start toeval vragen forum links zoek contact gastenboek inhoud

Top-5 autobiografieen:

1.

Categorieën:

actualiteit (4)
afscheid (5)
algemeen (3)
bedankt (3)
dieren (6)
discriminatie (5)
drank (5)
economie (2)
eenzaamheid (19)
emoties (25)
ex-liefde (2)
familie (3)
feest (2)
film (1)
filosofie (3)
fotografie (3)
geld (3)
geschiedenis (27)
heelal (1)
hobby (5)
humor (5)
idool (2)
individu (34)
internet (6)
kerstmis (5)
kinderen (7)
koningshuis (1)
kunst (1)
lichaam (2)
liefde (29)
literatuur (4)
maatschappij (10)
mannen (16)
milieu (1)
misdaad (19)
moraal (1)
muziek (6)
natuur (3)
ouderen (2)
ouders (8)
overig (4)
overlijden (3)
pesten (1)
psychologie (16)
rampen (4)
reizen (4)
schilderkunst (1)
school (15)
sms (1)
spijt (1)
sport (3)
taal (1)
tijd (3)
vakantie (8)
verdriet (5)
verhuizen (2)
verjaardag (6)
voedsel (5)
vriendschap (10)
vrijheid (1)
vrouwen (4)
welzijn (12)
wereld (2)
werk (5)
woede (3)
woonoord (3)
ziekte (18)

tabblad: autobiografieen

< vorige | alles | volgende >

autobiografie (nr. 393):

De taal der kalkoenen

Hello friend in Russia

It made me happy to read your letter. You have a wonderful job. It seems we share the same passion about animals and nature. I now live in the city but i grew up in nature. We had a lot of animals when i was young. How nice your best friend is a dog, he looks very friendly. I do not have animals myself but i had a cat as friend with a good friend of mine. I will sent you photo’s later. The cat and i liked each other very much.
I really enjoyed reading your letter. I am recovering from an operation. They removed my wisdomteeth at the hospital and it was painfull last weeks. So that’s the reason why i am a bit short about myself, because i am not feeling well already.
I hope you understand, I will tell you more later and i am curious about you.
 
Bjarne Gosse from Amsterdam.

Ik had maar een kort antwoord gestuurd en het laatste gedeelte van de brief ook naar de Duitser in Zuid-Afrika gestuurd. De pijn in mijn kaak was weer terug gekomen. Ik had het van me af geschreven in een hartenkreet over het aanstaande kerstfeest en de eventuele mogelijkheid om een verhaal te schrijven over een eenzaam iemand die je zomaar spontaan uit Christelijke barmhartigheid aan de kersttafel kon uit nodigen.
Het was eerlijk gezegd niet de enige reden van mijn korte antwoord. Het was voor mij lastig om me in het Engels te uiten, ik had al behoorlijk veel moeite met in het Nederlands te schrijven omdat ik met een andere niet Europese taal was opgegroeid en veel woorden die ik uit mijn jeugd had leren kennen niet in het Nederlands of Engels bestonden.
Deze Rus was opgegroeid met een moeder die Engelse les gaf op een Russische school. Hij was dus van jongs af aan gewend om zich in het Engels te uiten terwijl ik me als kleine jongen bezig hield met de taal der kalkoenen.

Ondanks de economische vooruitgang waarover door de luitjes uit de politiek van de daken werd geschreeuwd was het een sombere decembermaand, de decembermaand van 2017.
Het jaar 2017 was een bedroevend jaar geweest. Niet alleen in Rusland en Turkije werd de repressie tegen minderheidsgroepen aangescherpt, in meerdere landen bleek de intolerantie jegens anders denkende mensen toe te nemen, met geweld, vergeldingsacties, wraak en bloedvergieten tot gevolg. Zelfs wanneer jouw naam Bjarne was en je verder geen contacten had in de maatschappij die iets met religie of politieke stromingen te maken hadden ontkwam je er niet aan de barbaarse ellende dagelijks op jouw nieuwsbordje te krijgen.

Het eigen verdriet van Bjarne en zijn problemen stelden niet veel voor wanneer hij de ellende van andere mensen in ogenschouw nam, en over de ellende voor de dieren wilde hij niet zwijgen.

Niemand had gereageerd onder zijn schrijfsel met de titel “De taal der kalkoenen”. Juist toen hij het jaar 2017 als een verloren jaar wilde bestempelen werd zijn muze getroost door heimwee en herinneringen.
Zijn jeugd was eenzaam geweest, omdat kalkoenen slechts een beperkte woordenschat hadden, maar hij zat tenminste droog wanneer hij werd opgesloten in het hoenderhok omdat zijn ouders niet op hem konden passen. Hij noemde zichzelf “De kalkoenenjongen “omdat hij meer tijd had doorgebracht met de kalkoenen dan met zijn leeftijdsgenootjes.
Ieder jaar wanneer de kortste dag werd aangekondigd kroop zijn moeder, de koningin van de heksen, met een aangescherpt slagersmes het hoenderhok in tot groot afgrijzen van de aanwezige kalkoenen en Bjarne die met zijn optelsommetjes bezig was. De rest van het verhaal viel gemakkelijk te raden. Bjarne kreeg reeds op jonge leeftijd last van het prikkelbare darm syndroom en ontwikkelde een allergie voor chocolade.

Tijdens de dagen voor kerstmis, die donker waren, had Bjarne dikwijls last van stemmingswisselingen die verband hielden met de slechte band met de overgebleven leden van de familie Gosse. Het ene moment had hij verdriet, het andere moment was hij plotseling heel blij. Zijn woordgebruik hield nauw verband met zijn stemmingen, zo sprak hij wanneer hij blij was van " blijlage" in plaats van bijlage en wanneer iets toch bijzonder was schreef hij vrijmoedig "blijzonder".

Schrijver: Bjarne Gosse, 20-12-2017



Geplaatst in de categorie: kerstmis

Deze inzending is 40 keer bekeken

4/5 sterren met 4 stemmen.



Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)