaam of e-mail:  Wachtwoord:    Registreren
















Top-5 verhalen:

1.
2.
3.
4.
5.


Categorieën:

actualiteit (124)
adel (13)
afscheid (115)
algemeen (323)
bedankt (25)
biologie (12)
dieren (231)
discriminatie (38)
drank (48)
economie (22)
eenzaamheid (178)
emoties (167)
erotiek (68)
ex-liefde (63)
familie (107)
feest (38)
film (3)
filosofie (134)
fotografie (5)
geboorte (22)
geld (30)
geschiedenis (26)
geweld (44)
haiku (1)
heelal (38)
hobby (27)
humor (374)
huwelijk (41)
idool (41)
individu (59)
internet (28)
jaargetijden (51)
kerstmis (69)
kinderen (166)
koningshuis (21)
kunst (53)
landschap (15)
lichaam (38)
liefde (256)
literatuur (348)
maatschappij (144)
mannen (34)
milieu (12)
misdaad (114)
moederdag (11)
moraal (92)
muziek (39)
natuur (88)
oorlog (106)
ouderen (15)
ouders (35)
overig (128)
overlijden (73)
partner (55)
pesten (29)
planten (11)
politiek (50)
psychologie (104)
rampen (52)
reizen (144)
religie (140)
schilderkunst (20)
school (60)
sinterklaas (17)
sms (5)
songtekst (1)
spijt (26)
sport (80)
sterkte (2)
taal (40)
tijd (52)
toneel (10)
vaderdag (1)
vakantie (82)
valentijn (4)
verdriet (86)
verhuizen (12)
verjaardag (16)
verkeer (37)
voedsel (43)
vriendschap (81)
vrijheid (57)
vrouwen (86)
welzijn (49)
wereld (37)
werk (94)
wetenschap (18)
woede (60)
woonoord (82)
ziekte (146)


gedichten.nl


Garnier Projects





tabblad: verhalen

< vorige | alles | volgende >

verhaal (nr. 52):

Twee personen

TOM

Dit verhaal is louter ontsproten aan de fantasie van de
schrijver, enige gelijkenis met bestaande personen uit de werkelijkheid is dan ook louter toevallig.



De zon had zich reeds lang bij de macht van de nacht
neergelegd, en was vertrokken naar de andere kant van de
wereld. De nacht had nu alle kracht en macht die hij in zich
had ontplooid. Op de punten waar de macht en de kracht botsten
waren kleine lichtjes van verlangen te zien, het leken er
ontelbare in de zwarte mantel van de nacht...

Het is dan ook in deze periode dat we de rauwe klanken opvangen
in de oorverdovende stilte, het leek meer op de oerkreten van
een man die zoekt achter zijn vrouw, dan dat het leek op een
lied over de liefde...

Hier vinden we hem dan, voor de rurale pub, zijn haren spelen
in de wind, z'n ogen zien de harde werkelijkheid niet. Zijn
ogen staren, verward komt hij weer bij ons, even leek hij
iemand anders te zijn... Doch het is hij die sultan wordt
genoemd, de immer vrolijke, de opgewekte.. Een glimlach
verplaatst zijn lippen, hij ziet het goudgele gerstenat voor
zijn neus verschijnen, hem aangeboden door een plaatselijke
jongeman, ook wel bekend als bolleken. Deze jongeman was
volkomen in beslag genomen door voetbal en gerstenat, doch hij
straalde iets vertrouwd uit. Alsof hij hem reeds eeuwig kende,
plaatste hij zich naast bolleken en begon een zacht gesprek
over voetbal, dat even later echter uitmonde in een hevig
discussie wie nu 5 jaar geleden de Champions League had
gewonnen. Ze kwamen er niet uit, waardoor natuurlijk een
weddenschap niet te vermijden was. Bolleken was immers altijd
belust op gratis gerstenat...

Doch er zit meer achter deze ogenschijnlijk verwarde
individuen. Het verhaal van de vergeefse liefde...


