Inloggen

Alle inzendingen over verdri

12 resultaten.
Sorteren op:

Een zielig dier aan de kant van de weg

hartenkreet
3,5 met 2 stemmen 825
Terugkerend van de Rabobank, waar twee elegante, joyeuze jonge jongens met weemoedige bruine, respectievelijk grijze ogen en gekleed in geruit colbert en pantalon, zoals past bij die zaak, me hadden geholpen met mijn bankzaken en voortwandelend in de smorende, de zenuwen verlammende hitte, trof ik...

Gewoon natuur...

verhaal
3,6 met 76 stemmen 2.648
...moest achterblijven. Niet alleen kinderverdriet. Nog zie ik voor me hoe ontdaan mijn man was toen hij dat briefje vond van één van de zoons: ‘De kanarie is dood, ik heb hem meteen maar even begraven’. Het beestje dat mijn eega jarenlang had vertroeteld. Zo maar weg, ineens, zonder...

Liefde en nasi-kruiden

hartenkreet
4,7 met 33 stemmen 1.295
...dat je me ver achter je liet Ik gek werd van verdriet Je laat 't kind aan je hand los, wordt naar me toe gedreven Zacht pak je mijn handen beet, kijkt En ik zie opeens een traan, jouw traan Voor mij... Ik kijk je onbeholpen aan en streel je wang Dan pak ik je beet, voel je tranen in...
Car29 jan. 2007Lees meer…

Waar ben je toch?

beschouwing
3,9 met 7 stemmen 435
...heden en het verleden vermengen ze met elkaar. Verdriet zie je ook vaak, al weet je niet wat er allemaal in hen omgaat. Ze huilen omdat ze geen grip op het leven hebben, en dat maakt hen verward. Daarna volgt de fase van de acceptatie: dan zie je dat mensen berusten in hun situatie. Vaak is dat...

A Rainy Night in Tilburg/Prozagedicht

hartenkreet
4,0 met 1 stemmen 78
Het is middernacht. Weer vestigen mijn ogen zich op het zwarte asfalt van de snelweg en op het wazige, grillige, rode en groene spiegelbeeld van de stoplichten bij de kruising die ik zo vaak gepasseerd ben. De slaap, de zoete, verkwikkende slaap, die de ledematen lamlegt en de geest verdooft, wil...

Op weg naar Berkel-Enschot..........

verhaal
5,0 met 1 stemmen 139
De chauffeur schoof het portier van de auto open: "Weest u voorzichtig met instappen!" vermaande ze me Meteen daarop volgde "de schok der herkenning": "U bent er een van Broeckx, van Broeckx uit de Gerard Brandtstraat!" Met die constatering kon ik het alleen maar hartgrondig eens zijn. Mijn...

Gegrepen uit het dag-dagelijkse leven ...

verhaal
2,8 met 6 stemmen 364
...ik niet meer verder kon. Doodmoe en weerloos van verdriet, sijpelde de pijn nog dieper binnen en ook die ondraaglijke, op dat moment zijnde , lege doordringende stilte. De beelden van de voorbije maanden flitsten als dia's voorbij: al die dagen, die momenten van delen, wandelen, lachen, genieten,...
katty12 okt. 2014Lees meer…

Schamel bezit/Om de aandoenlijkheid.....

hartenkreet
3,7 met 3 stemmen 62
Het waren haar lievelingsboeken: een boek met "cocktails"; badinerende stukjes die vooral ook over het huishouden gaan en wat daarbij zoal komt kijken en een boek met Franse recepten van Heleen Halverhout. Het waren de boeken van mijn overleden moeder en ach, als ik hun bladzijden zo opsla,...

Verdriet om een foto

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd. 54
Op die foto uit 1956 zie je mijn ouders; mijn breedgeschouderde, forse vader, nog jong, die met een liefdevolle, zorgzame blik zijn vrouw en kinderen beschouwt; mijn moeder, elegant in de zomerjurk, met de hulpeloze, zo kwetsbare baby op schoot, mijn zo dierbare zus, met stakerige beentjes, zo...

Een mislukte sollicitatie (vervolg)

hartenkreet
3,0 met 1 stemmen 813
...dat staat buiten kijf, maar moet besluiten dat verdriet om eerder verloren dieren en diepgaande en vergaande ontroering om de dieren mij bij mijn eventuele toekomstige taakvervulling zullen overweldigen en mij het werk onmogelijk zullen maken. Hoeveel liever zou ik een dergelijke,...

Een zielig dier aan de kant van de weg

hartenkreet
4,5 met 2 stemmen 58
Terugkerend van de Rabobank, waar twee elegante, joyeuze jonge jongens met weemoedige bruine, respectievelijk grijze ogen en gekleed in geruit colbert en pantalon, zoals past bij die zaak, me hadden geholpen met mijn bankzaken en voortwandelend in de smorende, de zenuwen verlammende hitte, trof ik...

Kermisimpressie uit een voorbij jaar

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd. 38
Vroeger, in lang vervlogen tijd, was het poffertjes eten met mama of oma; nu moet ik voor mijzelf een plaats reserveren en veroveren te midden van de menigte en voel ik mij een "displaced person" alleen aan het tafeltje met uitzicht op een nagebootste Griekse tempel, bekroond door het beeld van een...