nederlands.nl
Gebruikersnaam of e-mail:  Wachtwoord:    Registreren
















Top-5 verhalen:

1.
2.
3.
4.
5.


Categorieën:

actualiteit (124)
adel (13)
afscheid (115)
algemeen (323)
bedankt (25)
biologie (12)
dieren (231)
discriminatie (38)
drank (48)
economie (22)
eenzaamheid (178)
emoties (166)
erotiek (68)
ex-liefde (63)
familie (107)
feest (38)
film (3)
filosofie (134)
fotografie (5)
geboorte (22)
geld (30)
geschiedenis (26)
geweld (44)
haiku (1)
heelal (38)
hobby (27)
humor (374)
huwelijk (41)
idool (41)
individu (59)
internet (28)
jaargetijden (51)
kerstmis (70)
kinderen (166)
koningshuis (21)
kunst (48)
landschap (15)
lichaam (38)
liefde (256)
literatuur (347)
maatschappij (144)
mannen (34)
milieu (12)
misdaad (114)
moederdag (11)
moraal (92)
muziek (39)
natuur (88)
oorlog (106)
ouderen (15)
ouders (35)
overig (128)
overlijden (73)
partner (55)
pesten (29)
planten (11)
politiek (50)
psychologie (104)
rampen (52)
reizen (129)
religie (140)
schilderkunst (20)
school (60)
sinterklaas (17)
sms (5)
songtekst (1)
spijt (26)
sport (80)
sterkte (2)
taal (40)
tijd (52)
toneel (10)
vaderdag (1)
vakantie (82)
valentijn (4)
verdriet (86)
verhuizen (12)
verjaardag (16)
verkeer (37)
voedsel (43)
vriendschap (81)
vrijheid (57)
vrouwen (86)
welzijn (49)
wereld (35)
werk (94)
wetenschap (18)
woede (60)
woonoord (82)
ziekte (146)


gedichten.nl


Garnier Projects





tabblad: verhalen

< vorige | alles | volgende >

verhaal (nr. 838):

Lieve Berry, Fabian, Bjorn, Nicky en Daniel

Zondagochtend 17 oktober rond 12 uur.

Maarten was aan de telefoon.
Wij hoorden aldoor nee, nee, nee dat meen je niet!!!
Wij dachten: nee niet weer zoiets als wat er met Roy gebeurd is hè..
En ja hoor Maarten hangt op en vertelt dat Nicky en Bjorn Braun zijn verongelukt..
Wij zijn geschokt, kunnen geen woord meer uitbrengen, verbijsterd zijn wij.
Hoorden later dat Fabian en Berry ook in de auto zaten..
Nog later hoorden wij dat er nog een slachtoffer gevonden was: Daniël was dat..
Wie had dit ooit gedacht: 4 jongens 1 meisje zomaar beroofd van hun leven.
Even een avondje uit ... waarschijnlijk gezegd tegen hun ouders 'tot morgen'...
Maar helaas zal die morgen niet meer komen..

Mensen zijn die dag naar Almelo gegaan om de jongens en meisje die daar verongelukt zijn te herdenken...
En druk dat het was, hoorde ik, nogal logisch na zo'n tragisch ongeluk.
18 oktober 's avonds om 8 uur is er een stille tocht - 1000en mensen hebben meegelopen - helaas kon ik er niet zijn, maar in gedachten ben ik er..
Wij worden gek van verdriet hoe kan zoiets gebeuren...
Op vakantie was ik, maar door verdriet kon ik daar niet langer blijven: vakantie letterlijk in het water gevallen door dit tragische ongeval..
Ben nu thuis en blij toe ook want Robert is helemaal kapot, echt helemal kapot...
Het enige wat ik voel is verdriet; zoiets zal je je leven lang niet meer vergeten, nooit niet...
In Zeewolde zal ook alles anders worden, uitgaan zal anders worden zonder deze mensen...
Oooo lieverds, nooit zal ik jullie vergeten..
Jullie zijn voor altijd in mijn gedachten..
R.I.P gasten.. Hou van jullie..!

Dikke kus Marije!
(Marije van der Kort)

Schrijver: Marije, 06-12-2004

marije1986athotmail.com


Geplaatst in de categorie: verdriet

Deze inzending is 2428 keer bekeken

3/5 sterren met 19 stemmen.


Print   |   E-kaart   |  



Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

Naam:       E-mail:  

Bericht:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)









vragen  |   links  |   zoek  |   contact  |   disclaimer  |   inhoud  |   rijmwoordenboek  |   gedichten.nl