JORIS

Het werd alweer nacht en de ziel van de genaamde s werd opnieuw
onrustig, alsof ingegeven door een hogere macht ging hij op pad,
het pad waar hij ooit de Poort met de antwoorden zou aantreffen.
Slechts enkelen hebben de Poort ooit bereikt, doch geen hebben
ze overleefd. Het pad daarentegen hebben velen bewandeld, doch
velen hebben opgegeven en teruggekeerd van waar ze kwamen. Ook
dit gevoel beklemde de genaamde s. waarom ook? Zou hij zich
beter voelen indien hij ook maar enkele sleutels van de pijn zou
kunnen bemachtigen daarginds? Wat ben je tenslotte met sleutels,
als je zelfs het slot niet meer vindt, de plaats of tijd waar
het allemaal begon. Want het geheugen verdoezelt. Het geheugen
liegt en bedriegt. Het zal je,als was het je beste vriend zachte
woorden influisteren, die simultaan zullen veranderen in het
scherpst geslepen zwaard, op een onbewaakt moment in je rug
ingeplant worden.
In de nacht kan je veel ontlopen, doch niet alles, ook de nacht
heeft zijn krijgers. Ook de nacht heeft zijn valstrikken.

De Poort kan men handig bereiken, er is slechts één offer voor
nodig.


TOM

De mantel van de nacht woog zwaar op de genaamde s, het is op dit
moment dat dan ook de hardste krijgers van de nacht ontwaken.
Zoals gewoonlijk verzamelden ze in de burcht van de
onverschilligheid. Ze hadden echter slechts één onuitputtelijke
kracht, zorgvuldig bewaard achter doolhoven en gietijzeren
tralies... Doch de krijgers werden er steeds door beïnvloed,
slechts enkelen waren ingewijd in deze speciale kracht...Het ging
hier over de bedrieglijkste kracht van allen, de kracht van het
WOORD. In de ogen van de zielige materialisten waren de krijgers
van de nacht het pure kwaad, doch voor de krijgers bestond er
geen waarheid, er bestond geen goed of kwaad. DE WAARHEID kon je
alleen bereiken door het spel van het woord te spelen. Het deed er niet toe of je won of verloor, je moest echter wel spelen...
Door hun spel verhinderden de krijgers van de nacht echter vele
stervelingen De Poort te bereiken. Was het echter noodzakelijk
deze mysterieuse Poort te bereiken... Welk duivels tovermiddel
kon de Poort in je blikveld werpen ??? Hiervoor moest ten rade
worden gegaan bij hij die alles en niets was, hij die wist en
bezat en tegelijk verachtte en bespotte. Ja hij was het, diegene
die vele namen heeft, sommigen noemen hem belzebup, anderen geven
hem de mytische naam Theodoor, doch zijn gewone naam was
liefdesgoeroe..Het was een pretentieuze naam, hem gegeven door
zijn te grote ego. Doch bespiegelingen over de persoonlijkheid
van de liefdesgoeroe doen hier niet terzake, hij wou niet gevat
worden in een persoonlijkheid, hij wou niet in een bepaald vakje
gestopt worden. Het enige wat hij deed was een ander beeld
aanreiken, een andere visie... Doch nooit gaf hij zijn oordeel
over goed of kwaad. Hierin stemde hij overeen met de krijgers van
de nacht...


