Alle inzendingen over kantoor

Ze noemden je "Willem" en je was de troost van de jonge jongens op je kantoor die je als een vader bijstond.…

U vraagt waarom ik het kantoor van Quote Dat blad dat met zijn jaarlijkse top honderd Sinds jaar en dag de media bedondert Met bijna twintig kogeltjes beschoot? We staan dan als Oranjes wel wat lager Maar ja, zei Bernhard, ik blijf toch een jager…

Het had een onderonsje moeten blijven, zijn mailtje aan de stoot van het kantoor Maar onmiskenbaar klonken bij het schrijven zijn hormonale ondertonen door De boodschap wilde ook al niet beklijven, vond in haar mooie oortjes geen gehoor Wat heet: ze las collega's hardop voor "...zou jij met mij de lunch willen bedrijven?"…

Steden vol verdwaalden Staan in de rij voor kantoor en sleur Zijn vergeten waar ‘t echt om gaat De tijd gaat te snel om stil te staan Men hoeft zich niet meer te verschuilen Voor de liefde; zij is overleden Zonder doel en zonder bezwaar Snellen wij zo de dood tegemoet…

Hij droomde, dat-ie sufte op kantoor. Slechts uiterst langzaam drong iets tot hem door. Papieren vielen, die hij op moest rapen. Pas na een lange tijd ontstond er klaarheid. Toen hij ontwaakte, bleek z'n droom bewaarheid.…

Onze kroegen en grote-stad-straten, onze kantoren en gemeubileerde kamers, onze stations en fabrieken leken ons zonder hoop op te sluiten. Toen kwam de film en heeft deze kerkerwereld met het dynamiet van ééntiende seconde opgeblazen, opdat wij in de wijdverspreide restanten avontuurlijke reizen ondernemen.…

van Gaasperplas naar Weesperplein vloeit inkt dan berg ik mijn pen stroom met de massa de roltrap op steek de Amstel over en loop naar kantoor op die plek stroomt bruine vloeistof in een beker ik richt mij op een scherm licht valt over mijn gezicht met de kussens van mijn vingers stort ik woorden in emmers werkwoorden en persoonlijke…

hij vult het kantoor met atmosfeer herhaalt de lucht en het belang van terugkomende muis klikken verdedigt het luchtruim met kunst rekenen en voorgestelde fouten en vindt recht op langere tenen in verantwoordelijk zitvlees hij plaatst overal windschermen waarschijnlijk uit feitelijke misverstanden maakt hij zich groot belangrijk is echter…

een verlaten eiland Zoute zeewind prikt de smaakpapillen op de tong De voeten in het aanspoelende oceaanwater Languit liggend in het zonnewarme, gele zand Jagend en vissend om de voedselvoorraad aan te sterken Af en toe een Amazone voor de vleselijke lusten Het leven hier is primitief, maar toch een paradijs Waarom zit ik dan overdag op kantoor…

pas, omklemt het hoofd Zal dan weldra het waken stollen En heeft, tot slot, mijn ziel gekloofd Dan heeft de kim, de gewisse verte, De dood gezalfd met mijn geduld Wanneer mijn lust in ochtendmist, Als in een rouwgewaad gehuld, Afscheid neemt van vrije dagen En ik ook dan fortuin verloor Aan Charon die mij vervoert Dan per bus naar mijn kantoor…

Het gaat maanden goed, tot vorige maand een collega “ door haar rug gaat” en er iemand echt naar kantoor moet, dus zegt Susan dan ga ik wel en samen met een mannelijke collega zit ze op kantoor. Er is genoeg ruimte, ze zitten zo’n tien meter van elkaar af, dus veilig zat zou je denken!…

De secretaris moest wel een van de collega's geweest zijn op het kantoor van mijn vader, die mijn vader altijd "die jonge jongens" had genoemd en die hij onder zijn hoede had genomen. "Hij is twintig jaar geleden overleden, na een lijdensweg van elf maanden in een verpleeghuis" voegde ik aan mijn woorden toe.…

Zo lang, zo lang, zo lang geleden Dat je ze bijna niet meer ziet, de uitgesleten treden De tegels vóór barakken en kantoren Géén schoorsteen meer, géén ovenmuren Afgebroken, vervangen door gazon en perk.…

Ze werkt op een kantoor dat in renovaties doet. Ze heeft een tafel, een raam, een telefoon en een grote zwarte stoel. Ze zitde hele dag naast een thermoskan koffie en kijkt naar pizzeria Piccolini waar mannen met tuinslangen stoelen schoonspuiten. Af en toe haalt ze een kam door haar haar. Ze werd ziek en kon een paar dagen niet komen.…

Hij zoekt "om te denken" de stilte in 't kantoor; Slaapt; wordt wakker; zet een schuifraam open; En schrijft er vier vakaties* voor. --------------------------------------------------------------- gauwdief - listige dief sluiper - heimelijke indringer vacatie - rekening, vergoeding voor een gerechtelijke handeling…

