Inloggen
voeg je autobiografie toe

Autobiografieen

De blauwe vlinder

Mijn moeder hield van vlinders. Wellicht dat zij in vlagen van wanhoop sprookjes verzon waar deze gevleugelde insecten een rol in speelden. Ze sprak er niet vaak over, maar ik wist dat ze van vlinders hield.
 
Toen ik thuiskwam lag er een briefje op de deurmat. Gerard Vroeg had een kleine kamer gevonden in Utrecht en hij vroeg zich af of ik zin had om bij hem op bezoek te komen. Hij had een fles oude jenever gekocht en die wilde hij samen met mij opdrinken. Het was een uitgelezen kans om met hem over zijn merkwaardige brieven te beginnen. Wanneer we wat hadden gedronken konden we goed met elkaar praten. Ik hield ervan wanneer hij met mij begon te flirten, terwijl hij wist dat ik op oudere vrouwen viel.
Ik bewonderde zijn eigenzinnigheid. Het stelde me gerust dat hij zichzelf kon zijn, terwijl hij wist dat ik hem op afstand hield.
Ik vond een oude ansichtkaart met een afbeelding van een giraffe die een blauwe vlinder zoende. Ik schreef op het schrijfgedeelte op de achterkant mijn telefoonnummer met het verzoek om mij een keer te bellen om iets af te spreken.
 
Het waren zomerse dagen in de provinciestad Utrecht.
De zinnen uit de brief van Emma denderden nog na in mijn hoofd.
Zo een prachtige onderhoudende en erudiete brief schrijven.
Dat kon alleen mijn lieve Emma. Ik was een bofkont dat ik dit allemaal mocht lezen. Ze had een uitbundige onderhoudende schrijfstijl. Intelligente zinnen met veel inzicht. Ze hield van symbolische betekenissen en gebruikte geraffineerde metaforen om haar eigenzinnige status nauwkeurig te benadrukken.
Ik besloot de brief niet helemaal uit te lezen, maar de rest te bewaren voor later. De studie riep om mijn aandacht.

Ik voelde me vermoeid terwijl ik mij boog over hoofdstuk zevenentwintig van mijn scheikundeboek. Het was niet mijn favoriete vak op school, dat was tekenen.
Frits deed een plas in de hoek van de kamer waar de kattenbak niet stond.

Een brief van lieve Emma uit Amerika, vol bekende namen, meeslepende avonturen en pikante details over de liefde die ze daar had gevonden in haar verwilderde leven. Het kon niet anders, ze was volkomen losgeslagen, Mijn lieve Emma, mijn Petronella en haar jonge minnaar Bjarne, kwam totaal niet in de brief voor. Alsof er niets had plaats gevonden in het bed van Emma het liefdesdier met de wildste vrouwenwensen. Alsof ik haar nooit had verwend zoals een vrouw verwend moest worden, wijdbeens met de ogen gericht naar de hemel.
Lieve Emma had me in het verre Amerika ingeruild voor een ander die minder lief was dan ik. Een man met geld en status. Ik moest mijn examens zien te halen door te studeren in het huis van een vrouw die mij had gebruikt als een lustobject. Een handige huurder die voor haar zwarte kater kon zorgen wanneer zij zaken deed over de oceaan.

Ik pakte een dweil om de kattenpis van Frits op te dweilen. Het beest kon me niet meer troosten. Er waren ook geen mensen die ik kende die dat wel konden doen. Ik moest aan Peter denken, maar ik was zijn opdringerigheid van de laatste tijd behoorlijk zat aan het worden. Ik sloeg me er in mijn eentje doorheen. Ik haalde met veel geluk een zes voor mijn examen bedrijfskunde. Een belangrijk vak.

De brief van lieve Emma uit Amerika las ik steeds weer opnieuw. Haar schrijfkunst was nog aantrekkelijker dan haar praatkunst. Ik droomde er over dat ze ooit misschien een brief zou schrijven waar ik in voor kwam. Ik, haar jonge minnaar Bjarne. Ik droomde ervan dat ze een heel hoofdstuk van een boek over mij zou schrijven.

Emma Petronella was een uiterst obsessieve vrouw en ik wankelde omdat ik wist dat ik niet langer objectief kon oordelen over wie ik was en wie ik wilde zijn. Maar ik bleef mezelf ervan overtuigen dat ik volwassen was. Ik dacht goed na over de stappen die ik moest gaan nemen in mijn leven.
 
De ansichtkaart voor Gerard Vroeg lag op de salontafel. Ik keek nog eens goed naar de blauwe vlinder die een zoen kreeg.
Ik had zin om me samen met Gerard te bezatten.
Even geen poëzie en bloemen meer, maar de indringende smaak van oude jenever en het filosofische gezwets van een smaakmaker, want dat was Gerard Vroeg wanneer hij gedronken had.
Hij wist vast een mooi verhaal voor bij die blauwe vlinder.

Schrijver: Bjarne Gosse
28 jul. 2020


Geplaatst in de categorie: emoties

4,5 met 2 stemmen 52



Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)