Alle inzendingen over kwetsbare leven

Rode stengel geel gewaad een kwetsbaar leven in het zand door wat de mens daar laat belaagd ook door mijn hand laat het zijn blaadjes gaan wat ik hier pluk is wat hier staat een kruid met welke naam…

Naar men in de stad beweert dwarrelen daar vanaf grote hoogte met enige tussenpozen de kwetsbare lichamen van de zelfmoordenaars neer als sneeuwvlokken, als stof... Het kostbare maar zo kwetsbare leven, hen eens geschonken, heeft voor hen klaarblijkelijk al haar eens zo wonderlijke betovering, gloed en charmes verloren.…

De wrede, aanstormende BMW vernielde het nog zo jonge en kwetsbare leven.…

Omdat het leven zo kwetsbaar is, zo teer, zo wonderlijk en mooi, zijn wij ons dagelijks bewust van de eindigheid ervan. Toch is er iets wat oneindig is, en dat diep binnenin ons woont: een bloem, een lotus die zich opent Naarmate ons leven hier op aarde zich sluit.…

Deze twee zogenaamde reddende engelen bepaalden je kwetsbare leven en je gebruikte meer en meer alcohol en drugs. Je verkocht je waardevolle spullen om het uitzuigende tweespan van geld te voorzien. Olga Tschechowa wilde je graag pro deo behandelen, maar dat weigerde jij, omdat je jezelf als verloren beschouwde.…

kwetsbaar ben ik, en teer, vanbinnen. je ziet het niet aan me, maar ik lijd. vanbuiten lach ik als mensen om mij lachen. het doet me niks, zeg ik. maar vanbinnen, vanbinnen sterf ik van verdriet.…

Oh, toe kijk me niet in mijn ogen Kijk alsjeblieft langs me heen Ik kan het nu niet verdragen Ik ben immers niet van steen Kijk niet naar mijn kwetsbaarheid Mijn knagend gevoel van schuld Begraaf je gezicht maar in mijn haren Voor even in mijn mysterie gehuld Oh, toe hou je ogen nou gesloten Kijk me nu alsjeblieft niet aan Ik kan mijn…

Mijn masker van steen Onkwetsbaar voor iedereen Je ziet mijn gelaat Kijkt er niet doorheen Wat er achter schuil gaat Weet geen één Als mijn masker breekt Sla ik mijn handen voor mijn gezicht Beschermend Bang voor het daglicht Mijn masker Mijn masker van steen Huilend veeg ik nu je scherven bijeen!…

niet alleen de nacht schermt licht af van helder waarnemen waarin dromen mij soms ongevraagd meenemen naar diepe dalen van verwarring ook de dag kent momenten van onzichtbare schaduwen gevoed door gevoelens van verkrachte woorden zij overvallen soms mijn gemoed, zomaar, zonder te schuwen een muur met een zacht fundament is…

ga maar staan denk ik daar waar rozen mijn kwetsbaarheid ontwaren ik, die nog steeds ontvankelijkheid zoek en haar, al is het ondoenlijk, tracht te bewaren mijn woorden kennen geringe, sobere klanken deze bloemen vertellen zelf wel, in geuren en kleuren, van schenkende bladeren gekroond op goddelijke ranken…

Aan jou durf ik me bloot te geven Ook met kleren aan…

ik alleen nog maar kan leven in een moederschoot.…

Kwetsbaar dun als een kristallen glas niet laten vallen ik was niet daar om je te vangen breekbaar en broos niet bestand tegen een sfeer vijandig en boos inkeer keer op keer gevoel versus verstand je doel heeft de overhand je gevoel heeft je overmand mijn vingers strijken over het glas indien ik de juiste toon…

als ik zeg dat ik je mis vraag ik me af, wat er anders moet wanneer je vraagt wat er is zeg ik 'niks' komt wel goed het is de kwetsbaarheid tegen onzekerheid 'je kunt me vertrouwen meid, mij raak je heus niet kwijt' maar toch dat stil verlangen naar jouw rode koude wangen tegen de mijne...…

ik hou van jou, en dan de stilte lonkend naar respons zijn hart in zijn hand en zijn hand ver voor zich uitgestrekt…

Je kunt je beter kwetsbaar opstellen, dan telkens in de verdediging gaan.…

Het siert nu mijn dressoir en het symboliseert voor mij de kwetsbaarheid van mijn vroege jaren, de fundamentele kwetsbaarheid van alle mensen en de lieflijkheid van het kind dat mijn lichaam nooit heeft kunnen of mogen dragen en dat ik zozeer lief zou hebben gehad......…

