start toeval vragen forum links zoek contact gastenboek inhoud

Top-5 autobiografieen:

1.

Categorieën:

actualiteit (4)
afscheid (5)
algemeen (3)
bedankt (3)
dieren (6)
discriminatie (5)
drank (5)
economie (2)
eenzaamheid (19)
emoties (25)
ex-liefde (2)
familie (3)
feest (2)
film (1)
filosofie (3)
fotografie (3)
geld (3)
geschiedenis (27)
heelal (1)
hobby (5)
humor (5)
idool (2)
individu (34)
internet (6)
kerstmis (5)
kinderen (7)
koningshuis (1)
kunst (1)
lichaam (2)
liefde (29)
literatuur (4)
maatschappij (10)
mannen (16)
milieu (1)
misdaad (19)
moraal (1)
muziek (6)
natuur (3)
ouderen (2)
ouders (8)
overig (4)
overlijden (3)
pesten (1)
psychologie (16)
rampen (4)
reizen (4)
schilderkunst (1)
school (15)
sms (1)
spijt (1)
sport (3)
taal (1)
tijd (3)
vakantie (8)
verdriet (5)
verhuizen (2)
verjaardag (6)
voedsel (5)
vriendschap (10)
vrijheid (1)
vrouwen (4)
welzijn (12)
wereld (2)
werk (5)
woede (3)
woonoord (3)
ziekte (18)

tabblad: autobiografieen

< vorige | alles | volgende >

autobiografie (nr. 427):

Hoe liefde mij vervreemde

De liefdesaffaire met mijn strenge hospita ging over grote hoogtes en door diepe dalen. Ze had me volledig in haar greep en het leek alsof ik niet meer uit haar waanzin kon ontsnappen. Van een verlegen jongeman had ze me veranderd in een excentrieke gek die volledig naar haar pijpen danste. Ze dreef me tot waanzin. We hadden krankzinnige ruzies en ongeëvenaarde vrijpartijen. Ik durfde haar niet tegen te spreken wanneer ze weer eens zin had. Ze daagde me uit en wist me in grote verrukking te brengen. Het was dikwijls moeilijk om teder te blijven want ze verlangde zoveel dingen tegelijk. Het was beestachtig maar vol met passie.

In het schilderen vond ik niet hetgeen ik wel in het schrijven van gedichten kon vinden.
Ik was weliswaar een beginnende dichter, met nog nauwelijks ervaring, maar door het spel met de woorden vond ik openingen in mijn gedachten. Ik las de hersenspinsels van andere schrijvers, het werd een spiegel voor mijn gedachten. Ik leerde dat mensen het oneens met elkaar konden zijn, maar toch hetzelfde doel voor ogen hadden. Ik mengde me niet in de discussies. In het café werd ik uitgelachen omdat ik een bier drinkende punker was. Ik gaf al mijn energie aan de liefde voor mijn hospita, en dat was ook wel nodig want ze was onverzadigbaar.

We hadden nog steeds geen echt gesprek gehad over onze situatie, en ik had het gevoel dat wanneer ik niet aan haar behoefte zou voldoen, ze mij misschien op straat zou zetten. Ze had me geknecht aan haar begeerte.
Met Peter had ik ook nog niet gesproken. Hij had me een nieuwe liefdesbrief gestuurd, met details die ik liever niet had gelezen. Ik hoopte met hem dat deze dwaze verliefdheid van hem voor mij spoedig voorbij zou gaan en hij mij niet meer van die amoureuze brieven zou schrijven.

Liefde, die mij veiligheid had moeten brengen, zorgde steeds meer voor vervreemding. Er werd aan mij getrokken en soms verscheurde het me en kon ik me nog maar moeilijk op mijn school concentreren. Ik probeerde gedichten te schrijven over die vervreemding, de warmte van de lust en de koude van de eenzaamheid wanneer mijn hospita weer op zakenreis was. Deze situatie kon niet blijven bestaan. Ik moest er met iemand over gaan praten. Ik kreeg steeds meer het gevoel dat ik mezelf flink in de nesten had gewerkt.

In het schilderen vond ik wel iets dat ik het schrijven van gedichten niet kon vinden.
Ik wilde geen indruk maken op Christiaan Buurtveen, de bekende mensen-schilder, en ik wilde ook geen indruk maken op Peter, de bekende dieren-schilder, die verliefd op mij was.
Ik wilde mezelf verrassen met abstracte vormen die als een kleurenbende kwamen opborrelen uit de diepste ellende van mijn ziel.

Misschien kwam het door de indrukken uit mijn jeugd, dat ik door de liefde vervreemdde.
Mijn ouders hadden nooit genegenheid naar elkaar getoond. We leefden in de vrijheid van de natuur, maar in huis was er altijd sprake van spanningen geweest. Ik was vaak bang als kind.
Bang en eenzaam.

Ik durfde me niet te binden, zelfs niet aan mijn hospita. Mijn emoties hadden me meegesleept in een rivierdelta van gevoelens. Ik verlangde naar een ander leven. Ik vroeg me af waarom Peter verliefd op mij was. Ik vroeg me af waarom ik geen nee kon zeggen tegen Emma Petronella.

Schrijver: Bjarne Gosse, 01-06-2018



Geplaatst in de categorie: liefde

Deze inzending is 51 keer bekeken

5/5 sterren met 2 stemmen.



Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)