Inloggen
voeg je autobiografie toe

Autobiografieen

Tatoeage voor een Russische engel

Het laatste nieuws uit Rusland was wellicht hoopgevend wanneer mijn volksaard niet zo zwaarmoedig was, als de klei in de Hollandse polders. Als het hobbelpaard dat op mijn grootmoeders zolder stond. Het zat gewoon niet in me om optimisme in mijn leven toe te laten.

De stad vanwaaruit het meeste nep nieuws ter wereld werd verzonden was de thuisbasis van mijn Russische correspondent, die geschiedenis studeerde aan een grote universiteit in de Oeral, en die verkouden was geweest en daardoor in quarantaine moest verblijven. Na een periode van armoede had hij weer een baan gevonden als maaltijdkoerier. Een in Rusland populaire bijverdienste voor studenten.

Hij bracht alle berichten van onheil met een glimlach. Die was altijd op zijn foto’s te zien. Zijn woorden brachten me terug naar een stukje Russische geschiedenis, toen de wolven nog machtiger waren dan Poetin en het hele politieke apparaat.

Over zijn eigen apparaat had hij nog niets verklapt. Behalve dat hij een enorme explosie verwachte. De huizen in Rusland hadden hogere plafonds.

Hij was langer dan ik, blonder dan ik, intelligenter dan ik. Hij had meer toekomst dan ik ooit kon hebben en ik hield van hem zoals de wolken van de lucht. Het was een bizarre connectie tussen twee kunstgevoelige nozems.

Het zou niet anders dan vanzelfsprekend voor hem zijn geweest als ik enthousiast op zijn jeugdige tatoeage droom had gereageerd. Maar ik kon het niet. Ik reageerde stug en afwijzend.

Er waren al zoveel mannen met een tatoeage. Voetballers, basketballers, drugshandelaren, zeelieden, rechters en advocaten. Waarom moest juist Ivan een tatoeage? Hij studeerde geschiedenis.

En helemaal in deze tijd. Een contactberoep, het zou onnodig riskant zijn, zelfs voor een engel op aarde. Ik probeerde mijn eerste reactie nog wat te nuanceren. Als het dan echt zijn droom was, een tatoeage op een mannenlichaam, om te laten zien dat hij een man was geworden, kon hij dan niet beter even wachten op betere tijden. Dan had hij nog tijd om er over na te denken.

Schrijver: Bjarne Gosse
17 mei. 2020


Geplaatst in de categorie: mannen

4,4 met 11 stemmen 141



Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)