JORIS

Slechts enkelen zijn ooit in de mogelijkheid gesteld geweest om de
mythische Theodoor, liefdesgoeroe van beroep, te ontmoeten. Het is
geen keuze, het is een weg die je inslaat zonder te weten dat waar
hij naar toe leidt. De liefdesgoeroe kent geen genade, kent geen
medelijden. Zij die zijn toorn opwekken gaan roemloos ten onder.
De genaamde heerst en verdeelt. De man treft geen schuld. Hij is
enkel een zoeker. Een rusteloze ziel op zoek naar een waardige
tegenstander. Ook Hem heeft de pijl der liefde doorboord; ook Hij
is ooit ten gronde gericht, knielend voor het altaar van de steeds
sluimerende pijn gebracht. Maar hij vecht en laat niets zich nog
in de weg staan. Geen krijger der nacht zal hem klein krijgen.
Geen engel der dag zal hem vermurwen. Hij bewandelt ook het pad,
het zo befaamde pad. De hoop der stervelingen om de antwoorden te
vinden rust op hem. Eén man kent de genade van God om ongedeerd
terug te keren van de Poort. Eén man heeft de kracht. Velen zijn
Hem voorgegaan, maar het waren dwazen, naïevelingen die in de
schemering van de dood het antwoord niet vonden. Zij
gaven het offer, maar er is helaas meer voor nodig. Men moet eerst
het pad bewandeld hebben eer men wil oogsten. En dan nog..
Belzebub kent meerdere geheimen die Poortwachters nooit prijs
zouden geven, ware het niet dat één man hen een visie aanreikte,
waar zelfs zij het antwoord op schuldig moesten blijven. De man
nam hierbij een risico dat Hem het leven zou kunnen gekost hebben.
Maar dit bracht hem tot de status die Hem tot op heden nog steeds
waardig is; liefdesgoeroe.

'Vragen zijn dikwijls ook de antwoorden' is een visie..



TOM


Doch Hij die de visie had, hij die vocht en zag, kende toch iets
wat de mensen 'vriendschap' noemden. Hij wist echter niet wat dat
woord inhield, al te vaak was hij verward over de betekenis ervan.
Er is echter een werk van de liefdesgoeroe bekend, gericht aan
diegene die Hij als 'vriend' beschouwde....

' Epos voor sultan ' of ' Tussen twee dagen '

Het hevig ontvlammen
van de grote hemelbomen

Is het de razende gek
die zich klaarmaakt voor de nacht
of die vurige liefde
die doorklinkt in de stem ?

Het is slechts de tijd
in de avondschemering.

Het is de nacht der sterren

Het regent pijpestelen

Een speelse gordel
bedekt het geheel
Enkele brede, golvende waterstralen
vormen tempels en zeeën

Men kan het zich moeilijk
voor de geest halen

Die volmaakte welving
vormt het oneindige decor
van deze reis door de wind

Ik vrees slechts de stilte
die openbarst op de waterstraal
en ik schrijf langzaam
de woorden van mijn verbeelding

Alles is simpel
Ongewoon
zo zuiver en veel te mooi
Je ontdekt een band
tussen onbekenden
Teveel woorden komen op me af
die me iets willen zeggen, maar wat ?



Ik heb niet het recht
Ik glip tussen de stralen
van een dag die tevoorschijn komt
En de aarde doet pijn
aan mijn opkomende tranen

Mijn hoofd staat op barsten
en nochtans was de zon
er deze morgen niet bij

In mij flitst het licht
nu eens aan, dan weer uit

Het is de nacht die zachtjes ruist,
de ganse nacht door

Boomvormige zon
jij kwam deze morgen
moeizaam op en ik
schitterde door afwezigheid

Mijn geheugen laat me in de steek
Ik houd van je
Jij ontbreekt bij mijn
afwezigheid...




Hij had het geschreven in een periode waarin zijn pijn niet
sluimerend was geweest, maar brandend hard in zijn geest. Misschien
kon hij de genaamde s. hiermee enige 'vriendschap' betuigen,
hoewel, Hij was er niet zeker van...

Schrijver: Joris&Tom
Inzender: Tom, 07-12-2001

liefdesgoeroeathotmail.com


Geplaatst in de categorie: tijd

Deze inzending is 2003 keer bekeken

0/5 sterren met 13 stemmen.


Print   |   E-kaart   |  



Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

Naam:       E-mail:  

Bericht:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)









vragen  |   links  |   zoek  |   contact  |   disclaimer  |   inhoud  |   rijmwoordenboek  |   gedichten.nl