Inloggen
voeg je autobiografie toe

tabblad: autobiografieen

< vorige | alles | volgende >

autobiografie (nr. 508):

De boerenomelet van Berend

De boerenomelet van Berend was geliefd bij de studenten die net als ik tijdelijk in het studentenhuis woonden. Hij maakte er dan ook veel werk van. Verse paprika, kleine tomaatjes, kruiden uit de provincie, gesneden ui, geraspte kaas, een snufje zout en peper en eieren. Over het resultaat werd lang nagepraat. Ik zonderde me snel weer af. Ik had geen zin in de drukte. De maaltijd had gesmaakt, maar verder had ik weinig contact met de studenten in het studentenhuis.
Voorlopig had ik mijn eigen zorgen en moest ik zo snel mogelijk een kamer zien te vinden. Er stond een advertentie in de krant waar ik op reageerde.

Ik stak mijn lenige middelvinger in de draaischijf van het telefoontoestel om de cijfers van het telefoonnummer uit de advertentie die ik in de krant had gevonden te draaien. De telefoon kraakte maar maakte verbinding.
Er werd opgenomen en er klonk een stem. “Hallo, je spreekt met Emma Petronella, journaliste en kunsthistorica. Met wie heb ik het genoegen te spreken?” Ik hoorde een verleidelijke vrouwelijke stem die vriendelijk tot mij sprak. “Hallo u spreekt met Bjarne Gosse, ik bel op voor de advertentie in de krant voor een kamer die u te huur heeft. Ik ben op zoek naar een kamer in de stad omdat ik op dit moment geen kamer heb”, antwoordde ik voorzichtig met enige aarzeling in mijn jeugdige stem.

Ik had een rugzakje vol geluiden in mijn achterhoofd. Stemmen van vroeger, stemmen uit het verleden. De lijdende woorden van mijn moeder, een devote katholieke vrouw die worstelde met haar verleden. Mijn vader die schreeuwde uit onmacht. Er viel even een stilte in mijn gedachten. Ik logeerde tijdelijk bij een vriend waar ik op de bank kon slapen, tot de tijd dat ik een kamer had gevonden. Mijn goede vriend Berend, hij stond altijd voor me klaar. Ik had dringend een eigen dak boven mijn hoofd nodig.
Ik moest me vermannen om te luisteren, de bijzondere en aangename stem klonk weer aan de andere kant van de krakende telefoonlijn.

“Hallo Bjarne, mag ik vragen hoe oud je bent, je klinkt nog zo jong en onervaren.” Haar stem klonk warm en liefdevol. “Ik ben negentien jaar inmiddels en ik zit op een school voor middelbaar beroepsonderwijs, de Middelbare tuinbouwschool op het Zwanevechtplein”, antwoordde ik.
“Voor hoe lang wil je een kamer huren, beste Bjarne?” “Voor ongeveer twee jaar mevrouw, dan ben ik hopelijk klaar met school en ga ik weer terug naar mijn geboortestad Amsterdam om daar te wonen mevrouw.”
“Weet je wat Bjarne, kom gewoon eens langs om de kamer die ik wil verhuren te bekijken dan kunnen we meteen verder kennismaken. Ik denk dat ik je wel kan helpen. Het is een fijne kamer met veel zon in een mooi huis.”

Ze gaf me het adres in de Utrechtse buurt waar ik naar toe moest gaan en we spraken af voor de volgende dag om vier uur in de middag.
Ik was van plan mijn fototoestel mee te nemen. Om de laatste acht foto’s te maken, zodat ik eindelijk het rolletje weg kon brengen om te laten ontwikkelen. Ik was razend nieuwsgierig naar de foto's op het fotorolletje. Te lang had ik gewacht met het rolletje volschieten. Het werd nu eindelijk tijd om dat te doen. Ik was ook nieuwsgierig naar hoe die vrouw met die prachtige stem er uit zou zien. Wat zou de toekomst mij gaan brengen nu ik tijd had om er over na te denken. Ik was eindelijk op weg naar de toekomst, na alle malaise van de laatste maanden.

Kees B. had dus voor een andere toekomst gekozen en hij was niet langer mijn schoolgenoot. Ik hoopte dat het hem goed af zou gaan. Na jaren zou ik hem niet meer vrijwel dagelijks zien tijdens het schooljaar. Ik vroeg me af of ik hem ooit nog terug zou zien.
Berend kwam de kamer binnen. Er was nog wat van de boerenomelet over. Of ik honger had?
Dat had ik. De boerenomelet van Berend had alles in zich om een culinaire klassieker te worden.

Schrijver: Bjarne Gosse
13 jun. 2020


Geplaatst in de categorie: voedsel

5,0 met 1 stemmen 51



Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)