Inloggen
voeg je autobiografie toe

tabblad: autobiografieen

< vorige | alles | volgende >

autobiografie (nr. 477):

De volgende dag:

De stress op mijn werk in het tuincentrum was meegevallen. Na overleg met de actievoerders besloot de baas om het gewraakte onkruidverdelgingsmiddel uit het assortiment te halen. Er waren journalisten aanwezig. Kennelijk koos hij deze keer eieren voor zijn geld. Ik vond dat verstandig. Het was gif wat er verkocht werd.

Ik was na mijn werk in bad gegaan om fris voor de dag te komen om zeven uur voor het eten met Emma.
Toen ik om zeven uur de eetkamer binnenging zag ik dat Emma was gekleed in een zonnige zomerjurk. Ze had een schaal met gesneden stokbrood op tafel gezet in een strokleurig mandje en er stond een bontgekleurde salade in een porseleinen schaal in het midden van de tafel.
“Ik heb Emma Petronella salade gemaakt Bjarne!” zei ze met ondeugende ironie in haar stem. Ik keek belangstellend naar de door Emma gemaakte salade. Het zag er gezellig uit. Er was een dressing over de bovenkant gegoten,
“Wil je een glaasje witte wijn?” Ik knikte omdat ik een brok in mijn keel had. Ze schonk een glas koele witte wijn voor me in.
“Ik heb het recept van Victoria, maar er een eigen Emma twist aan gegeven.”
Ik hoorde haar stem en keek naar de salade, het verbaasde me dat ze uitgebreid over haar eigen salade wist te vertellen. Ik wist niet dat er een pittige dressing met gehakte pecannoten bestond. Ik wist niet waar die noten vandaan kwamen. Emma wist het allemaal wel.
Het was lekker, niet alleen vanwege het verhaal er omheen, maar ook door de smaak en het simpele feit dat ik honger had. Mijn honger beperkte zich helaas niet tot het verorberen van een maaltijd, er zat ook een hunkering naar liefde in mijn jeugdige gespierde lijf. Zolang Emma Petronella bleef praten, hoefde ik er niet over te beginnen. Ik luisterde, gaf daar waar ik kon af en toe een antwoord, terwijl de ruimte zich bleef vullen met haar verhalen.
Ik voelde me bevoorrecht. De prachtige vrouw die mijn hospita was had een verrukkelijke salade gemaakt, We genoten oprecht van elkaars gezelschap. Ze had waarschijnlijk overal verstand van, want er leek geen einde te komen aan haar betoog. Ze sprak met nonchalance over belangrijke zaken, alsof ze verbanden zag waar niemand anders iets over wist. Ik luisterde onafgebroken. Op een gegeven moment had ze het over het poëtische gedachtelandschap. Ik begreep haar eerst niet. Langzaam werd het me toch een beetje duidelijk. Ze wist veel te vertellen over poëzie. Ik dacht terug aan het gedicht van Pessoa.

“Nieuw is de dwaling” wat zou hij hebben bedoeld met deze woorden?


Er was een landschap vol gedachten in mijn denkwereld ontstaan.

Als het op pure vrouwelijke schoonheid aankwam was mijn rijpe hospita een prachtig exemplaar. Ze had alles wat een vrouw mooi kon maken. Emma Petronella was een knappe aantrekkelijke vrouw.

Er ontstond een enorme fantasiewereld in mijn hoofd over mijn zestien jaar oudere hospita Emma Petronella. Deze fantasiewereld begon zich steeds meer te verplaatsen van mijn hoofd naar mijn hart. Ik raakte meer en meer gefascineerd door deze beeldschone vrouw en deze fascinatie nam enorme vormen aan. Er kwam steeds een landschap in mijn gedachten,. Ik noemde dat verzonnen landschap: “Het zuchtend landschap.” Het was mijn goede groene wildernis als tegenpool voor de ernstige erudiete beschaving van de wereldse intellectuele vrouw Emma Petronella. Het was een landschap voor mijn primitieve gevoelens. Niemand wist dat het bestond.

Het was maar goed dat ik die week een rustige week op de tuinbouwschool had, zodra ze de kans kreeg begon Emma Petronella tegen me te praten. Ze had een brede belangstelling voor literatuur. Ze vertelde aandachtig over de gedichten uit de bundel 'Het zingend hart' van de Nederlandse schrijver Gerard Reve en over de korte verhalen van de Amerikaanse schrijver James Purdy, met wie ze al jaren bevriend was.
Ze wist veel te vertellen over de dichters Fernando Pessoa en Arthur Rimbaud. Ze vertelde over de kunst van de kunstenaar Giacometti en over die van de Nederlandse kunstenaar Henk Visch. Ze vertelde over de Amerikaanse zanger en liedjesschrijver Bob Dylan. Onafgebroken was ze aan het woord. Ze bleef vertellen en ik luisterde.


Ik kreeg een uitgebreide anekdote te horen over de Amerikaanse Jazzzangeres Billie Holiday en haar liedje Love for sale, Ze had het langdurig over het lied “a gift“ van de zanger Lou Reed, en over de rocksong “Radar love“ van de Golden Earring. Ze vertelde over l’Arc de Triomphe aan de Champs d’Elysées in Parijs, en over de De Sacré-Cœur in Monmartre. Ze had eigenlijk overal wel iets over te vertellen en ik luisterde ademloos naar wat ze te verkondigen had.

Dit was heel iets anders dan hetgeen waarover ik op de tuinbouwschool aan het leren was. Door de meeslepende manier waarop de spraakzame Emma Petronella kon vertellen, hing ik voortdurend aan haar fraaie vrouwelijke lippen. Het was alsof ik in een film was beland met als enige personage Emma.

Zolang Emma Petronella bleef praten hoefde ik niets uit te kramen over mijn geheime verlangen naar haar lichaam, haar ziel en haar liefde. Het genot om met haar te zijn.
Ik had haar nog niet verklapt dat ik het boek “De mecenas en de kunstverslaafde“ aan het lezen was en zij had nog niets verteld over haar favoriete schrijver Karel Krampool.

Er waren drie dagen voorbij gevlogen toen ze weer weg moest voor haar werk. Ze moest twee dagen naar Antwerpen voor een reportage over een bekende kunstenaar. Toen ze wegging gaf ze me trots het recept voor de befaamde Emma Petronella salade. Ik hoopte op een zoete kus, maar ze had haast en ze kreeg de rits van haar handtas niet dicht.

Een paar dagen na het vertrek van mijn hospita had ik na een vermoeiende dag op school, een vreemde maar realistische droom die me de volgende dag zo goed was bijgebleven dat ik besloot om het verhaal van die droom op te schrijven in mijn Hector Havermoutschrift.

Geciteerde: Bjarne Gosse, 20 nov. 2019
20 nov. 2019


Geplaatst in de categorie: individu

5,0 met 3 stemmen 73



Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)