Verraadt ons aller angst zich niet in wie het leven weerloos liet? De glasglans stemt de blazer mild. De kaarsvlam vormt de hand tot schild. De krokus wijst beton zijn grens. Hoe kostbaar is een kwetsbaar mens.…

Een traan drupt over mijn wang Ik proef de zilte smaak Nog altijd ben ik bang Dat ik mensen kwijtraak Durf me niet te geven Hecht me liever niet Die angst is nooit verdreven Sinds hij me achterliet Ik blijf liever op een afstand Laat niemand echt dichtbij Soms lijk ik zelfs wat arrogant Door de onzekerheid in mij!…

Een kus, een knuffel Het kan allemaal Je bent zó geliefd Eens iets anders dan normaal Je hart storten Een moment van waarheid Het is allemaal mogelijk Je kan echt alles kwijt Maar dan word je geroepen Het is nu voorbij Je moet er vandoor Je bent nu niet meer zo vrij In één klap Weer zo kwetsbaar als een kind Als je de uit-knop Van…

kleine jongen blonde haartjes plakkend van zweet handjes moegespeeld met kleine kuiltjes wimpers als gordijntjes over toegevallen oogjes straks weer kijken de wereld ontdekken elke dag een feest voor jou en voor mij…

Ik wentel mij in jouw schoot en proef helend leven in verbondenheid. Het is de bron, oase van schroom, mysterie, bevangenheid en wonder.…

Zo kwam jij op mij over, de sporen van jouw onbekwaamheid slordig en onhandig een puinhoop, maar jij was dat gewoon. Afhankelijk op het eerste oog, de hoogte verstelbaar in keukenblok koken, de wedstrijdrolstoel en de scootmobiel dat kleine meisje woedend naar de wereld. De pijn om alleen in bed vanwege gewrichten in ongerede, alles gedaan maar niets…

Getekend door het verleden -kwetsbaar- met een hele dunne schil. Je hebt zoveel te geven -voelbaar- je weet ook dat ik dat wil De bescherming van het pantser -schijnbaar- is niet goed genoeg tegen mij. Ik doorbreek het met mijn gevoelens -merkbaar- en dat maakt jou weer blij.…

Liefde maakt je kwetsbaar de pijn gaan dieper dan bij haat Maar daar kom je pas achter als de liefde je verlaat Als ik nu iets begin te voelen wat liefde zou kunnen zijn dan begin ik alvast te vluchten voor de naderende pijn Of ik ooit nog van iemand houden zal dat is nog maar de vraag In tegenstelling tot het breken geneest mijn hart…

De bomen in de schemer het zwartst en schrikbarend groot als de geesten van straks. In een vijver gaan eenden mopperend slapen. Er is niets te voelen na zonsondergang, afwezigheid. Niets te vermoeden, nacht is nooit weg. Bomen maken de dag, ze stralen met jong maar bezadigd lommer dat aan zijn voet kuilen graaft, schaduw kweekt voor later…

In het gewone leven betekent dat onaangename reacties op je handel en wandel mogelijk zijn. Echter, op schrijfsites tonen schrijvers zich vaak erg gevoelig. Begrippen als respect en waarde vliegen rap om de oren bij negatief commentaar. Terwijl juist schrijvers zich in het openbaar met bijdragen kwetsbaar opstellen.…

bruid te zijn van het leven zwanger van verlangen naar recht en gerechtigheid klein en kwetsbaar wordt het geboren in een ogenblik van mededogen gemeenschap ------------------------------------------------- uit "tot leven geroepen" gedichtenbundel uitgegeven in eigen beheer www.aukjewijmagedichten.nl…

De kwetsbaarheid werd mijn handelsmerk, mijn levenslot, de kwetsbaarheid waarmee ik in de couveuse de borsten van mijn moeder en de handen van mijn vader moest ontberen, strelingen, die mij ook tijdens mijn zwaar getormenteerde leven niet ten deel zouden vallen. Het decor was ontworpen in 1953, de scènes waren al bij voorbaat gecreëerd.…

het was te vroeg het was te klein het kind dat je droeg mocht er nog niet zijn We genieten het meest van wat spontaan wordt gegeven dat geldt voor een feest maar ook voor het leven Zo kwetsbaar kun je zijn gà voor het leven ook al brengt het je pijn je hebt veel te geven!…