Een grijs mantelpakje, een witte blouse met een opstaand geplooid kraagje, een dubbele parelketting en blond opgestoken haar. Verborgen hartstocht in haar koele stem. Een onzekere hapering in haar oogopslag. Dat is mevrouw Wendels, onze bazin. Haar modern ingerichte kantoorruimte met dat reuze grote houten bureau, waarop behalve een notebook niets…

Scholen, onderwijsinstellingen, wat voor bedrijven ook, zenden berichten naar alle schermen in huizen en kantoren. Wat komt het heerlijk snel en ongehinderd over! Hoe rap kan men daar ook antwoord op geven. Allerlei reacties zwermen naar de wachtende boodschappers. Mag er misschien een enkel nadeel overwogen worden?…

Als je Moe door 'n visite Jammer niet de deur uit mag; En je Pa niet naar kantoor moet Op een Beursvakantiedag. Juist op tijd geboren worden, Niet te vroeg en niet te laat, Net precies op je verjaardag, Anders spreekt de wereld kwaad. Refrein: Dat wensen wij ons allemaal, Dat is ons Hollands Ideaal.…

‘Ben je op kantoor?’ ‘Wie vraagt dat?’ ‘Lul niet Paco. Ik wil dat je me een dienst bewijst.’ ‘Geen probleem Jansen. Kom naar mijn kantoor.’ ‘Nee, dat lukt niet. Wat ik nodig heb is….’ ‘Ben je vanavond vrij Jansen? Ik heb een nieuw stekkie gevonden. Daar vind je ongelooflijk lekkere..’ ‘Ik ben getrouwd, Paco!!’ ‘Godver.. wanneer?’…

van één tot drie zijn de kantoren leeg de Commissie eet sushi of chinees en hoeft niet te klokken Als er hoog bezoek op komst is klinken er andere geluiden in de liften een Zweed spreekt zijn moedertaal en twee Finnen beginnen te kiften. maar zodra de heren weg zijn is de stilte opnieuw herrezen.…

Mooi kantoor heeft u. Zit er ook een zwembad bij?’ ‘Natuurlijk! Wat moet een mens tegenwoordig zonder zwembad.’ Dan lopen wij mijn kantoor binnen waar wij, bij hoge uitzondering mijn collega, Fröhlich al aantreffen. Meestal slaapt hij nog om deze tijd. Op andere tijden ook overigens. ‘Dag Fröhlich. Dit zijn Hannie en Jannie.…

Onze aard die in een jungle belandt De wolf die mij vergezelt Geeft me rust en vertrouwen Zonder hem raak ik bekneld Binnenshuis bij volle maan ben ik aan het rouwen Weer een dag vol kantoor geweld Zachtjes huilend in mezelf kan ik het leven verstouwen…

Ik moet nu toch echt naar kantoor en kijk nog even op de klok. Er is toch iets waar ik me aan stoor want door mijn lijf gaat een schok. Het is verdorie pas vier uur. ik had de wekker verkeerd ingesteld Ga weer naar bed, lichtelijk overstuur. Om zeven uur ben ik echt uitgeteld.…

Het verre, grote kantoor lag ver van haar bed, ver buiten haar bereik en waarneming. Alles zou zij voor de dochter over hebben, zelfs als deze zich zou begeven in schimmige, buitenissige, onduidelijke en voor de moeder ten dele onbegrijpelijke avonturen. Het begrip, de liefde en de mildheid van de moeder zouden ver reiken.…

Daar loop ik dan naar een of ander kantoor, ik wacht voor de lift. De liftdeur gaat open en daar sta je. Wat zou het leuk zijn als we een paar verdiepingen samen zouden doorbrengen. Eigenaardig genoeg verplaatst de lift zich zeer langzaam. Je staat er een beetje verlegen bij, pogend mijn blik te ontwijken.…

Die man daar in dat kleine kantoor is mijn opa, maar niet die ik heb gekend; vier was ik slechts toen ik hem verloor: hij was veel ouder dan de man op de prent. Het lijstje was nieuwer, de foto al zo oud, op de plank al die jaren als beeld vertrouwd, trok die foto zoveel maal mijn vluchtige blik.…

Jaren geleden, ik denk dat het ongeveer in 1985 was, werkte ik op een kantoor waar ik uitzicht had op de tuin van de buren. Op een mooie zomerdag zag ik de buurman de luier van de baby verschonen terwijl zijn vrouw er naast zat de krant te lezen.…

En dan ga je met de auto naar kantoor? Ja, jongen. En daar zit je dus de hele dag achter een bureau? Eh, ja jongen. En dan ga je met de auto naar huis? Ja, jongen. En dan ga je eten? Ja, jongen. En dan ga je tv kijken? Ja, jongen. Tot het tijd is om naar bed te gaan? Eh, ja jongen.…

Je was een kameraad en steunpilaar voor de jonge jongens op het kantoor die je protegeerde maar om je te pesten liet men je keer op keer zakken voor je examens. Je hebt voor mij gewerkt. Samen beluisterden we die muziek, die je zozeer liefhad. Je rust voor altijd op de velden aan de Karel Boddenweg.…

Hij vertelde dan klaaglijk over de collega's van kantoor: meneer Van K. en meneer Van E.…