start toeval vragen forum links zoek contact gastenboek inhoud

Top-5 autobiografieen:

1.

Categorieën:

actualiteit (4)
afscheid (5)
algemeen (3)
bedankt (3)
dieren (6)
discriminatie (5)
drank (5)
economie (2)
eenzaamheid (19)
emoties (25)
ex-liefde (2)
familie (3)
feest (2)
film (1)
filosofie (3)
fotografie (3)
geld (3)
geschiedenis (27)
heelal (1)
hobby (5)
humor (5)
idool (2)
individu (34)
internet (6)
kerstmis (5)
kinderen (7)
koningshuis (1)
kunst (1)
lichaam (2)
liefde (29)
literatuur (4)
maatschappij (10)
mannen (16)
milieu (1)
misdaad (19)
moraal (1)
muziek (6)
natuur (3)
ouderen (2)
ouders (8)
overig (4)
overlijden (3)
pesten (1)
psychologie (16)
rampen (4)
reizen (4)
schilderkunst (1)
school (15)
sms (1)
spijt (1)
sport (3)
taal (1)
tijd (3)
vakantie (8)
verdriet (5)
verhuizen (2)
verjaardag (6)
voedsel (5)
vriendschap (10)
vrijheid (1)
vrouwen (4)
welzijn (12)
wereld (2)
werk (5)
woede (3)
woonoord (3)
ziekte (18)

tabblad: autobiografieen

< vorige | alles | volgende >

autobiografie (nr. 409):

Tot mijn grote ontzetting

Juan was negentien jaar oud toen hij vanuit het Zuid Amerikaanse Colombia via de homoplaneet Romeo mij voor het eerst berichtjes stuurde in de chatpagina van mijn datingsiteprofiel. Negentien jaar, dezelfde leeftijd als ik destijds had toen ik voor het eerst mijn vurige hospita bij de open haard beminde in haar woonkamer die vol met gezelligheid was versierd.

Tot mijn grote ontzetting begon ik in allerlei rijpere vrouwen karaktertrekken van mijn voormalige erudiete hospita Emma Petronella te ontdekken. Terwijl Emma Petronella al jaren in haar graf lag en slechts sporadisch tot leven kwam in oude Bjarne-verhalen, bleken er veel meer vrouwen te zijn die last kregen van hun innerlijke schaamte toen ze werden geconfronteerd met mijn aanbiddelijke uiterlijke schoonheid. Ze wisten niets van mijn verwoeste karakter als romanfiguur. De gestoorde uren die ik door had gebracht aan de zijde van mijn schaars geklede hospita die deskundig de kleine leren zweep hanteerde. Gedichten moest ik lezen en het liefst zoveel mogelijk. Ik had nog maar nauwelijks tijd voor vriendschap met lieden van mijn eigen leeftijd. En het ergste was, ze waren vaak jaren jonger dan ik, die vrouwen die me aan mijn hospita deden denken. Ze waren jaren jonger maar in mijn gedachten zestien jaar ouder.

Tot mijn grote ontzetting had ik bemerkt dat mijn onverwoestbare schoonheid een enorme aantrekkingskracht uitoefende op jonge mannen van homoseksuele aard. Juan bleek een lieve jongeman. Ik vroeg me af of hij net zoals ikzelf dikwijls eenzaam was en of hij dan net als ik verlangde naar de knuffels die het leven aangenamer moesten maken dan de tand des tijds ons deed geloven.

Met de laatste adem van mijn hart had ik mijn handtekening laten legaliseren om zodoende mijn deel van de erfenis, die mijn overleden moeder had achtergelaten, op te kunnen eisen van mijn halfzus die inmiddels weer een hele zus was geworden.
Tot mijn grote vreugde kwam ik er achter dat mijn zelfgekozen innerlijke instinct mij meer had weten te brengen dan het gulzige verlangen van het vampierencentrum om mij met hun vage diensten te prikkelen om onderdeel te worden van die circusachtige maatschappij, met het slechte toneelstuk van doorzichtige mensen.

De muze van de liefde was als een mystieke eenheid over mijn eenvoudige verlangen blijven hangen en in die droomwereld probeerde ik het contact te houden met alles wat er tussen de regels verbleef en niet in letterlijke zinnen was te vangen. In mijn zinggebied hadden de liederen literaire vleugels die ik kon behangen met de meest moderne veren, niet van inkt of angst afhankelijk.

Er zat een geheime prijs aan genegenheid waaraan alleen gevoelige mensen mochten ruiken. Een onbetaalbaar niets van slechts vrolijke verzinsels. Ik wist hoe de machtige mannen op aarde aan hun charisma waren gekomen, maar ik hield me in, ik had een afschuw voor alles wat naar macht rook.
Het roofdier in mij zocht het beminnelijke vrouwelijke in de man.

Tot mijn grote ontzetting waren mijn erotische verlangens als sneeuw door de zon verdwenen en staarde ik alleen nog maar naar de schemerlamp om de intieme schoonheid van de liefde te beminnen.

Schrijver: Bjarne Gosse, 03-03-2018



Geplaatst in de categorie: individu

Deze inzending is 68 keer bekeken

5/5 sterren met 2 stemmen.



Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)