Inloggen
voeg je autobiografie toe

Autobiografieen

De Nachtraaf

Tijdens het fietsen naar het logeerhuis van Berend in de Wittevrouwenbuurt dacht ik na over mijn jeugd. Mijn dikwijls verwarde moeder had een mystieke achtergrond. Ze kon erg opgaan in haar geloof en verloor zichzelf soms in mysterieuze rituelen. Mijn afwezige vader was een nuchtere handarbeider die zichzelf niet goed kon uiten. Hij hield zijn emoties voor zichzelf, totdat het hem teveel werd en hij een woedeaanval kreeg, waar mijn moeder wanhopig op reageerde.

Op school was het Arthur die in de pauzes met zijn bravoure voor het vermaak zorgde. Hij was populair bij de meiden. Truus, Trudy en Anneke en Ingrid hingen telkens aan zijn lippen.

Ik had deels dezelfde zenuwtrekjes als Kees Broodakker. We hadden ons er nooit over uitgesproken, al die jaren dat we naast elkaar in de klas zaten. Ik begreep dat hij het thuis niet makkelijk had. Zijn vader was dikwijls van huis op zakenreis en zijn moeder kon de eenzaamheid nauwelijks aan.
Jammer dat hij zo snel was gestopt met de opleiding. Hij had het maar een paar maanden volgehouden. Misschien zou hij succesvol worden als fotomodel? Ik kon het alleen voor hem hopen. Hij had er zeker het uiterlijk voor met zijn blonde haren en blauwgroene ogen.

Er was een nieuwe kroeg in de stad. De Nachtraaf. Boven de deur was een grote afbeelding van een raaf te zien. De kroeg had een donker gedeelte met tafels en stoelen en een gedeelte met meer licht waar de mensen stonden en een kleine ruimte waar af en toe ook gedanst werd. Het bier was er goedkoop en de kroeg was al vrij snel populair bij scholieren en studenten.

Ik was er al een keer geweest en had met een leeftijdsgenoot gesproken. Ene Gerard. Gerard Vroeg. Hij vertelde dat hij gitaar speelde, basgitaar. We konden goed met elkaar opschieten, Gerard Vroeg en ik. We spraken af om elkaar vaker te ontmoeten in de Nachtraaf, waar ik ook bekenden van school tegenkwam. Omdat ik niet gewend was om bier te drinken raakte ik na twee biertjes al behoorlijk aangeschoten. Dat maakte verder niets uit, het was altijd gezellig in de Nachtraaf. Iedereen stond druk met elkaar te praten en er werd gelachen en gedronken.

Gerard Vroeg gaf me ongevraagd een recept voor noodgevallen bij tijden van honger en armoede. Een boterham met pindakaas en schijfjes komkommer met een beetje sambal. Ik moest het maar eens bij hem komen eten, zei hij met zijn door het vele roken schor geworden stem. Hij had iets wilds in de blik van zijn ogen. Alsof hij maar half wist wat beschaving was en overal schijt aan kon hebben.
Even later keek hij toch weer lief uit zijn ogen en viel het me op dat hij vrouwelijk was voor een man. Hij kende veel mensen in het Utrechtse uitgaanscircuit, wanneer hij niet met mij aan het praten was stond hij zo weer met iemand anders te praten. Af en toe stelde hij mij aan iemand voor, maar door het rumoer en alle indrukken vergat ik de namen weer en bleven het toch vage onbekenden voor mij.

Af en toe vertelde Gerard iets over zijn verleden. Ik begreep dat hij net als ik uit een arm gezin kwam. Zijn vader was analfabeet en zijn moeder was dikwijls verward en onbetrouwbaar. Gerard had zijn eigen weg in het leven gevonden en daar hoorde voor hem veel drinken uitgaan en vrouwen versieren bij. Ik keek een beetje tegen hem op. Het fascineerde me dat hij zo anders was dan andere mensen. Ik was bang dat hij mij saai zou vinden, maar dat bleek niet zo te zijn. Zodra ik in de Nachtraaf verscheen kwam hij naar me toe en bood hij mij een biertje aan. Plotseling verscheen er een jonge vrouw in de ooghoeken van Gerard Vroeg. “Later Bjarne”, zei hij kort en hij liep richting de jonge vrouw.

Ik besloot een biertje te bestellen. Toen ik het glas had leeg gedronken, zag ik Gerard zoenen met de vrouw die hij kort daarvoor had ontmoet. Het werd de hoogste tijd om mijn eigen plek weer op te zoeken, de bank in de woonkamer van het studentenhuis. Ik probeerde een liedje te fluiten toen ik op de fiets door de wind vloog.
De druk bezochte Nachtraaf was mijn favoriete kroeg geworden. Ik wist dat ik er nog vaak naar toe zou gaan.

Schrijver: Bjarne Gosse
14 jun. 2020


Geplaatst in de categorie: overig

5,0 met 1 stemmen 88



Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)