Alle inzendingen over ziekenhuis

Vandaag in het ziekenhuis geweest. Daar ga je niet voor je lol naar toe. Ik ga altijd ruim op tijd, want van de mensen en de gesprekken in de wachtkamer, word ik bijna weer beter. Mijn partner gaat altijd trouw mee, alleen zij gaat niet zo vroeg weg, scheelt zeker een half uur in een wachtkamer zitten.…

"Ter gelegenheid van de Crisis" zijn bij de ingang van ons ziekenhuis computers opgesteld waarachter jongelui hebben plaatsgenomen voor de desinfectie. De tekst op het scherm luidt: "Mammografie 11.00 uur".…

Een vermoedelijk Zuid-Amerikaans, dan wel Afrikaans tafereel, bestaande uit langwerpige, kleurige, platte boten waar gekleurde mannen zich om verdringen, tekent zich af op een grote wandplaat achter een "balie" in het Twee Steden Ziekenhuis. Ik ben gekomen voor mijn long-injectie maar ben zoals gewoonlijk te vroeg.…

Maar de molens van het ziekenhuis malen langzaam.....…

‘Mijn lever is niet in orde,’ zei iemand die op sloffen een rollend infuus aan een hengel voor zich uit duwde. ‘Te veel gezopen, zegt de dokter.’ Hij keek de wachtkamer rond maar niemand reageerde. Het opgeroepen patiëntencollectief was verdiept in de drie jaar oude Nieuwe Revu of Het Friese Tuigpaard en zo niet dan probeerde men nog even op dit…

Een zwart "elektrisch voertuig" kwam me in de vroege morgen halen en het bracht me naar het Twee Steden Ziekenhuis. Rond het tijdstip van zeven uur in de morgen is het nog rustig in de centrale ontvangsthal maar enkele verpleegkundigen en artsen treden al aan voor hun werkzaamheden.…

Het verkeer op de snelweg naast mijn huis voltooit haar route zoals ik vandaag mijn gang naar het ziekenhuis moet afleggen. Ook vandaag zal de injectienaald diep doordringen in mijn kwetsbare rechterarm en zal ik mijn lotgenoten signaleren en ontmoeten in de heilloze lokalen, in de gangen en kamers van ons Twee Steden Ziekenhuis.....…

Als een verzekering een ziekenhuis aanwijst, ben je nog steeds vrij om naar een ander ziekenhuis te gaan. “De patiënt kan zelf vrij kiezen, maar moet wel meer betalen als hij zich bij een ander ziekenhuis wil laten behandelen.” Dat is helemaal kassa voor de verzekering.…

Nooit te oud om te leren, want zo kwam ik achter het volgende: Als één van ons onverhoopt in het ziekenhuis komt te liggen en dat gebeurt hier nogal eens, nemen we standaard onze eigen medicatie mee, niet alleen omdat we precies weten wat we slikken maar ook omdat het nogal eens voorkwam dat bepaalde medicijnen in het ziekenhuis er gewoon niet waren…

Achter de counter van de koffiecorner van het Twee Steden Ziekenhuis is het steeds een drukke bedoening. Het is alsof de medische zorg en zorgzaamheid zich uitgebreid heeft en je wordt voorkomend en uiterst vriendelijk behandeld.…

De medische machine in het achterkamertje van het ziekenhuis beneemt me welhaast de adem en de zware medicijnen die het onwillige lichaam op zich moet toelaten zijn onontkoombaar en niet meer te vermijden.…

De zorg in het ziekenhuis was uitstekend ondanks alle mogelijke overbelasting en na enkele dagen vloeiden mijn tranen: ik mocht weer naar huis!…

Geliefde is van zins om het ziekenhuis een brief te schrijven om hier wat mee te doen. Als ik hem was zou ik een klacht deponeren en in de toekomst maar een ander ziekenhuis raadplegen dat zorgvuldiger met zijn gegevens omgaat.…

Zilvergrijs neonlicht geeft de naam aan van ons ziekenhuis: "St.Elisabeth Ziekenhuis" Het gewelfde plafond van de gang die leidt naar de spreekkamers van de Polikliniek Longziekten is bezet met loodgrijze fraaie lambrisering.…

In de grote hal van het ziekenhuis heb ik het beeld bewonderd van een gevleugelde vrouw en man, mogelijk symboliserend het diepe dal van de kwetsbaarheid van de mens waaruit hij opgeheven kan worden door de medische wetenschap en -zorg (Ik was het ziekenhuis genaderd met mijn trage pas, voortstappend door paden, omzoomd met hagen met fris groen gebladerte…

De kille, kale gangen van het ziekenhuis boden geen bescherming of beschutting. Haar gezicht was verwoest door het vele huilen en door de tranen die omlaag biggelden als riviertjes zonder bedding, de hele dag lang. De dochter was gekomen en de zoon.…

