nederlands.nl
Gebruikersnaam of e-mail:  Wachtwoord:    Registreren
















Top-5 verhalen:

1.
2.
3.
4.
5.


Categorieën:

actualiteit (124)
adel (13)
afscheid (115)
algemeen (323)
bedankt (25)
biologie (12)
dieren (231)
discriminatie (38)
drank (48)
economie (22)
eenzaamheid (178)
emoties (166)
erotiek (68)
ex-liefde (63)
familie (107)
feest (38)
film (3)
filosofie (134)
fotografie (5)
geboorte (22)
geld (30)
geschiedenis (26)
geweld (44)
haiku (1)
heelal (38)
hobby (27)
humor (374)
huwelijk (41)
idool (41)
individu (59)
internet (28)
jaargetijden (51)
kerstmis (70)
kinderen (166)
koningshuis (21)
kunst (48)
landschap (15)
lichaam (38)
liefde (256)
literatuur (347)
maatschappij (144)
mannen (34)
milieu (12)
misdaad (114)
moederdag (11)
moraal (92)
muziek (39)
natuur (88)
oorlog (106)
ouderen (15)
ouders (35)
overig (128)
overlijden (73)
partner (55)
pesten (29)
planten (11)
politiek (50)
psychologie (104)
rampen (52)
reizen (129)
religie (140)
schilderkunst (20)
school (60)
sinterklaas (17)
sms (5)
songtekst (1)
spijt (26)
sport (80)
sterkte (2)
taal (40)
tijd (52)
toneel (10)
vaderdag (1)
vakantie (82)
valentijn (4)
verdriet (86)
verhuizen (12)
verjaardag (16)
verkeer (37)
voedsel (43)
vriendschap (81)
vrijheid (57)
vrouwen (86)
welzijn (49)
wereld (35)
werk (94)
wetenschap (18)
woede (60)
woonoord (82)
ziekte (147)


gedichten.nl


Garnier Projects





tabblad: verhalen

< vorige | alles | volgende >

verhaal (nr. 239):

De gekwetste beul

Zij nipte van de kraag op het abdijbier.
Haar lila bloes lag open, onthulde roomblank vel en de aanzet van een boezem.
Iedereen kon de tepels raden, die het katoen doorboorden.
Het lillend vlees om haar bekken gulpte over de riem.
De late ploeg bij de verffabriek was een half uur uitgelopen.
"Vier paletten vandaag, verdomme".
Ze lispelde rauw.
Ze zou nog drie glazen van het amberen vocht binnenklokken.
Haar vierde man had de nacht bij een koerier.
Hij leverde harde dozen en schoof omslagen in een gepantserde kluis.
Haar late vlucht in de kroeg ontglipte hem.
Ze fezelde tegen de bedeesde student.
"Mijn man slaapt en zuipt als een Deen. Hij eet lange worsten. Vrijen kan hij niet.
Waarschijnlijk heeft hij een loden eikel."
De student merkte een veeg chocolade op, een spoor van de verslonden toffees.
Ze krijste de bestelling naar de beheerste kelner met de matrozentrui.
Hij woelde in zijn bakkebaarden, knielde voor de gerijde flesjes in de koelvakken.
Stamgasten noemden hem de "elastiek", omdat hij snelle gewrichten had.
Hij dwong eerbied af met hooghartige knikjes. Er stuiterde een kroonkurk tegen het zinken vergiet, waar de tap droop in lichte vlokken.
De kroeg was zwanger van schelle lachsalvo's en bastonen die in het middenrif dreunen.
De klapdeuren weken uiteen, een rijzige vent verscheen.
Hij stond met gespreide benen op de planken.
De verdoofde student dramde onverstoorbaar verder. Hij zei:
"Eigenlijk ben ik een verzamelaar van religieuze kunst.
Al drie maanden sloof ik me uit om de Rechtvaardige Rechters te vinden.
Ik heb alle hoeken van de kathedraal gezien."
De vrouw pikte hierop in.
"Mijn man snort 's nachts rond. Hij verzamelt modellen. Hij knipt elke week de Paris Match aan flarden."

De reus grijnsde, omklemde de steel van een bijl en naderde.
De stilte viel in een schemerige ruimte. De verbaasde open monden.
Bedompte lucht dreef naar een open raam.
Alleen de kelner bleef blind ritselen. Hij schikte koude flesjes in zijn klauw, gehurkt.
De vrouw keerde zich om. Haar vette rug rekte de bloes die in andere plooien viel.
"Ik heb zelfs de krochten uitgekamd, naar valse wanden gezocht" zei de student nog, vervoerd door zijn eigen verhaal.
Het glitterend snijvlak hing boven haar schedel, kreunend opgetild door de reus.
Hij had een koud gelaat, een kwaad oog, een liploze mond.
Ze keek naar de dood, door de lenzen van een vlieg. Vertraagde schokkende beelden.
De bijl trilde door de razernij, samengebald in een spier.
De aders in zijn hals zwollen. Een tel later houwde de bijl.
Adrenaline gutste door haar beneveld lichaam. Ze liet zich van de kruk vallen en plofte dof neer en scheurde haar wenkbrauw. Het staal sloeg in. Het massieve eikehouten vlak versplinterde.

Schrijver: Wimper, 18-12-2002

wimvandeleeneathotmail.com


Geplaatst in de categorie: geweld

Deze inzending is 2280 keer bekeken

0/5 sterren met 46 stemmen.


Print   |   E-kaart   |  



Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

Naam:       E-mail:  

Bericht:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)









vragen  |   links  |   zoek  |   contact  |   disclaimer  |   inhoud  |   rijmwoordenboek  |   gedichten.nl