Inloggen
In de loop van 2020 wordt de site Nederlands.nl (incl. de bijbehorende domeinnamen) ter overname aangeboden door de eigenaar/hoofdredacteur, die in maart 2020 de mooie leeftijd van 77 jaar bereikt en graag de site ter overname aanbiedt aan een persoon, bedrijf of instelling, die de site verder wil uitbouwen.

Men kan met hem hierover in overleg treden via mostertman@nederlands.nl

voeg je autobiografie toe

tabblad: autobiografieen

< vorige | alles | volgende >

autobiografie (nr. 473):

Eindelijk had ik een eigen kamer gevonden. Ik wilde met het nieuwe leven in mijn gehuurde kamer de slechte herinneringen aan mijn jeugd uitdrijven. Mijn moeder, die een bekende heks met status was, had de hele familie de stuipen op het lijf gejaagd. Mijn jongere broer Tom werd krankzinnig en mijn oudere broer en mijn zus waren jong het huis uitgegaan. Na mijn tijdelijke logeerpartij bij Berend werd het nu eindelijk tijd om een eigen kamer te betrekken. Dan was ik voortaan zelf verantwoordelijk voor mijn leven en hoefde ik geen verantwoordelijkheid meer af te leggen aan mijn ouders.

De verhuizing naar het statige herenhuis van mijn aantrekkelijke blonde hospita verliep rustig. Een gehuurde bakfiets was voldoende om mijn spullen te vervoeren. Ik had niet veel spullen. Het was voldoende om in twee keer rijden mijn boeltje te verhuizen naar mijn nieuwe huurkamer in het mooie huis van Emma. Ik begon te sjouwen, mijn vriend Berend had slechts twee uur tijd om me te helpen, want hij had het druk met zijn werk.

Emma zei niet veel toen ik met de volgeladen bakfiets aankwam, ze deed de deur open en legde een steen voor de deur zodat die openbleef staan. Ze gaf me instructies voor de verzorging van Frits de kater en wenste me een goede tijd.

Berend en ik begonnen de spullen naar binnen te dragen.
Ik schoof mijn smalle bed naar de andere kant van de muur. Er was ruimte voor een tafel, die wilde ik binnenkort op een rommelmarkt gaan kopen. Er was een grote rommelmarkt aan de rand van de stad waar vaak tweedehands meubels te koop stonden voor mensen die niet veel geld hadden.
Ik had ook nog geen stoel omdat ik in mijn vorige kamer altijd op mijn bed of op de grond zat.


Ik hing mijn vijf mooiste zelfgemaakte tekeningen, zonder lijst, met twee punaises aan de andere muur. De tekening van de dronken vrouw en de groene vinylplatenspeler hing in het midden van de muur. De tekening van het zinkende donkerblauwe schip met gehesen zeil hing aan de rechterkant. De tekening van het blauwe hoofd met de lege ogen en de lethargische blik hing aan de linkerkant. De tekening van het web van een harige spin hing naast de tekening van het blauwe hoofd. De tekening die ik maakte van de enge brug hing naast de tekening van het zinkende schip. Ik kon er vanuit mijn bed naar kijken. Een kleine verzameling tekeningen.

Ik zette de twee balkondeuren open omdat de zon scheen en het een mooie heldere voorjaarsdag was.

De aantrekkelijke Emma Petronella kwam haastig afscheid nemen. “Ik ga voor een werkbezoek naar Parijs Bjarne. Ik logeer bij Victoria Martin die je ontmoette tijdens het diner. Ik zie je over vijf dagen.”
Ze was kortaf, ik begreep dat ze geen tijd had.
Ik ging verder met mijn verhuis-tas uitpakken, een nieuwe grijze spijkerbroek, een tweekleurige sweater, een warme wollen trui, drie setjes ondergoed, vier paar sokken, een broekriem en nieuwe pantoffels.
Toen ik naar beneden de trap afging naar de keuken om thee te zetten was Emma verdwenen. Toen ik in de woonkamer kwam viel mijn blik weer op de imposante boekenkast. Ik zag dat Emma veel boeken van dezelfde schrijvers had. Frits liep voor de boekenkast.
Een naam die ik vaak op de ruggen van de boeken zag was: Karel Krampool.
Ik had nooit van deze schrijver gehoord of er iets van gelezen. Het was duidelijk dat het een favoriete schrijver van Emma Petronella was. Niet alleen in de boekenkast stonden veel boeken van deze schrijver. Het prikbord bij het schrijfbureau hing vol met uitgeknipte krantenartikelen over deze schrijver. Karel Krampool, een naam om te onthouden.

Frits de zwarte kater was erg in zijn nopjes met mijn aanwezigheid. Hij was me niet vergeten en leek me te herkennen van de vorige keer. Nog voordat ik tijd vond om iets voor mezelf te gaan koken, kookte ik voor hem de vis, die hij zo graag at. Hij at er tevreden van.
Ik besloot een pizza te bestellen, vier soorten kaas, ik had zelf geen zin in vis of vlees. Ik was moe van het sjouwen en het was te laat om boodschappen te doen.
Dertig minuten duurde het, en toen stond de pizzakoerier voor de deur. Het was de donkerblonde Kees Broodakker, die ik kende van school. Hij had een grijze jas aan en een helm op waardoor ik hem eerst niet herkende. Hij verdiende wat centjes extra in zijn vrije tijd als pizzakoerier.
We babbelden even oppervlakkig omdat we elkaar herkenden, maar ik was te moe om diep op zijn blijdschap in te gaan. Ik gaf hem een kleine fooi om zijn vrolijke bui niet te bederven. Ik ging naar de woonkamer en ik stortte me op de overheerlijke pizza die hij op zijn bromfiets had meegenomen.

Karel Krampool de schrijver, het prikbord in de eetkamer hing vol met uitgeknipte krantenartikelen over deze auteur. Ik was te moe om de artikelen te gaan lezen. Het was me duidelijk dat deze schrijver een belangrijke rol vervulde in het leven van mijn blonde hospita, Emma Petronella. Een vrouw die mijn belangstelling had weten te wekken voor haar leven.

Terug in mijn kamer haalde ik de cassettetapes met muziek uit een volgestouwde tas en zette een tape met de muziek van Neil Young en Bruce Springsteen op. Ik genoot van de vroege avondzon die langzaam in het verderop gelegen park zonk, om de avond te verwelkomen met dromen.

Hier zou ik dus twee jaar blijven wonen, in een kamer met een zonnig balkon en een eigen wastafel en binnenkort ook een tafel en een stoel.
Hier moest ik slapen, snurken, dromen, studeren, tekenen, schrijven, rekenen, ademen, denken, voelen en verwerken wat er in het leven op me afkwam. Het was alsof ik het verleden van me af had weten te schudden.
Alles werd gereed gemaakt voor de toekomst. Een nieuwe toekomst.

Schrijver: Bjarne Gosse, 10 nov. 2019


Geplaatst in de categorie: individu

4,7 met 3 stemmen 108



Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)