De kille, kale gangen van het ziekenhuis boden geen bescherming of beschutting. Haar gezicht was verwoest door het vele huilen en door de tranen die omlaag biggelden als riviertjes zonder bedding; de hele dag lang. De dochter was gekomen en de zoon.…

Een leven dat louter en alleen nog bestaat uit opnames in het ziekenhuis, gekoppeld aan een zuurstofapparaat. Uitbehandeld. Sedatie. Naar huis. Machteloos.…

....en in de verte, aan de horizon, aan de einder van het landschap, geflankeerd door de bebouwing en overwelfd door de lichtblauwe hemel, zag ik de bussen van "Arriva", zo vaak het decor van mijn wanhoop en vertwijfeling in het verleden, af en aan rijden. En vanuit mijn hooggelegen ziekenkamer begroette ik bij voorbaat mijn wankele en onvoorspelbare…

Vanuit het ziekenhuis bel ik mijn vrouw: ‘Sorry, maar het wordt allemaal even wat later. Ik vermoed dat ik rond half zeven thuis ben. Ik lig er om onder andere wat bloed bijgetankt te krijgen en ja het is zo’n dag dat alles een beetje tegenzit.…

De vernuftige, geavanceerde apparatuur staat opgesteld in de catacomben van het ziekenhuis en op mijn bed word ik vervoerd door de lange gangen en zie een werveling van beelden in vogelvlucht aan mijn ogen passeren. Tenslotte verschijnt een arts aan mijn bed: "Nee, mevrouw, er is niets geconstateerd". Mijn tranen vloeien.…

Goede raad is duur, meneer T moet naar het ziekenhuis en ik eigenlijk ook dus, ik ga zelf wel langs. De dame achter de balie zegt me: dat is maar 1 vel en ik zeg, ja maar als jullie het mailen moet ik 12 pagina’s printen, beetje overbodig, vind je niet! Oh ja zegt ze, dat klopt….…

Mijn vrouw lag in het ziekenhuis, bevallen van een dochter, die veel te licht in gewicht was. Ze moest in de couveuse en mijn vrouw moest ook in het ziekenhuis blijven. Haar moeder, Sjaan, was bij mij in huis getrokken om de boel te verzorgen, want ik moest weer naar mijn baas.…

Een week later stierf de vrouw aan een tweede hartinfarct in een Academisch ziekenhuis. De hele kransslagader zat dicht. Zoiets gebeurt niet in een week. De cardioloog heeft wel spijt gekregen. De verbolgen echtgenoot heeft hem acht jaar getreiterd. Opgelucht ging de nalatige arts met vervroegd pensioen.…

Ooit was de Nederlandse neuroloog, volgens de baas van een ziekenhuis in Twente vanavond in Nieuwsuur, een goed arts. Ergens geraakte dokter Jansen Steur compleet de weg kwijt. Hij verwoestte op gruwelijke wijze vele levens in de veilige, nette en prettig collegiale omgeving van een gerespecteerd ziekenhuis.…

Ik zag de biljetten nog voor me, terwijl ik tegelijkertijd mijn blik vertwijfeld liet rusten op de desolate personen in de wachtkamer die lusteloos en apathisch bladerden in de vergeelde roddelbladen en op de rij kleedhokjes op de Röntgenafdeling van het Ziekenhuis. Men riep mij bij mijn naam.…

Geen arts of ziekenhuis las George Orwell - Down and Out in Paris and London. Helaas. Perfecte verplichte participatiedrempel. Voor zorgtoppers. Andere samenleving. Intussen blijft de fiets blokkeren. Band van sporttas draaide in het wiel. Mens en fiets slepen zich gebroken huiswaarts. Slapen kan niet van de pijn, toch huisarts.…

Mijn vrouw lag in het ziekenhuis, bevallen van een dochter, die veel te licht in gewicht was. Ze moest in de couveuse en mijn vrouw moest ook in het ziekenhuis blijven. Dat was vroeger zo. Sjaan, haar moeder, was bij mij in huis getrokken om de boel te verzorgen, want ik moest weer naar mijn baas.…

(Tweede, herziene en uitgebreide versie) Als de ongenadige tijd zover is voortgekropen en voortgeschreden dat de bleekblauwe morgenhemel aan mijn venster verschijnt, weet ik, dat er appel voor me wordt geblazen...... God verhoede dat, ongezien en onbetast, de dodelijke ziekte al heeft postgevat in de weke welvingen, in de zachte, tedere lobben…

Het ziekenhuis ligt uitgestrekt als een Moloch met brede muil: de centrale deur biedt toegang tot een gang waarop mensen als op een boulevard flaneren. Op deze zaterdagmorgen is het er rustig.…